فهرست کتاب


راهبردها در کلام و پیام حضرت آیة الله العظمی خامنه ای

مرکز غدیر‏‏‏

وقتی مردم تنگدست بودند، زمین ویران می شود. فقر مردم، تقصیر فرمانروایان است، چون آنچه از ثروت به دست می آید، برای خودشان می خواهند

تاریخ: 20/8/1383
وَ إِنَّمَا یُؤْتَی خَرَابُ الْأَرْضِ مِنْ إِعْوَازِ أَهْلِهَا، ویرانی زمین از تنگدستی مردم زمین حاصل می شود، یعنی وقتی مردم تنگدست بودند، زمین ویران می شود. حضرت این را به عنوان یک نکته ی فلسفی بیان نمی کنند، به عنوان یک واقعیت بیان می کنند. اَرْض ی هم که این جا می گویند، همان سرزمین مصر است که مالک اشتر دارد می رود. البته آن وقت شام و عراق و ایران و مدینه و هرنقطه ی دیگر دنیا که حاکمی دارد، با مصر قابل مقایسه است. می گویند سرزمینی که تو داری به آن جا می روی ، اگر توانستی مردمش را ثروتمند کنی، آباد خواهد شد، اما اگر مردم را فقیر نگه داشتی یا فقیر کردی و نتوانستی، این سرزمین هم آباد نخواهد شد، ویرانه خواهد ماند. مردم هستند که باید با نشاط خودشان و با توانایی هایی که پیدا می کنند،سرزمین شان را آباد کنند. ابتکار آحاد مردم است که همه جای زمین را آباد می کند. بعد می فرمایند: وَ إِنَّمَا یُعْوِزُ أَهْلُهَا (اِعْوازْ، باب اِفْعالْ است، اما لازم است) مردم تنگدست می شوند. حضرت با لام تعلیل می فرمایند: لِإِشْرَافِ أَنْفُسِ الْوُلَاةِ عَلَی الْجَمْعِ، فقر مردم، تقصیر فرمانروایان است، آنها هستند که موجب فقر مردم می شوند، چون آنچه را که از ثروت و منافع به دست می آید، برای خودشان می خواهند، این موجب فقر مردم می شود.

دولت و مجلس و مسئولان باید دست به دست هم دهند

تاریخ: 24/3/1368
دولت و مجلس و مسئولان باید دست به دست هم دهند و بهترین راهها و موفقترین شیوه ها را جستجو کنند، تا مشکلات اقتصادی مردم کم شود، نمی گویم بکلی از بین برود، چون در کوتاه مدت، چنین چیزی میسور نیست.

باید به شکل ویژه یی، طبقاتی را که نیازمند کمک هستند، مشمول کمک رسانی کنند. نوع کمک رسانیها طوری باشد که خانواده هارا به تلاش متناسب وادار بکند

تاریخ: 25/4/1376
ما معتقدیم که مسئولان کشور و دولت جمهوری اسلامی، باید به شکل ویژه یی، طبقاتی را که نیازمند کمک هستند، مشمول کمک رسانی کنند...نوع کمک رسانیها طوری باشد که خانواده ها را به تلاش متناسب وادار بکند و در جامعه رکود به وجود نیاورد، بلکه حرکت ایجاد کند، این با اهداف نظام جمهوری اسلامی منطبقتر خواهد بود. دولت هم باید انشاء اللّه کمک بکند، تا قشرهایی که در پوشش تامین اجتماعی هستند - مثل همین بازنشستگان - هر کدام به نحوی مورد اعتنا و توجه ویژه قرار بگیرید. بازنشستگان، نیروی فعاله کشور در اندکی بیش از این هستند که تلاش کرده اند، زحمت کشیده اند، بسیاری از اینها شب و روز و عمر و جوانی خود را صرف کار کرده اند و باید کشور به این تلاش و به این زحمتکشی مستمر دوران عمر پاسخ بگوید. این را هم بدانید که وضع فعلی بازنشستگان، در واقع همیشه به صورت یک الگو، در مقابل چشم کارکنان فعلی دولت قرار خواهد گرفت. هرچه وضع بازنشستگان در کشور بهتر باشد، کارکنان فعلی دولت با دلگرمی بیشتری کار خواهند کرد، چون می دانند فردا که به آن وضع رسیدند، اوضاعشان خوب خواهد گذشت. اگر خدای ناکرده نسبت به بازنشستگان بی اعتنایی و بی احترامی بی توجهی بشود و آنها دچار مشکل بشوند.این آیینه فردای کارکنان امروز خواهد بود. یعنی نگاه می کنند، می بینند که فردایشان این است، از کار دلزده خواهند شد و به کارهای نامتناسب با شغل خود روی خواهند آورد. لذاست که دستگاه دولتی باید به صورت اساسی به مساله بازنشستگان - بخصوص کسانی که در پوشش سازمان تامین اجتماعی و سازمانهای دولتی، بیمه و تامین هستند - توجه کنند و به صورت ویژه به آنها رسیدگی نماید.