فهرست کتاب


دیوان اشعار

محتشم کاشانی

غزل شماره ۳۱۶

ز دور یاسمنت سبزه سر نکرده هنوز - بنفشه از سمنت سربدر نکرده هنوز
به گرد ماه عذارت نگشته هالهٔ زلف - خطت احاطه دور قمر نکرده هنوز
چه جای خط که نسیمی از آن خجسته بهار - به گلستان جمالت گذر نکرده هنوز
گرفته‌ای همهٔ عالم به حسن عالم گیر - اگرچه لشگر خط تو سر نکرده هنوز
غم نمی‌خوری و میبری گمان که فلک - مرا ز مهر تو بی‌خواب و خور نکرده هنوز
چو شمع گرم ملاقات مردمی و صبا - ز آه سرد منت باخبر نکرده هنوز
نصیحتت که به صد گونه کرده‌ام پیداست - که در دلت یکی از صد اثر نکرده هنوز
ولی با این همه مجنون دل رمیدهٔ تو - خیال طرفه غزال دگر نکرده هنوز
ز چشم اگرچه فکندی فتاده خود را - ز الفتات تو قطع نظر نکرده هنوز
عجب که این غزل امشب به سمع یار رسد - که هست تازه و مطرب ز بر نکرده هنوز
ز محتشم مکن ای گل تو نیز قطع نظر - که جای غیر تو در چشم تر نکرده هنوز

غزل شماره ۳۱۷

ای در زمان خط تو بازار فتنه تیز - انجام دور حسن تو آغاز رستخیز
جولانی تو راست که جولان ز لعب تو - صد رستخیز خاسته از هر نشست و خیز
هر روز می‌کند ز ره دعوی آفتاب - کشتی حسن با تو قدر لیک در گریز
داده خواص نافه به ناف زمین هوا - هرگه به جنبش آمده آن زلف مشگبیز
دانی که چیست دوستی و کوشش وصال - با جان خود خصومت و با بخت خود ستیز
تلخی صبر گفت ولی کرد آشکار - عذری ز پی بجنبش لبهای شهد ریز
هرچند آتشش بود افسرده محتشم - او تیز می‌کند به نگه‌های تیز تیز

غزل شماره ۳۱۸

بزم کین آرا و در ساغر می بیداد ریز - کامران بنشین و در کام من ناشاد ریز
گر ز من دارد دلت گردی پس از قتلم بسوز - بعد از آن خاکسترم در ره گذار باد ریز
جرعه‌ای زان می که شیرین بهر خسرو کرده صاف - ای فلک کاری کن و در کاسهٔ فرهاد ریز
روز قسمت به اسحاب تربیت یارب که گفت - کاین همه باران رد بر اهل استعداد ریز
ای دل آن بی رحم چون فرمان به خونریزت دهد - زخم او بنما و خون از دیدهٔ جلاد ریز
ای سپهر از بهر تاب آوردن این سلسله - روبنای نو نه و طرح نوی بنیاد ریز
در حرم گر پا نهی آید ندا کای آسمان - خون صید این زمین در پای این صیاد ریز
خفته در پای گل آن سرو ای صبا در جنبش آ - گل ز شاخ آهسته بیرون آر و بر شمشاد ریز
مس بود اکسیر را قابل نه آهن محتشم - رو تو نقد خویش را در کوره حداد ریز