فهرست کتاب


راهبردها در کلام و پیام حضرت آیة الله العظمی خامنه ای

مرکز غدیر‏‏‏

امام در بیان ارتباط دین و دنیا، نظر اسلام و سخن اسلام را به عنوان مبنا و روح و اساس کار خود قرارداده بود

تاریخ: 14/3/1384
امام ما را به راهی هدایت کرد، هدفهایی را برای ما تعریف کرد، شاخص هایی را در میانه ی راه به ما معرفی کرد تا راه را گم نکنیم. فقط در صورت پیمودن این راه است که ما می توانیم به حیات طیبه برسیم و طعم آن را بچشیم. یعنی می توانیم کابوس فقر و عقب افتادگی را از جامعه و ملت خودمان دور کنیم. می توانیم آرزوی دیرین بشر یعنی عدالت را تحقق ببخشیم. می توانیم به تحقیر شدن ملتهای مسلمان خاتمه دهیم. می توانیم طمع قدرتهای استکباری را قدرتمندانه - نه با تملق و اظهار ذلت - از خودمان قطع کنیم. می توانیم اخلاق و تقوا و ایمان را، هم در رفتار فردی خود، وهم در برنامه های کلان کشور حاکم کنیم. می توانیم آزادی را که نعمت بزرگ خداست، با همه ی برکاتی که در آن هست، به دست بیاوریم. اینها هدفهای امام است.
... جوهر اصلی در مکتب امام بزرگوار ما، رابطه ی دین و دنیاست. یعنی همان چیزی که از آن به مسئله ی دین و سیاست ودین و زندگی هم تعبیر می کنند. امام در بیان ارتباط دین و دنیا، نظر اسلام و سخن اسلام را به عنوان مبنا و روح واساس کار خود قرار داده بود. اسلام، دنیا را وسیله ای در دست انسان برای رسیدن به کمال می داند. از نظر اسلام، دنیامزرعه ی آخرت است. دنیا چیست. در این نگاه و با این تعبیر، دنیا عبارت است از انسان و جهان. زندگی انسان ها، تلاش انسان ها، خرد و دانایی انسان ها، حقوق انسان ها، وظایف و تکالیف انسان ها، صحنه ی سیاست انسان ها،اقتصاد جوامع انسانی، صحنه ی تربیت، صحنه ی عدالت. اینها همه میدان های زندگی است. به این معنا، دنیامیدان اساسی وظیفه و مسئوولیت و رسالت دین است. دین آمده است تا در این صحنه ی عظیم و در این عرصه ی متنوع،به مجموعه ی تلاش انسان شکل و جهت بدهد و آن را هدایت کند. دین و دنیا در این تعبیر و به این معنای از دنیا، ازیکدیگر تفکیک ناپذیرند. دین نمی تواند غیر از دنیا عرصه ی دیگری برای ادای رسالت خود پیدا کند. دنیا هم بدون مهندسی دین و بدون دست خلاق و سازنده ی دین، دنیایی خواهد بود تهی از معنویت، تهی از حقیقت، تهی از محبت و تهی از روح. دنیا - یعنی محیط زندگی انسان - بدون دین، تبدیل می شود به قانون جنگل و محیط جنگلی و زندگی جنگلی. انسان در این صحنه ی عظیم باید بتواند احساس امنیت و آرامش کند و میدان را به سوی تعالی و تکامل معنوی باز نماید. در صحنه ی زندگی باید قدرت و زور مادی ملاک حقانیت به حساب نیاید. در چنین صحنه ای، آنچه می تواند حاکمیت صحیح را بر عهده بگیرد، جز دین چیز دیگری نیست. تفکیک دین از دنیا به این معنی، یعنی خالی کردن زندگی و سیاست و اقتصاد از معنویت. یعنی نابود کردن عدالت و معنویت. دنیا به معنای فرصت های زندگی انسان، به معنای نعمت های پراکنده ی در عرصه ی جهان، به معنای زیبایی ها و شیرینی ها، تلخی ها و مصیبت ها، وسیله ی رشد و تکامل انسان است. اینها هم از نظر دین ابزارهایی هستند برای این که انسان بتواند راه خود را به سوی تعالی و تکامل و بروز استعدادهایی که خدا در وجود او گذاشته است، ادامه دهد. دنیای به این معنا، از دین قابل تفکیک نیست. سیاست و اقتصاد و حکومت و حقوق و اخلاق و روابط فردی و اجتماعی به این معنا، از دین قابل تفکیک نیست. لذا دین و دنیا در منطق امام بزرگوار ما مکمل و آمیخته و درهم تنیده ی با یکدیگر است و قابل تفکیک نیست.

باید همه و هرکس که کاری در دستش است، پیمان ببندد که راه امام را ادامه دهد

تاریخ: 18/3/1368
باید همه آحاد ملت - کوچک و بزرگ - مسئولان در سطوح مختلف و هرکس که کاری در دستش است، این نکته را حدیث نفس خود کند و پیمان ببندد که راه امام را ادامه دهد و به سمت هدفهای او حرکت کند. در این صورت، عشق و محبت و ارادت و شاگردی ما نسبت به او صادق خواهد بود، والا اگر در فراق او گریه کنیم و بر سروسینه خود بزنیم، ولی راه او را از سمت دیگر ادامه دهیم، محبت و احترام و وفاداری ما صادقانه نخواهد بود. وفاداری این است که عینا در همان خط و هدف او حرکت کنیم و به بیراهه نرویم.

اگر ما اسلام را به معنای شناخته شده به وسیله امام به مرحله عمل بیاوریم، همه جا جواب خواهد داد

تاریخ: 9/7/1378
اگر ما اسلام را به معنای شناخته شده به وسیله امام - یعنی به همان معنای صحیح و ناب و متکی به مبانی و اصول - به مرحله عمل بیاوریم، همه جا جواب خواهد داد، همچنان که هرجا به میدان آمدیم و دفاع کردیم و اصرار ورزیدیم، جواب داد.
... این که شما می بینید امروز در جامعه و کشور ما نسبت به مسائل دینی - تا آن جایی که به اطلاع مردم می رسد - در مردم احساس مسئولیت و احساس غیرت هست، این به خاطر روح دینی است، دشمن می خواهد این روح را تضعیف کند. امام این روح را در همه ارکان جامعه - چه ارکان حکومتی، چه آحاد مردم - بشدت تقویت می کرد، یعنی در دولت، در مجلس، در قوه قضاییه، در قوانین، در شورای نگهبان، در انتخابات و در همه چیز، امام برروی ایمان دینی و تعبد دینی و تقید دینی تکیه می کرد.
... آن مرد دانا، آن مرد حکیم، آن مرد خبیر به اسلام، آن مرد دنیاشناس، با توجه به نیاز این ملت، راهی را انتخاب کرد، نشانه هایی را گذاشت و توصیه هایی را کرد، هرجا هم به آن توصیه ها عمل شد، جواب داد. امروز هم ما به همان توصیه ها نیاز داریم. امروز هم کشور ما به همان راه، به همان نشانه ها، به همان خطوط احتیاج دارد.
... اگر ما در زمینه اقتصادی و در زمینه تشکیلات اداری هم توصیه اسلام را دقیقا عمل می کردیم، یقینا وضع ما بهتر از این بود
ما آنچه را که در زمینه های اقتصادی عمل کرده ایم، متاسفانه یک نسخه مخلوط است، چیزهایی از اسلام در آن هست، اما مخلوط دارد. آن بخش مخلوط شده، برای ما هرگز خیری به بار نیاورده است. امروز نظرات اقتصادی غربی که تا اندکی قبل جزو مسلمات محسوب می شد، دارد مورد مناقشه خود آنها قرار می گیرد. واقعا تقصیر ملتها چیست تقصیر ملتهایی که به وسیله سرانشان به پیروی از این روشهای اقتصادی مجبور می شوند، چیست بانک بدون ربای اسلامی را در اواخر حیات مبارک امام راه انداختیم، اما ناقص!