مصاحبه خبرنگاران شبکه رادیو تلویزیون آلمان غربی با امام خمینی

تاریخ: 1358/08/17

مصاحبه خبرنگاران شبکه رادیو تلویزیون آلمان غربی با امام خمینی

سؤال: امام! شما که کوشش می کنید جامعه ای برقرار کنید که نمونه ارزش هائی باشد که در صدر اسلام دیده ایم، در زمان پیغمبر اسلام در مدینه و جامعه کوفه در زمان حضرت امیر دیده شده است، شما تصور می کنید که این ارزش ها که در آن جامعه بوده قابل انطباق با دنیای جدید قرن بیستم هست یا خیر؟ و چگونه؟
جواب: (بسم الله الرحمن الرحیم) ارزش ها در عالم در دو قسم است یک قسم ارزش های معنوی، از قبیل ارزش توحید و جهاد مربوط به الوهیت و از قبیل عدالت اجتماعی، حکومت عدل و رفتار عادلانه حکومت ها با ملت ها و بسط عدالت اجتماعی در بین ملت هاو امثال اینها که در صدر اسلام یا قبل از اسلام از آنوقتی که انبیا مبعوث شدند وجود داشته و قابل تغییر نیست. عدالت معنایی نیست که تغییر بکند، یک وقت صحیح و زمانی غیر صحیح باشد. ارزش های معنوی ارزش های همیشگی هستند که قبل از صنعتی شدن کشورها، ضمن و بعدا در آن نیز وجود داشته و دارد، عدالت ارتباطی به این امور ندارد. قسم دیگر اموری است مادی که به مقتضای زمان فرق می کند، در زمان سابق یک طور بوده است و بعد رو به ترقی رفته است تا به مرحله کنونی رسیده است و بعد از این هم بالاتر خواهد رفت. آنچه میزان حکومت و مربوط به اجتماع و سیاست است ارزش های معنوی است. در صدر اسلام در دو زمان، دو بار حکومت اصیل اسلام محقق شد، یک زمان رسول الله (ص) و دیگر وقتی که در کوفه علی ابن ابیطالب سلام الله علیه حکومت می کرد. در این دو مورد بود که ارزش های معنوی حکومت می کرد. یعنی یک حکومت عدل برقرار و حاکم ذره ای از قانون تخلف نمی کرد. حکومت در این دو زمان حکومت قانون بوده است و شاید دیگر هیچ وقت حاکمیت قانون را بدانگونه سراغ نداشته باشد حکومت که - کم - ولی امرش (که حالا به سلطان یا رئیس جمهور تعبیرش می کنند) در مقابل قانون با پائین ترین فردی که در آنجا زندگی می کنند علی السواء باشد، در حکومت صدر اسلام این معنی بوده است. حتی قضیه ای از حضرت امیر در تاریخ است: در وقتی که حضرت امیر سلام الله علیه حاکم وقت و حکومتش از حجاز تا مصر و تا ایران و جاهای بسیاری دیگر بسط داشت، قضات هم از طرف خودش تعیین

صحیفه نور جلد 10 صفحه 169

می شد، در یک قضیه ای که ادعائی بود بین حضرت امیر و یک نفر یمنی که آن هم از اتباع همان مملکت بود قاضی حضرت امیر را خواست، در صورتی که قاضی دست نشانده خود او بود، و حضرت امیر بر قاضی وارد شد و قاضی خواست به او احترام بگذارد، امام فرمود که در قضا به یک فرد احترام نکنید، باید من و او علی السواء باشیم، و بعد هم که قاضی برضد حضرت امیر حکم کرد، با روی گشاده قبول کرد.
این حکومتی است که در مقابل قانون همگی علی السواء حاضرند، برای اینکه قانون اسلام قانون الهی است و همه در مقابل خدای تبارک و تعالی حاضرند، چه حاکم، چه محکوم، چه پیغمبر و چه امام و چه سایر مردم. ما حالا آرزوی این را داریم که حکومت ما شباهتی به حکومت صدر اسلام پیدا کند و اینطور نیست که همچو قدرتی داشته باشیم که بتوانیم همه محتوای حکومت اسلام را بلافاصله پیاده کنیم، خصوصاً که ما در زمانی زندگی می کنیم که اقلاً پنجاه و چند سال این مملکت محتوایش تغییر کرده است و همه چیزش منحط و غیر اسلامی شده است. اگر بخواهیم تمام مغزهای فاسد شده را به مغزهای اسلامی و صالح برگردانیم، مدتی طولانی وقت لازم دارد اگر خدا بخواهد می شود و اگر نخواهد باید این آرزو را به گور ببریم.
سؤال: امام! در کردستان فعالیت های نظامی یک مقداری شدید شده، چه راه حلی را در کردستان می بینید و به بحران کردستان چگونه می نگرید؟
جواب: کردستان قضیه ای نیست که بین ما و دولت ما و بین کردها باشد. کردها یا غیر کردها و همه طوائفی که در ایران زندگی می کنند همگی در مقابل قانون علی السواء هستند، در مقابل دولت علی السواء هستند. هیچ فرقی بین کرد و ترک و لر و غیره نیست. ما حکومت اسلامی داریم می گوئیم. حکومت اسلامی همان است که در صدر اسلام بوده است که همه طوائف در مقابل قانون علی السواء بودند. ما الان می خواهیم یک همچو معنائی را متحقق بکنیم که تمام طوائف علی السواء باشند. ما با کرد هیچ اختلافی نداریم، کردها هم با ما اختلافی ندارند. اینها که قضیه کردستان را ایجاد کردند دسته ای هستند که از خارج ارتزاق می شوند و الهام می گیرند که از این طرف یا از آن طرف، اکثراً از آمریکا، چنانکه بعضی نوشتجات هم که اخیراً به دست آورده اند مؤید آن است و معلوم شده که در قضایای خرمشهر و خوزستان و قضایای کردستان آمریکا دست داشته است، این مطلبی است که آنها پیش آوردند. ما گرفتار اجانب هستیم همانطور که تا حالا بودیم. مسأله ای بین ما و کردها نیست که محتاج به حل باشد. مسأله ما و کردها همان مسأله ای است که بین ما و فارس ها است. فارس ها هم از ما می خواهند که امور شهرشان را خودشان اداره کنند و هیأتی را برای امور شهرشان تعیین

صحیفه نور جلد 10 صفحه 170

کنند که آباد بشود و برق و اسفالت و همه چیزشان درست بشود. این همان چیزی است که کردها، لرها و ترک ها هم می خواهند، فرقی بین آنها نیست. اگر نبود که ما برای خاطر کردها و زن و بچه های هموطنان خودمان فکر نمی کردیم، قضیه کردستان پیش ما چیزی نبود که راه حلی لازم داشته باشد راه حل نظامی اش درست انجام می شد بلکه اگر نظامی ها هم دخالت نمی کردند، خود افراد مملکت ایران می رفتند. مکررا از ما خواستند که بروند، عشایر و کسان دیگر خواستند که برای اصلاح کارها به آنجا بروند و این کارها را اصلاح بکنند، لکن ما نمی خواهیم برادرکشی بشود. ما امیدواریم با توجه به کاری که رفتند کردستان، قضیه با حسن تفاهم حل بشود و خود جمعیت کرد اشخاص خرابکار را کنار بگذارند تا تمام جهات حاصل بشود.
سؤال: در اروپا تحرکی جدید به چشم می خورد و آن یک تحرک مذهبی است که این تحرک وجود نداشته، عموما پیروان کاتولیک یعنی کسانی که به کاتولیک اعتقاد داشتند بوجود آوردند. این تحرک را چگونه ارزیابی می کنید و نظرتان در مورد پاپ چگونه است؟
جواب: آن تحرک مذهبی از این است که مردم از این پیشروی مادی سر خورده اند و دیدند که تمام این پیشرفت هائی که شده است چیزهائی نیست که برای بشر آرامش بیاورد بلکه زندگی آنها را بیشتر تباه کرده است، بیشتر این صنف ها به ضرر بشر بوده تا به نفع بشر. و آن چیزی که بشر طالب است این است که به روحش آرامش بدهد و آن چیزی که آرامش می آورد مذهب است از این جهت ممکن است که جاهای دیگر این احساس را کرده باشند، چنانچه ممالک ما این احساس را دارند که تنها در سایه مذهب است که بشر به آن آرامش روحی مطلوب می رسد چرا که در امور مادی این آرامش نیست، یک تحرکاتی است که منافی با آن آرامش است که بشر طالب است.
سؤال: در خواست های شما نابودی کشور اسرائیل است، اگر این منجر به نابودی اسرائیل شود و فلسطینی ها پیروز گردند، یهودیان چه سرنوشتی خواهند داشت؟
جواب: یهودی ها حسابشان از صهیونیست ها جداست. اگر چنانچه مسلمین بر صهیونیست ها غلبه پیدا بکنند، همان حالی را پیدا می کنند که شاه مخلوع پیدا کرد و اما با یهودی ها کاری ندارند، ملتی هستند مثل سایر ملل زندگی آنها انجام می گیرد و تصرفی به آنها نیست.
سؤال: حضرت امام! رابطه بین واشنگتن و تهران در حال حاضر خیلی بحرانی است و در حال مهیبی

صحیفه نور جلد 10 صفحه 171

است (بخصوص بعد از اشغال سفارت امریکا توسط دانشجویان) به نظر شما این روابط چگونه باید باشد و با نظر به موقعیت شخص شما چیست؟
جواب: نظر من این است که تمام این بحران ها را آمریکا ایجاد می کند. مسلمین و ملت ما به حسب نظر اولیائشان، ما بین ملت ها هیچ فرقی نمی گذارند، به این معنا که بخواهند با یکی عدالت و با یکی بی عدالتی بکنند، لکن آمریکاست که نمی گذارد این آرامش پیدا بشود. آمریکا، آن کسی که پنجاه سال به این مملکت خیانت کرد و به امر او جوان های ما دست جمعی در خیابان ها کشته شدند و علما و روشنفکران ما به حبس رفتند، کشته شدند، آواره شدند، تبعید شدند، یک همچو موجودی را که تمام ملت ما با او دشمن است آمریکا برد و در منزل خودش در جائی که برای او مأمن درست کرده و نگاه می دارد و او و عائله اش را احترام می کند و با جوان های ما که در آنجا اعتراض می کنند با خشونت رفتار می کنند، واکنش این اعمال است که ملت بریزند و این کار را انجام بدهند و مسؤولیت آن از خود آمریکاست و سفارتی که در ایران است یک توطئه هائی بود که حالا کشف شده است و با وجود این توطئه ها نمی شود گفت که ملت بنشینند و نگاه کنند و آنها هر کاری که می خواهند بکنند. از این جهت خود آمریکا منشاء این امور است، منشاء کارهائی که انجام گرفته است می باشد و در مقابل آن کارهای ناحقی است که آمریکا ظرف چندین سال با ما کرده است و ما دیگر نمی توانیم کارهائی که آنها می خواهند انجام بدهند تحمل کنیم، از این جهت باید آمریکا بفهمد که دیگر وقت آن ظلم ها گذشته است و باید حساب کار خودش را بکند و اگر ما دیدیم که بیشتر از این می خواهد جلو برود، ما هم کارهائی داریم که با ضرر آمریکا تمام خواهد شد.
سؤال: امام! خیلی از شما متشکر هستیم. در حال حاضر نفتی که صادر می شود مقدار صدورش نسبت به سال های گذشته کمتر است، آیا این وضع ثابت خواهد ماند، یا پائین تر خواهد رفت؟ یا بالاتر خواهد رفت؟
جواب: این تابع صلاحدید دولت است. دولت هر طور صلاح بداند و هر چه مصلحت مملکت باشد انجام می دهد. اگر مصلحت مملکت شان در پائین تر صادر کردن باشد، پائین تر می آید و اگر بالاتر برود، بالاتر می رود.