بیانات امام خمینی در جمع گروهی از بانوان فرهنگی و مربیان قرآن کاشمر

تاریخ: 1358/06/22

مطلب اصلی ما اسلام است که باید به آن تحقق بدهیم

بسم الله الرحمن الرحیم
مرحوم آقای طالقانی رفتند و روسفید رفتند. ایشان باید گفت یک عمر تقریباً خدمت کردند و جهاد کردند و رفتند و ما باید ببینیم که چه بکنیم تا ما هم روسفید برویم. ما همه در این نهضت سهیم هستیم و شما خانم ها سهم بزرگ دارید یعنی آمدن شما خانم ها به خیابان ها و میدان های مبارزه موجب این شد که مردها هم قوه پیدا بکنند، تقویت بشوند، روحیه آنها هم با آمدن شما تقویت بشود. شما سهم بزرگی در این نهضت دارید لکن در نیمه راه هستیم الان، بیشتر راه مانده است. ما فقط رفتن محمدرضا و کوتاهی دست اجانب مقصد اعلایمان نبود، آن مقدمه بود یعنی اینها یک خاری بودند بین راه که باید این خارها از بین راه برداشته بشود تا ما بتوانیم آن مقصدی که مقصد اصلی است به آن برسیم و آن مطلبی را که مطلب اصلی ماست و اصلی اسلام است به آن تحقق بدهیم. ما همه رای به جمهوری اسلامی دادیم شما هم دادید رای، رای تنها کافی نیست رای همین قدر است که رسماً الان مملکت ایران رژیمش جمهوری اسلامی است لکن وقتی به حسب واقع جمهوری اسلامی می شود که شما خانم ها به وظیفه تان عمل کنید و این آقایان هم به وظیفه شان و همه ما خودمان را وظیفه دار و مکلف بدانیم.

باید این فرم غربی برگردد به یک فرم اسلام

یک مملکتی که پس از رفتن خرابکارها یک مملکت جنگزده است، یک مملکت غربزده است، یک مملکتی است که همه چیز ما را عقب رانده اند و همه جهت ما را شکست داده اند و حیثیت ملی ما را گرفتند از دست ما و فرهنگش، اقتصادش، همه چیزش درهم و برهم است، این به یک کلمه رئیس جمهوری اسلامی درست نمی شود. با رفتن دزدها و چپاولگرها هم درست نمی شود فعالیت می خواهد. الان ما مکلفیم که برای جبران این خساراتی که به مملکت ما وارد شده است، چه خسارت های معنوی که جوان های ما را اعم از زن و مرد به واسطه تبلیغات فاسدی که کرده بودند از آن وضعی که باید داشته باشند آنها را عقب زده اند و چه خسارات مادی که مملکت ما را به فقر کشانده اند، به اسم اصلاحات ارضی بیچاره کردند کشاورزهای ما را و مملکت را به تباهی کشیدند و چه مدارس و

صحیفه نور جلد 9 صفحه 110

فرهنگ ما که عقب نگه داشتند نگذاشتند که یک فرهنگ صحیح باشد، مترقی باشد. این آشفتگی ها باید به دست ما و شما، به دست ملت و دولت، تنها هیچ کدام نمی توانند این کارها را درست بکنند. اگر خانم ها خیال کردند که کنار بروند و مردها این کارها را انجام بدهند و یا مردها خیال کنند که کنار بروند و خانم ها این کار را انجام بدهند یا هر دو خیال بکنند دولت انجام بدهد و یا هر سه خیال کنند روحانیت انجام بدهد، این خیال، خیال صحیحی نیست برای اینکه کارها اینقدر آشفته است، گرفتاری ها اینقدر زیاد است که هر شخصی باید در هر محلی هست تکلیفی که دارد این است که آنجا را خوب بسازد. اگر شما در محلی هستید که در آنجا مثلاً باید تعلیم و تربیت خانم کوچولوها را بکنید باید خوب تربیت کنید، اگر در جائی هستید که در آنجا تبلیغ باید بکنید، باید تبلیغاتتان، تبلیغات صحیح باشد و هر قشری در هر جا هست باید همان پستی را که دارد خوب عمل بکند.
اگر در وزارتخانه است، آنجا پشت هر میزی که نشسته تکلیفی را که دارد نسبت به آن وضعی که دارد، خوب عمل کند. اگر در ادارات دیگر هست، هر اداره ای که هست کاری که انجام می دهد صحیح انجام بدهد که وضع سابق که همه چیز را در هم کرده بود و ادارات ما را اداراتی کرده بود که قابل ذکر نیست، وزارتخانه ها همین طور و سایر قشرها همین طور و جوان های ما را به طوری تربیت کرده بودند که تعهد دیگر نداشتند نسبت به گرفتاری هائی که برایشان پیش می آمد، اینها باید در هر محلی که هست، محول به هر کسی که هست یا بر هر گروهی که هست، اینها باید هر کسی در محل خودش، هر گروهی در محل خودش، هر کسی در پست خودش انجام وظیفه زمان جمهوری اسلامی بکند. یعنی باید این فرم غربی برگردد به یک فرم اسلامی. تا حالا ما همه چیزمان را تقریباً باید بگوئیم غربی بود، همه چیز غربی بود. حالا باید بعد از اینکه ما دست آنها را کوتاه کردیم اینطور نباشد که باز دنبال آنها باشیم، همه چیزهای خودمان را فراموش بکنیم و دنباله رو غرب یا دنباله رو شرق باشیم. باید ما توجه داشته باشیم که ما خودمان کی هستیم و چی هستیم و مملکت ما احتیاج به چی دارد و به کی دارد. اگر ما این وابستگی های معنوی را، این وابستگی هائی که جوان های ما را و دانشگاه ما را و همه چیز ما را به صورت غربی در آورده بود، اینها را اگر برگردانیم به حال خودش، و پیدا کردیم خودمان را، می توانیم یک ملت مستقل باشیم و یک ملت آزاد باشیم، پیوند به غیر نداشته باشیم و خودمان سر پای خودمان بایستیم و کارهای خودمان را خودمان انجام بدهیم و اما اگر چنانچه از این معنا غفلت بشود و باز همان خیالات و همان بساط غرب در اینجا باشد امید اینکه بتوانیم ما مستقل باشیم و بتوانیم آزاد باشیم، آزاد فکر بکنیم، آزاد عمل بکنیم، این امید دیگر نیست. بر همه ماست که از این غربزدگی بیرون بیاییم، افکارمان را عوض بکنیم، اعمالمان را عوض بکنیم، وضعیت فرهنگمان عوض بشود، وضعیت دادگستری مان عوض بشود. همه اینها سوغات غرب است. این دادگستری ما به این ترتیبی که بود در زمان طاغوت، این یک سوغاتی بود از غرب آمده بود باید تغییر بکند و یک وضع دیگری پیدا بکند. و همین طور فرهنگمان هم همان طور بود. تمام چیزهائی هم که وسیله قرار داده بودند برای اینکه جوان های ما را تباه کنند، همه اینها سوغات های غرب بود یعنی بنابراین بود که وسایلی تهیه بکنند که

صحیفه نور جلد 9 صفحه 111

هم زن ها را و هم مردها را تباه بکنند نگذارند یک رشد انسانی پیدا بکنند. همه وسایل را تهیه کرده بودند برای همین مقصد. در سینما می رفتند، وضع سینما را جوری قرار داده بودند که تباه می کرد. در هر جا که می رفتند همین مسائل بود. ما باید خودمان را تغییر بدهیم تا اینکه بتوانیم سرپای خودمان بایستیم و بفهمیم که ما شرقی هستیم و ما در اسلام هستیم و برنامه ما اسلام است. انشاءالله خداوند همه شما را حفظ کند و همه را موفق کند به اینکه به این مملکت خدمت بکنید که مملکت الان مال خود شماست و خود شما موظفید که او را حفظ بکنید.
سلام بر همه شما باشد.
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته