ماه رجب، ماه یگانه شدن با خدا

اصغر طاهرزاده

بالاترین تقاضا

در ادامه مى فرمایند: «وَ مَنْ سَالَنی اعْطَیْتُهُ وَ مَنِ اسْتَهْدانی هَدَیْتُهُ» حرف دهنِ ما گذاشته است. مى فرمایند: اى بنده من!
اگر از من چیزى بخواهى به تو مى دهم، پس چرا نمى خواهى؟ و اگر از من طلب هدایت و راه جویى كنى، تو را هدایت مى كنم، راه و چاه را به تو نشان مى دهم. بله حرف یاد ما دادند كه ما در این ماه از خدا بخواهیم كه خدایا ما را هدایت كن. ما انوار غیبى تو را رها كنیم، كجا برویم؟ و دعاهایى كه ائمه (صلوات الله علیهم) در این ماه دارند در همین راستاست، كه ما را به سوى خود راهنمایى كن و خودت را

به ما بفهمان كه جز تو مقصدى نیست كه ما قلبمان را به سوى او جهت دهیم، خلاصه متوجّه شویم: «نیست در شهر نگارى كه دل ما ببرد»؛ اگر كسى معنى هدایت را بشناسد، و بفهمد یعنى چه، خداوند ما را در این ماه به «هدایت» مژده داده است، با تمام وجود براى به دست آوردن آن مى كوشد كه گفت:
دلا! ز نور هدایت گر آگهى یابى
چو شمع خنده زنان، ترك سر توانى كرد

نگاه دار سرِرشته تا نگه دارد

«وَ جَعَلْتُ هذَا الشَّهْرَ حَبْلًا بَیْنی وَ بَیْنَ عِبادی» این ماه را چون یك ریسمان قرار دادم بین خود و بندگانم. پس ماه رجب به عنوان یك شرایط استثنایى است تا انسان از آن استفاده كند و بالا برود، مثل یك طناب كه یك سر آن در دست خدا است و یك سر آن را رها كرده تا ما بگیریم و بالا رویم، با اعمال و آداب مخصوص این ماه مى توان سرِطناب را براى بالا رفتن گرفت. عمده آن است كه متوجّه شویم این ماه یك رشته اى است بین ما و خدا، انسان عاقل به چنین طنابى محكم چنگ مى زند. چراكه گفت:


مراتاجان بود درتن، بكوشم
مگرازجام اویك جرعه نوشم

چون فرصت استثنایى است، پس:
گرت هوااست كه معشوق نگسلدپیوند
نگاه دارسررشته، تانگه دارد

«فَمَنِ اعْتَصَمَ بِه وَصَلَ الَیَّ» كسى كه به ریسمان ماه رجب چنگ بزند به من وصل مى شود. عرض كردیم چنگ زدن به آن هم مشخص است، یعنى آداب ماه رجب را قلباً و عملًا رعایت كند، چون درِ میكده وصل به حق را گشوده اند و آن هایى كه چنین گشودگى را احساس مى كنند، ندا سر مى دهند:
الْمِنَّة لِلّه كه درِ میكده باز است
وین سوخته را بر دَرِاو روى نیاز است
خُم هاهمه درجوش وخروش اند، زمستى
وآن مِى كه درآنجاست، حقیقت نه مجازاست
شرح شكن زلف خَم اندر خَم جانان
كوته نتوان كردكه این قصّه
درازاست بردوخته ام دیده چو باز ازهمه عالم
تا دیده من بر رُخ زیباى تو باز است


چون ماه رجب، ماهى است كه حجاب هم مرتفع مى شود و انسان در قلب خود احساس مى كند با خدا در ارتباط است و در نتیجه دیده از همه دنیا باز مى گیرد و به همه چیز پشت پا مى زند، موقع درددل كردن با محبوب واقعى برایش سر مى رسد، كه گفت:
رازى كه بَرِ خلق نهفتیم و نگفتیم
با دوست بگوییم كه او محرم راز است

در این حالت گویا همواره در حال راز و نیاز با حق است كه:
در كعبه كوى تو هر آن كس كه درآید
از قبله ابروى تو در عین نماز است

اى مجلسیان! سوزِ دل حافظ مسكین
از شمع بپرسید كه در سوز و گداز است

چون فرمود: هر كس به ریسمان من یعنى ماه رجب- چنگ بزند به من وصل خواهد شد و قصّه وصل، قصّه اى است پرسوز و گداز:
اى مجلسیان! سوز دل حافظ مسكین
از شمع بپرسید كه در سوز و گداز است

كشف رجب در خود

ما دوباره به آن نكته قبل در این جا باید مجدداً تأكید كنیم، این كه در قیامت مى فرماید: «ایْنَ الرَّجَبِیُّون»؛ این یك نكته دقیقى است و خبر از یك حقیقت بزرگى مى دهد. مى دانید كه در قیامت داریم: «یَوْمَ یَدْعُ الدّاعِ» (قمر/ 6)؛ یعنى روزى كه دعوت كننده اى دعوت مى كند و مى خواند. كه این خواندن و دعوت كردن منطبق است بر بنیاد روح انسان ها، و یك خواندن اعتبارى نیست. یعنى همین طور كه جهنّم، جهنّمیان را مى خواند و جذب مى كند، بهشت هم بهشتیان را جذب مى كند. در همین راستا و با توجّه به چنین شرایطى «رجبیون» افرادى هستند با مقامى خاص، یعنى یك مقامى كه در بعضى انسان ها به جهت استفاده كردن از ماه رجب محقق مى شود و در عالَم قیامت، آن مقام ظاهر مى گردد، آن وقت این افراد در آن عالَم شاخص هستند، یعنى یك نوع بزرگى و آبرومندى براى آن ها در قیامت هست. به همین جهت مى خواهیم عرض كنیم «رجب» یك مقام تكوینى

است كه هركس مى تواند در درون خودش به نحوى آن را احیاء و كشف كند. اگر احیاء شد آن وقت مى بینید مقامى است كه اگر طبق روایت، یك روز از آن را روزه بگیرید، موجب «دفع جهنّم» است، روزه دوم آن موجب «ایجاد صراط» است. یعنى چه كه از صراط مى گذریم؟ یعنى جادّه اى به سوى بهشت برایمان كشیده مى شود. «صراط» جادّه به سوى بهشت است و لذا روزه دوم ماه رجب موجب پدید آمدن صراطى است كه آن صراط به سوى بهشت است. یعنى انسان با دومین روزه ماه رجب، قلب خود را به سوى بهشت جهت مى دهد، و دیگر قلب او در توجّه به عالم معناست و در این دنیا سرگردان نیست، او انسانِ جهت دار شده است. روزه سوم آن «ایجاد بهشت» است (4)، یعنى وصل به بهشت. این ماه داراى چنین مقامى


است كه خداوند إن شاءالله توفیقات بهره مندى از آن را برایمان مرحمت كند.
خلقى زبان به دعوى عشقش گشاده اند
اى من غلام آن كه دلش با زبان یكى است