بیانات امام خمینی در جمع اعضای خانواده های شهدای کشورهای اسللامی و سرپرست بنیاد شهید

تاریخ: 1359/11/29

ما مایوسیم از اکثر سران مسلمین، لکن ملت ها خودشان باید در فکر اسلام باشند

بسم الله الرحمن الرحیم
من امروز مواجهم با چهره های معصومی که در تحت ستمکاری های ابرقدرت ها به دست عمالشان یتیم شده اند، آواره شده اند، ادعاها زیاد است، ادعای اسلام همه سران کشورها دارند و ادعای بشر دوستی و حقوق بشر همه سران کشورهای عالم دارند. این ادعاها تازگی ندارد، در صدر اسلام هم ادعاها زیاد بود، لکن در مقام امتحان، عمل ها موافق با ادعاها نبود. خوارج هم ادعای اسلام داشتند و امثال عمروعاص ها هم ادعای اسلام داشتند و امروز هم صدام ادعای اسلام و ادعای عرب دوستی دارد و برادرهای خائنشان هم همین ادعا را دارند از قبیل سادات و امثال او، لکن وقتی اعمالشان را مشاهده می کنید و مشاهده می کنیم، بین اعمال آنها و گفتارشان فرسنگ ها فاصله است. این اسلامدوست ها و طرفداران اسلام در طائف جمع شدند و به اسم اسلام در مرکزی که از آن مرکز اسلام بروز کرد و آن حجاز بود، لکن چه گفتند و چه کردند. آیا اسمی از این اطفال معصومی که به دست صهیونیسم بی پدر شده اند، بردند و آیا از جنوب لبنان نامی بردند؟ و آیا از سایر کشورهای اسلامی که در تحت فشار ابرقدرت ها و بستگان آنها هستند نامی برده اند؟ این اسلام خواه ها نمی بینند که اسلام در تمام کشورهای اسلامی زیر چکمه ابرقدرت ها و وابستگان آنها پایمال می شود؟ آیا نمی دانستند که در جنوب لبنان، در فلسطین و در ایران و در عراق و در سایر کشورهای اسلامی چه می گذرد و با مردم آنجا چه کرده اند و چه اطفال بیگناه صغیر را بی پدر کرده اند و از منازل خودشان آواره کرده اند؟ آیا کنفرانس طائف این امور را نمی دانست؟ به اسم اسلام مجتمع شدند در آن کنفرانس و از اسلام بویی در آنجا نبود و آنچه بود خرج های گزاف و زندگی های اشرافی، بدون توجه به اسلام و اهتمام به امور مسلمین. آیا نشنیده اند اینها حدیث رسول خدا را که کسی که صبح کند و اهتمام به امور مسلمین نداشته باشد مسلم نیست؟ (ان اصبح ولم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم) آیا اینها اهتمام داشتند به امور مسلمین جهان؟ این سرانی که در کنفرانس طائف در محلی که، در کشوری که رسول خدا و پیغمبر اسلام در آن کشور بود و تبلیغات او در آن کشور بود، مجتمع شدند، آیا درباره اسلام چه گفتند؟ درباره مسلمین و در امور مسلمین چه اهتمامی کردند، انجام دادند؟ آیا به نص حدیث شریف اینها را ما می توانیم جزء مسلمین محسوب داریم؟ اینها اطلاع بر کشورهای اسلامی که زیر بار

صحیفه نور جلد 14 صفحه 91

ابر قدرت ها و با دست آنها و بستگان آنها آواره شده اند، به قتل رسیده اند و بچه های معصوم را به جا گذاشته اند، هیچ صحبتی کردند؟ آیا به تجاوز اسرائیل به لبنان و به فلسطین اهتمامی کردند؟ آیا به تجاوز عراق به کشور اسلامی ایران که جرمی ندارد جز آنکه طاغوت را برداشته است و اسلام را به جای او می خواهد پیاده کند و به جای رژیم طاغوت، رژیم اسلامی بر پا کند، جرمی نداشتند جز این، آیا در کنفرانس طائف از این مسائل بحثی شد؟ یا همه ادعاست، اسلامی بودن هم ادعاست و این ادعای رایج بین همه سران کشورهاست. توجه به حقوق بشر هم یک ادعایی است و این رایج بین تمام سران کشورهای دنیاست، لکن در مقام عمل چه؟ کارتر هم ادعا می کرد که ما حقوق بشر را احترام می گذاریم، لکن به حقوق بشر احترام گذاشت؟ آیا شاه مخلوع در ایران به حقوق بشر احترام می گذاشت که آنها پشتیبانی از او کردند؟ آیا کشورهایی که دودمان پهلوی را بر ما مسلط کردند، این حقوق بشری ها و احترام به حقوق بشر، نمی دیدند که اینها چه کردند با اسلام و مسلمین؟ و آیا نمی دانستند که صهیونیسم با لبنان و با فلسطین چه کرد؟ یا خودشان شریک بودند؟ همه ادعا می کنند، و کسانی که مسلمان باشند و اهتمام به امور مسلمین داشته باشند، کمند. ملت ها خودشان باید در فکر اسلام باشند. مأیوسیم ما از سران اکثر به اتفاق مسلمین، لکن ملت ها، خودشان باید به فکر باشند و از آنها مأیوس نیستیم. در قضیه هجوم عراق به ایران ملت ها بودند که پشتیبانی خودشان را اعلام کردند، از دولت ها کم یک همچو امری واقع شد و یا تأیید کردند از مقابله کفر با اسلام، تأیید کردند کفار بعثی را، بعث عراقی را و یا بی صدا و بی تفاوت کنار نشستند و هجوم کفر بر اسلام را نظاره کردند. اینهایند که ادعای اسلامیت می کنند، نظاره کردند، بی تفاوت بودند نسبت به تجاوز اسرائیل به لبنان، به فلسطین و جنایت بسیاری که کردند. آیا اینها اهتمام به امور مسلمین دارند و مسلمین در همه بلاد زیر چکمه طرفداران دولت های بزرگ در فشار هستند و اینها بی تفاوت هستند؟ چطور این ادعاها را قبول کنیم؟ آنهایی هم که حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام را در محراب عبادت کشتند مدعی اسلام بودند. آنهایی هم که لشکرکشی کردند و هجوم آوردند به لشکر اسلام در صدر اسلام و هجوم آوردند به لشکر علی بن ابی طالب، آنها هم ادعای اسلام داشتند و با اسم اسلام با اسلام جنگیدند. اینها هم ادعای اسلام دارند و با اسم اسلام به اسلام خیانت می کنند. صدام هم مدعی اسلام است و با اسم اسلام به کشور اسلامی هجوم آورده است و با اسم اسلام هزاران جوان ما را شهید کرده است و قریب دو میلیون آواره و با اسم اسلام در مملکت خودش با اسلام و علمای اسلام آن می کند که مغول کرد با ایران. ادعاها همیشه زیاد بوده است و حالا هم هست، من از همه شما اطفالی که به واسطه جور مجرمین بی پدر شده اید، به همه شما تسلیت عرض می کنم و ما هم شریک غم شما هستیم. ما شریک غم شما هستیم در اینکه از آقای موسی صدر بی اطلاعیم و ما شریک غم شما ملت عراق هستیم که آقای صدر و خواهر عزیز ایشان را به آنطور فضاحت کشتند و شکنجه کردند و ما شریک غم همه مظلومین جهان هستیم و پشتیبان همه مظلومان جهان و باید مظلومان جهان که هستند، خودشان قیام کنند بر ضد مستکبرین. مستضعفین نباید بنشینند که دولت هایشان این کار را بکنند، خودشان انجام بدهند.

صحیفه نور جلد 14 صفحه 92


خداوند انشاءالله اسلام و مسلمین را قدرت بدهد و شما برادران و خواهرانی که از منزل های خودتان آواره شده اید نصرت بدهد.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته