حیله ممدوح
«وَ خُذْ بِیَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِب بِّهِ وَ لَا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْنَهُ صَابِرًا نِّعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ؛(2739) (و به او گفتیم:) بسته اى از ساقه هاى گندم (یا مانند آن) را برگیر و با آن (همسرت را) بزن و سوگند خود را مشكن! ما او را شكیبا یافتیم چه بنده خوبى كه بسیار بازگشت كننده (به سوى خدا) بود!»
مكر شیطان
«كَمَثَلِ الشَّیْطَنِ إِذْ قَالَ لِلْانسَنِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّى بَرِى ءٌ مِّنكَ إِنِّى أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَلَمِینَ؛ فَكاَنَ عَقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِى النَّارِ خَلِدَیْنِ فِیهَا وَ ذَلِكَ جَزَؤُاْ الظَّلِمِینَ؛(2740) كار آنها همچون شیطان است كه به انسان گفت: «كافر شو (تا مشكلات تو را حل كنم)!» امّا هنگامى كه كافر شد گفت: «من از تو بیزارم، من از خداوندى كه پروردگار عالمیان است بیم دارم! سرانجام كارشان این شد كه هر دو در آتش دوزخ خواهند بود، جاودانه در آن مى مانند و این است كیفر ستمكاران!»
مكر با مكاران
«وَ إِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌ فِى ءَایَاتِنَا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا إِنَّ رُسُلَنَا یَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ؛(2741) هنگامى كه به مردم، پس از ناراحتى كه به آنها رسیده است، رحمتى بچشانیم، در آیات ما نیرنگ مى كنند (، و براى آن نعمت و رحمت توجیهات ناروا مى كنند) بگو: «خداوند سریعتر از شما مكر [چاره جویى ]مى كند و رسولان [فرشتگان ]ما، آنچه نیرنگ مى كنید (و نقشه مى كشید)، مى نویسند!»