ماه رجب، ماه یگانه شدن با خدا

اصغر طاهرزاده

استغفار خاص

در ادامه روایت هست كه آن ملك از زبان خدا مى فرماید: «غافِرُ مَنِ اسْتَغْفَرَنی» من بخشنده آنم كه از من بخشش خواهد. معلوم است استغفار ماه رجب، استغفار خاص است. عموماً یكى از ذكرهاى ماه رجب ذكر استغفار است و به شكل هاى مختلف هم آمده است، همه اش روى حساب است. آنجا كه در گفتن استغفار، «ربّى» ندارد و مى فرمایند: هر روز 70 مرتبه صبح و 70 مرتبه عصر بگوید: «اسْتَغْفِرُاللهَ وَ اتُوبُ الَیْه» چون در دامن ربِّ ماه رجب خود را قرار داده دیگر انسان واژه «ربّى» را نمى گوید، بلكه توجه و توبه اش به سوى «الله» است. حتماً متوجّه اید «الله» مقامِ جمعِ اسماء الهى است، لذا با دستور دادن به انجام این ذكر مى خواهند قلب متوجّه «الله» باشد، همان طور وقتى كه «ربّ» را در ذكر مى آورند مى خواهند قلب توجّه اش به مقام ربوبیت حق


باشد و لذا عرض ما این است كه شكل این ذكرها روى حساب است و همان طور كه روایت آورده باید گفت و در ایجاد حالات قلبى مطابق آن ذكر كوشش كرد تا نتایج فوق العاده آن إن شاءالله نصیب شما شود.
باز در رابطه با استغفار ماه رجب مى فرمایند: 100 مرتبه یا 400 مرتبه در این ماه بگویید: «اسْتَغْفِرُاللهَ الَّذی لا الهَ الّا هو، وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ وَ اتُوبُ الَیْه»، یعنى از خدایى كه جز او الهى نیست و یگانه و بى شریك است، طلب غفران و آمرزش مى نماید و به سوى او جهت قلبم را قرار داده ام. كه در این استغفار؛ «الله» را براى قلب خود ترسیم مى كنى و یگانگى محض او را براى خود تفهیم مى كنى و سپس «وَ اتُوبُ الَیه» را مى گویى، یعنى من از حضرت «الله» كه جامع جمیع اسماء الهى است، مى خواهم كه مرا ببخشد، آن اللّهى كه قطب قلب من است و جز او نمى شود كسى اله و معبود جان من باشد و من به سوى چنین خداى یگانه اى كه تمام مقصد قلبم هست، آمدم. عجیب است اگر كمى به قلب خود عادت دهیم كه این ذكر را با حضور بگو، مى بینید حال و

هوایش عوض شد. روى «وَ اتُوبُ الَیْه» با حضور قلب تأكید كنید و متوجّه باشید دارید مى گویید: به سوى او آمدم. خوشا به حالتان با چنین كلماتى و چنین تصمیمى!
باز مى فرماید بسیار بگو: «اسْتَغْفِرُاللهَ وَ اسْئَلُهُ التَّوبَه»؛ یعنى خدایا غفران و بخشش تو را طلب مى كنم و تقاضا مى كنم كه توبه مرا بپذیرى و به من نظر كنى. اوّلًا؛ مى گویى: از الله یعنى از حضرت جامع همه خوبى ها مى خواهم مرا در بر بگیرد مثل دربرگرفتن كالایى كه شما گرد و خاكش را پاك مى كنید و وارد خانه تان مى كنید- ثانیاً؛ مى گویى: از او كه فرمود: من دوست دارم بنده ام دستور دهد تا آن را عمل كنم، تقاضا مى كنم به من توجّه فرماید، به من محل بگذارد. خوشا به حالتان با چنین كلمات و چنین تصمیمى!
روى بنماووجودخودم ازیادببر
خرمن سوختگان راهمه گوبادببر

چون خودش در این روایت مى فرماید: در این ماه «غافِرُ مَنِ اسْتَغْفَرنی»؛ بخشنده كسى هستم كه توبه كند و بخواهد وارد یك حیات معنوى شود، آن هم حیاتى معنوى اى بدون

هرگونه كدورتى از گناه و غفلت، پس باید با استغفار امید چنین حیاتى را داشت.

ماهى كه همه چیز خدایى است

ادامه روایت هست كه خدا مى فرماید: «الشَّهْرُ شَهْری» ماه، ماه من است. چه قدر آدم دلش گرم مى شود كه كجا آمده است و با چه شرایطى روبه رو است. با زمانى روبه رو است كه خداوند آن را به خودش نسبت داده. مى فرماید: «وَالْعَبْدُ عَبْدی» بنده هم بنده من است. وقتى مى فرماید: ماه، ماه من و بنده هم بنده من است، یعنى جا دارد كه روح بنده با این ماه متّحد شود تا با صاحب این ماه ارتباط یابد. به ما خبر مى دهد شرایط و مقامى است كه من در این ماه بنده ام را براى خودم خالص مى كنم. من و شما را در این ماه به عنوان بنده خودش مى نگرد و آلودگى ها و عصیان هایمان را نمى نگرد. زمینه یگانه شدن بنده با خدا در این ماه فراهم است، این ماه عجیب است.

شرایط یگانه شدن با خدا

این ماه در میان شیعیان آن قدر كه لازم است و حق این ماه عزیز است مورد توجّه قرار نگرفته است. اهل سنّت عظمت ماه رجب را خوب متوجّه هستند، هر چند با حالتى صورى و قالبى به آن نظر دارند، ولى به واقع
پیامبر (ص) عنایت خاصى به این ماه داشتند. مى فرماید: این ماه، ماه من است. حال ببینید ماهِ خدا بودن، یعنى این كه در آغوش این ماه به راحتى مى توانیم براى خدا یگانه شویم، مثل این كه در مورد مكّه مى فرماید: «بَیْتی»؛ یعنى خانه من؛ و شما ملاحظه كرده اید كه در كنار خانه او چه رازها در راستاى یگانه شدن براى انسان گشوده مى شود. یگانه شدن یك مبناى نظرى و فكرى دارد و یك مبناى عملى. هم باید بینش و قلب انسان در این ماه با خدا یگانه شود، این با «استغفار» و ذكر «لا اله الا الله» كه هر دو هم از اذكار این ماه است، محقّق مى شود. و هم یگانه شدن، عملى

باید باشد كه آن هم به كمك «روزه» محقّق مى شود. روزه یگانه شدن براى خداست. حال ببینیم مزه هایش چیست؟(3)
در ادامه روایت مى فرماید: «وَالرَّحْمَةُ رَحْمَتی» یعنى رحمت در این ماه، همه رحمت است، آن هم رحمت من است، بدون حجابِ واسطه ها، یعنى در این ماه خودم به اسم رحمان به صحنه مى آیم تا شما با من ملاقات كنید و رحمت را به واسطه ها نسبت ندهید و توجّه شما به واسطه ها معطوف نشود. پس در این ماه رحمت فراوان است، آن هم رحمتى مستقیم از حضرت «الله» پس از طریق رحمت هاى فراوانِ این ماه، راه ارتباط با خود حضرت حق گشوده مى شود، راه خاصى كه رجبیون با خدا خواهند داشت.
«فَمَنْ دَعانی فی هَذَاالشهْرِ اجِبْتُهُ» هركس مرا در این ماه بخواند اجابتش مى كنم و جوابش را مى دهم. شاید بگویید خدایا ما همیشه و هروقت تو را بخوانیم اجابت مى كنى.


ولى معلوم است این دعوت خاص است كه مى فرماید: اگر مرا بخوانى، اجابت مى كنم و یك اجابت و جواب گویى خاصى را همراه دارد، حجاب ها را مرتفع نموده و فاصله هاى زمانى را برداشته تا به راحتى آن اجابت خاصه نصیب ما شود.