فهرست کتاب


ترجمه صحیفه سجادیه

‏ عبدالمحمد آیتی

نیایش سی ام

بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا عافیت بخش از وامی که بدان چهره ام دژم شود و خاطرم پریشان گردد و فکرم پراکنده ماند و تلاش من در ادای آن به دراز کشد.
خداوندا، به تو پناه می آورم از اندوه وامداری و اندیشه آن و دلمشغولی برای آن و بی خوابی کشیدن در غم آن. پس درود بفرست بر محمد و خاندانش و مرا از وام در پناه خوددار. ای پروردگار من، از تو زنهار می خواهم از ذلت وامداری در این جهان و از تبعات و عواقب آن پس از مرگ. پس درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا در امان خود گیر، یا به مالی سرشار یا به کفافی ناگسستنی.
بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا از اسراف و زیاده روی دور دار و به بخشش همراه با میانه روی از کجروی بازدار و به من بیاموز آن روش نیکو را که هزینه ام از درآمد بیش نبود و به لطف خویش از تبذیر نگه دار و روزی من از حلال روان گردان و انفاق های مرا
__________________________________________________
دعای آن حضرت است در یاری خواستن بر ادای وام.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 189
به راههای خیر متوجه ساز و از من بستان آن مال که مرا مغرور سازد یا به ستمگری اندازد یا به طغیانم کشاند.
ای خداوند، محبوب من گردان همنشینی با درویشان را و یاری ام ده که بر مصاحبت آنان شکیبا باشم. هر چه از متاع این جهانی از من گرفته ای، در خزاین باقی خود برای من اندوخته گردان. و آنچه را از خواسته دنیوی نصیب من ساخته ای و در این جهان به من عطا کرده ای وسیله ای ساز برای رسیدن من به آستان عزّ خود و پیوستن من به مقام قرب خود و دست یافتن من به بهشت جاوید خود. انک ذو الفضل العظیم و أنت الجواد الکریم.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 196

نیایش سی و یکم

بار خدایا، ای آن که توصیف واصفان، وصف کردنت نتواند و ای آن که امید امیدواران از تو در نگذرد و ای آن که پاداش نیکوکاران در نزد تو تباه نگردد. ای خداوندی که پرستندگان چون از تو ترسند از دیگر کس نترسند و ای خداوندی که پرهیزگاران چون بیم تو به دل دارند، بیم کس به دل راه ندهند.
اینجا که من ایستاده ام، جایگاه کسی است که بازیچه دست گناهان است و زمام اختیارش در کف خطاها و لغزشها. شیطان بر او تاخته و چیرگی یافته، پس، از روی تفریط، از انجام هر چه بدان فرمان داده ای قصور ورزیده و از سر غرور، هر چه را از آن نهی کرده ای مرتکب شده، همانند کسی که گستردگی عرصه قدرت تو را نمی شناسد یا آنکه احسان تو را در حق خود انکار می کند. و آنگاه که دیده هدایتش بینا شود و آن ابرهایی که بصیرتش را فرو پوشانیده پراکنده گردد، آن ستمها که در حق خود کرده بر شمرد و در آن خلافها که در امر پروردگارش مرتکب شده بیندیشد. پس عصیان بزرگ خود را به همان بزرگی که هست بنگرد و خلاف عظیم خود را به همان عظمت که هست مشاهده کند. آنگاه با دلی پر امید به تو روی نهد در حالی که دیده از پشت پای خجالت بر نتواند داشت. همه رغبت خویش در تو بسته و تنها اعتمادش به توست. با امیدی که در دل خود پرورده از روی یقین آهنگ تو کرده و با دلی بیمناک و اخلاصی تمام به درگاه تو روی آورده است. و اگر دیگران طمع در دیگری بسته اند او جز در تو طمع نبسته، اگر دیگران از دیگری هراسناکند او را جز از تو هراسی در دل نیست. بار خدایا، بنده
__________________________________________________
دعای آن حضرت است در ذکر توبه و طلب توبه.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 197
تو در پیشگاه تو به تضرع ایستاده و به خشوع چشم بر زمین دوخته و در پیشگاه عزّ تو سر به خواری فرو داشته و خاضعانه راز دلش را که تو خود بدان آگاه تری با تو در میان نهاده و فروتنانه گناهانش را که تو خود شمارشان بهتر می دانی یک یک بر می شمرد. به درگاه تو استغاثه می کند از واقعه شگرفی که بدان گرفتار آمده و تو خود از آن با خبری و زاری می کند از عملی ناپسند که به سبب سرپیچی از حکم تواش رسوا ساخته: همان گناهانی که لذّات آنها سپری گشته و شتابان گریخته است و عواقب شومشان باقی است چنان که گویی هرگز سر رفتنش نیست.
ای خداوند من، چنین بنده ای اگر به عدل خود عقوبتش کنی زبان به انکار نمی گشاید و اگر عفوش کنی و بر او رحمت آوری عفو و رحمتت را در برابر عظمتت بزرگ نشمارد. زیرا تو آن پروردگار کریمی هستی که آمرزش گناهان بزرگ را بزرگ نمی شمری.
ای خداوند، این منم که به سوی تو آمده ام، مطیع فرمان توام آنجا که فرمان داده ای که بندگانت دست به دعا بر دارند. اینک خواهم به آن وعده اجابت که داده ای وفا کنی، که تو خود گفته ای: بخوانید مرا تا شما را اجابت کنم. بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و آن سان که من در برابر تو به گناه خود اعتراف کرده ام، تو نیز به آمرزش خود مرا بپذیر. و آن سان که خود را در برابر تو پست گردانیده ام مرا از لغزشگاههای گناه برگیر و آن سان که در انتقام گرفتن از من درنگ کرده ای، مرا در پرده رحمت خویش مستور دار.
بار خدایا، قصد مرا در اطاعت خویش پایداری بخش و بصیرتم را
__________________________________________________
ادعونی استجب لکم. (سوره 40 - آیه 60)
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 198
در پرستشت قوی گردان و مرا توفیق کارهایی ده که با آن از آلودگی گناه شست و شویم دهی، و چون بمیرانی بر آیین خود و آیین پیامبرت محمد - علیه السلام - بمیران.
ای خداوند، در همین مکان که ایستاده ام، از گناهان خرد و کلان خود، از بدیهای پنهان و آشکار خود، از لغزشهای گذشته و حال خود به درگاه تو توبه می کنم، چونان توبه کسی که از آن پس حتی با خود سخن از گناه نگوید و در خاطر نگذراند که خطای پیشین از سر گیرد.
ای خداوند من، تو خود در کتاب محکمت گفته ای که توبه بندگانت را می پذیری و گناهانشان را عفو می کنی و توبه کنندگان را دوست می داری 42پس همچنان که وعده داده ای توبه من بپذیر و همچنان که بر عهده گرفته ای از خطاهای من درگذر و آن سان که شرط کرده ای محبت خود نصیب من ساز.
ای پروردگار من، من نیز شرط می کنم که زین پس کاری را که تواش ناخوش داشته ای مرتکب نشوم و بر عهده می گیرم که عملی را که تواش ناپسند دانسته ای انجام ندهم و از هر چه معصیت توست دوری گزینم.
ای خداوند، تو بهتر می دانی که من چه کرده ام، پس آن گناهان را که خود بدانها آگاهی بیامرز و به قدرت خود مرا بدان سو ببر که خود دوست داری.
ای خداوند، بر ذمّه من تبعاتی است که در حفظ دارم و تبعاتی که از یاد برده ام، ولی همه را چشم تو که هرگز به خواب نمی رود می نگرد و علم
__________________________________________________
و هو الذی یقبل التوبة عن عباده و یعفو عن السیئات و یعلم ما تفعلون. (سوره 42 - آیه 25)
4ان اللّه یحب التوّابین و یحب المتطهّرین. (سوره 2 - آیه 222)
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 199
تو که هیچ چیز از آن نهان نمی ماند، می داند. تو خود کسانی را که بر من ذمّه دارند عوض ده و بار گناه آن از دوش من برگیر و از سنگینی آن بکاه و مرا از ارتکاب چنان گناهانی نگه دار.
ای خداوند، من در توبه خویش پایداری نتوانم، مگر تو مرا از گناه نگه داری و از گناه پرهیز نتوانم مگر تو توان آنم دهی. پس مرا به نیرویی به حد کفایت توانا گردان و به عصمتی باز دارنده از گناه مدد فرمای.
ای خداوند، هر بنده ای، به درگاه تو توبه می کند و حال آنکه تو به علم خود می دانی که توبه خود خواهد شکست و بار دیگر به گناه و خطای خود باز خواهد گشت. خداوندا، به تو پناه می آورم اگر در این زمره باشم. ای خداوند، این توبه من از آن گونه قرارده که بعد از آن نیازمند توبه نشوم. توبه ای که موجب زداییدن گناهان گذشته من باشد و سبب در امان ماندن در باقی عمر از گنهکاری.
ای خداوند، از نادانی خود، از درگاه تو، پوزش می طلبم و بخشایش کردار بدم را از تو می خواهم. به احسان خویش مرا در کنف رحمت خود جای ده و به فضل و کرم خویش در پرده عافیت خود بپوشان.
ای خداوند، به درگاه تو توبه می کنم از هر خاطره بد که در دلم خطور کرده و هر نگاه گناه آلود که چشمم مرتکب شده و هر سخن بیجا که بر زبانم جاری گشته که خلاف اراده تو و بیرون از دایره دوستی تو بوده است، توبه می کنم آن چنان که یک یک اعضایم از عقوبتهای تو به سلامت مانند و از خشم دردناک تو که متجاوزان و ستمکاران از آن بیمناکند در امان باشند.
بار خدایا به تنهایی من در برابر خود و تپیدنهای دلم از خوف خود و لرزش اعضایم از هیبت خود رحمت آور، که گناهانم، ای پروردگار من، مرا در پیشگاه تو در مقام رسوایی بر پای داشته. اگر خود خاموشی گزینم، کسی درباره من سخن نخواهد گفت و اگر شفیعی بطلبم، دانم که
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 200
سزاوار شفاعت نیستم تا کسی مرا شفاعت کند.
بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و کرمت را شفیع خطاهای من قرار ده و به عفو و بخشایش خود گناهانم عفو کن و مرا به عقوبتی که سزاوار آنم جزا مده و احسان خود به فراوانی به من ارزانی دار و مرا در پرده عفو خود بپوشان. ای خداوند، با من همانند پیروزمندی رفتار کن که بنده ای ذلیل در برابرش زاری می کند و آن پیروزمند بر او رحمت می آورد، یا همانند توانگری که فقیری راه بر او می گیرد و آن توانگر بی نیازش می سازد.
بار خدایا، کس نیست که مرا پناه دهد، سایه عزّ توست که بایست مرا پناه دهد. کس نیست که به درگاه تو شفیع من شود، فضل و کرم توست که بایست مرا شفاعت کند. گناهانم مرا می ترساند، عفو توست که بایست مرا ایمنی بخشد.
ای خداوند من، آنچه بر زبان می آورم نه از آن روست که از اعمال ناستوده خود بی خبرم، یا کردارهای ناپسند خود از یاد برده ام، بل برای آن است که آسمان ها و ساکنان آنها و زمین و هر چه بر روی آن است، پشیمانی مرا که در برابر تو اظهار کرده ام بشنوند و بدانند که توبه کرده ام و به تو پناه آورده ام. باشد که یکی از آنها بر شوربختی من رحمت آرد یا بر بد حالی منش رقّت آید و در حق من دعایی کند که تو زودتر از دعای من مستجاب فرمایی، یا روی شفاعت بر زمین نهد و شفاعت او از درخواست من مقبول تر افتد و سبب رهایی من از خشم تو و توفیق یافتن من به خشنودی تو باشد.
بار خدایا، اگر پشیمانی به درگاه تو توبه است، من پشیمان ترین پشیمانانم و اگر ترک گناه بازگشت به توست، من نخستین بازگشتگانم و اگر استغفار است که گناهان را می ریزد، من در زمره استغفار کنندگانم.
ای خداوند، همچنان که ما را به توبه فرمان داده ای و پذیرفتنش بر
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 201
عهده گرفته ای، همچنان که ما را به دعا بر انگیخته ای و وعده اجابت داده ای، پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و توبه من بپذیر و به جایی که نومیدان از رحمت خود را باز می گردانی باز مگردان. تویی آن که توبه گنهکاران می پذیری و با خطاکاران بازگشته از خطا مهربان هستی.
بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست آن سان که ما را به سبب او راه هدایت نمودی. بر محمد و خاندانش درود بفرست آن سان که ما را به هدایت او نجات بخشیدی. بر محمد و خاندانش درود بفرست، درودی که در روز بازپسین، روز بینوایی، شفیع ما به نزد تو باشد، که تو بر هر کاری توانایی. و هو علیک یسیر.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 208

نیایش سی و دوم

ای خداوندی که از آن توست پادشاهی ابدی جاویدان.
ای خداوندی که از آن توست آن سلطه نیرومند بی مدد هیچ لشکر و هیچ یاور.
ای خداوندی که از آن توست عزّت و غلبه جاودانه، هر چند روزگاران بگذرند و سالها به سر آیند و زمانها و روزها سپری شوند.
سلطه تو را آن پیروزمندی است که نه آغاز شناسد و نه انجام.
ملک تو را رفعتی است که هیچ چیزش در نیابد و توصیف واصفان هر چه فرا رود، به فروترین پایه آن رفعت و اعتلا که برای خود برگزیده ای نخواهد رسید.
__________________________________________________
دعای آن حضرت است در حق خود پس از فراغت از نافله شب و اعتراف اوست به گناهان.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 209
در ساحت تو اوصاف گم شود و رشته هر نعمتی گسسته آید و اندیشه مردمان، هر چند دقیق و لطیف، در پیشگاه کبریای تو حیران ماند.
آری، تویی آن خداوند که در ازلیّت خود بی آغازی و تویی آن خداوند که همواره هستی و زوال در تو راه نیابد. و من، بنده ای هستم به عمل ناتوان و به آرزو بزرگ، رشته پیوندها از کف داده ام مگر رحمت توام سر رشته به دست دهد، و سلسله امیدم از دل گسیخته جز سلسله عفو تو که در آن چنگ زده ام.
ای خداوند من، چون خواهم طاعات خویش بر شمرم، اندک است و چون بخواهم به معاصی خود اعتراف کنم، بسیار است. بنده تو، هر چه بد کردار بود، بخشایش خود از او دریغ نداری، پس مرا ببخشای.
ای خداوند من، علم تو بر اعمال نهان ما احاطه دارد و هر نهان در برابر علم تو آشکار است. نه خردترین چیزها از تو پوشیده است و نه هیچ راز نهانی از تو پنهان.
ای خداوند من، شیطان، آن دشمن تو که از تو زمان خواست تا مرا بفریبد و تو زمانش دادی، و برای گمراه ساختن من از تو تا روز قیامت مهلت طلبید و تو مهلتش عطا کردی، اینک بر من غلبه یافته است.
پس در آن حال که از گناهان خرد که هلاک من در آنها بود و گناهان بزرگ که تباهی مرا در پی داشت، به سوی تو می گریختم، مرا به سر در آورد. تا چون مرتکب معصیت تو شدم و به کردار زشتم سزاوار خشم تو گشتم، لگام غدر خویش بازچید و سخن کفرش بر من خواند سپس بر من پشت کرد و از من بیزاری جست و به راه شوم خود رفت و در وادی تنهایی در برابر غضب تو رهایم ساخت و بر آستان خشم تو مطرودم بیفکند. نه
__________________________________________________
اشاره است به این آیه: اذ قال للانسان اکفر فلما کفر قال انّی بری ءٌ منک. (سوره 59 - آیه 16)
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 210
شفیعی که در نزد تو شفاعتم کند، نه نگهبانی که در برابر تو ایمنیم بخشد، نه حصاری که از چشم توام پنهان دارد، نه پناهگاهی که از خشم توام پناه دهد.
ای خداوند من، در اینجا کسی ایستاده که جز آستان تواش پناهی نیست و در مقابل تو به گناه خویش معترف است. مباد که فضل تو از من دریغ آید و دستم به دامان بخشایش تو نرسد. و مباد که من نومیدترین بندگان تو باشم که روی توبه به درگاه تو آورده اند، و مباد که من محروم ترین آنان باشم که با دلی پر امید روی به سوی تو نهاده اند.
خدایا مرا بیامرز که تو بهترین آمرزندگانی.
بار خدایا، تو مرا فرمان دادی و من ترک فرمان کردم. تو مرا نهی فرمودی و من به جای آوردم. اندیشه بد، خطا را در چشم من بیاراست و من مرتکب تقصیر شدم.
ای خداوند من، هیچ روزی را نیک روزه نداشته ام تا آن را به شهادت گیرم و هیچ شبی را نیک زنده دار نبوده ام تا به آن پناه جویم و هیچ مستحبی به جای نیاورده ام تا در خور تمجید باشم. اگر به جای آورده ام، فرایض تو بوده که هر که ضایعش گذارد به هلاکت رسد. چگونه توانم به فضیلت نوافل خود توسل جویم، حال آنکه از بسیاری از وظایف خویش در ادای فرایض تو غفلت کرده ام و از مرز مناهی تو گذشته و مرتکب اعمال حرام و گناهان بزرگ شده ام، گناهانی که عافیت تو چونان پرده ای مرا از رسواییهای آن در امان داشته است.
بار خدایا، در اینجا کسی ایستاده است که به سبب اعمال خود، از تو شرمنده، بر خود خشمگین و از تو خشنود است. پس با قلبی خاشع و گردنی کج و پشتی خمیده از بار گناه، امیدوار به تو و ترسان از تو به پیشگاه تو ایستاده است. سزاوارتر از تو کس نیافته که دل در او بندد، یا از او بترسد، یا از او بپرهیزد. ای پروردگار من، آنچه را بدان امید بسته ام
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 211
به من ارزانی دار و از آنچه بیمناکم امان ده و رحمت سودمند خویش صله من ساز، که تو کریم تر کسی هستی که دست سؤال پیش او دارند.
ای خداوند من، همچنان که مرا در این جهان فانی، در محضر اقران و همسران پرده عفو بر گناهان کشیدی و فضل و احسان خویش ارزانی داشتی، در آن جهان باقی هم در محضر ملائکه مقرب و رسولان مکرّم و شهیدان و صالحان، از رسوایی نزد آن همسایه که گناهان خود از او پوشیده می داشتم و آن خویشاوند که در اعمال نهانی خود از او شرم می داشتم، در پناه خود دار.
ای پروردگار من، به آنان اعتماد نکردم که راز مرا پوشیده دارند و به تو - ای پروردگار من - اعتماد دارم که مرا می آمرزی و تنها تو شایان آنی که بر تو اعتماد کنند. تو بخشنده ترین کسان هستی که به او روی توان کرد، تو مهربان ترین کسان هستی که از او رحمت توان خواست.
پس بر من رحمت آور.
بار خدایا، من قطره آبی بی مقدار بودم که مرا از پشت پدر از میان آن استخوان های درهم فشرده و راههای باریک به تنگنای رحم مادر - در پس آن پرده ها که بر آن پوشیده ای - فرو افکندی. مرا از حالی به حالی در آوردی، تا آنگاه که صورتی تمام یافتم و اعضا و جوارح من قوام گرفت، آن سان که در کتاب خود آورده ای: نطفه ای بود آن را خونی لخته ساختی، سپس چیزی همانند گوشت جویده، سپس استخوان آفریدی و آن استخوان به گوشت پوشانیدی و مرا چنان که خود خواسته بودی، آفرینش دیگر دادی. تا چون نیازمند روزی تو شدم و از
__________________________________________________
اشاره است به این آیه: ثم خلقنا النطفة عَلَقة فخلقنا العلقة مضغة فخلقنا المضغة عظاما فکسونا العظامَ لحما، ثم أنشأناه خلقا آخر، فتبارک اللّه احسن الخالقین. (سوره 23 - آیه 14)
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 212
فریادرسی فضل و احسان تو بی نیاز نبودم، از زیاد آمد طعام و آبی که به کنیز خود - همان که مرا در درون او در قرارگاه زهدانش نشاندی - روزی می دادی، قوت مرا مقرر داشتی.
ای پروردگار من، اگر مرا در این حالات به توان خود وا می گذاشتی یا ناچارم می ساختی که از نیروی خویش مدد جویم، نه توانم می بود و نه نیرویی. تو مرا از روی احسان به مهربانی و لطف غذا دادی و آن مهربانی و لطف تا این زمان که هستم همچنان از من دریغ نداشته ای.
سایه نیکی و مهربانی تو همچنان بر سر من است و جویبار احسان تو بی هیچ درنگی همچنان روان است. با این همه، اعتمادم به روزی دادن تو استواری نگیرد، تا همه سعی خویش در پرستش تو به کار دارم و آن سود کرامند سرشار نصیب من گردد.
شیطان عنان من به دست گرفته و مرا به عرصه بدگمانی می کشد و پایه های یقین من سست می گرداند. پس ای خداوند من، از مجاورت چنین همنشین نابکار، که مرا به اطاعت خود وا می دارد، به تو شکایت می کنم و از تسلط او بر خود، به تو پناه می آورم و به درگاه تو زاری می کنم، مگر کید و مکر او از من دور داری.
بار خدایا، از تو می خواهم که راه مرا به روزی ام هموار سازی. پس حمد باد تو را بر آن نعمتهای بزرگم که در آغاز دادی، و حمد باد تو را که سپاس احسان و انعام خود به من الهام فرمودی. بر محمد و خاندانش درود بفرست و روزی من به آسانی به من برسان و به هر مقدار که برای من مقدّر می فرمایی خرسند گردان و به حصّه ای که برای من مقرّر می داری خشنودم ساز و چنان کن که هر چه از جسم من می کاهد و از عمر من سپری می شود، در راه فرمانبرداری تو باشد، که تو بهترین روزی دهندگانی.
ای خداوند، پناه می برم به تو از آتشی که به لهیب آن هر که را از تو
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 213
فرمان نبرد به سختی بیم داده ای و هر که را در راه خشنودی تو گام نزند، به عذاب تهدید کرده ای، از آتشی که روشنایی آن تاریکی است و اندک آن دردناک است و اگر چه دور باشد گویی نزدیک است، از آتشی که شعله هایش یکدیگر را می بلعند و بر یکدیگر می پیچند، از آتشی که استخوان ها را می پوشاند و ساکنانش را آب جوشان به کام می ریزد، از آتشی که نه بر آن کس که زاری کند ابقا کند و نه بر آن کس که از او ترحم جوید رحمت آورد و یارای آتش نیست که بر خاشعان و تسلیم شدگانش اندکی سبک تر تازد، بلکه آنان را با سوزنده ترین و دردناک ترین شکنجه و سخت ترین عقاب بگدازد.
ای خداوند، به تو پناه می برم از کژدمهای سهمناک آن، که دهانها گشوده اند و از مارهای دهشت افزای آن، که نیشها آخته اند و از آن آب جوشان که احشاء و امعاء دوزخیان را شرحه شرحه کند و دلهایشان را از جای برکند. ای خداوند، از تو راهی می جویم که از آن آتشم دور گرداند.
و واپس دارد.
بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا به فضل و رحمت خود از آن آتش پناه ده و به حُسن عفو خویش از خطاهایم در گذر. ای بهترین پناه دهندگان، خوارم مگردان و فرو مگذارم.
بار خدایا، تو بندگانت را از هر رنج و مصیبت نگه می داری و حسناتشان ارزانی می داری و هر چه خواهی کنی، که تو بر هر کاری توانایی.
بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او هنگامی که از نیکان به نیکی یاد شود و شب و روز از پی یکدیگر آیند، درودی که امدادش را انقطاع نباشد و عددش در شمار نیاید، درودی که هوا را در بر گیرد و زمین و آسمان را لبریز گرداند.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 214
درود خدا بر محمد باد، تا آنگاه که خشنود گردد. درود خدا بر او باد، پس از آنکه خشنود گردید، درودی بی حد و بی انتها. یا ارحم الراحمین.
ترجمه صحیفه سجادیه(آیتی) ص : 216