فهرست کتاب


سوگنامه امام علی (علیه السلام) - 400 داستان از مصایب امام علی علیه السلام

عباس عزیزی

254- خبر شهادت امام در ماه رمضان

عصر پیامبر (ص) بود، چند روز به ماه مبارک رمضان مانده بود، پیامبر (ص) مسلمانان را به مسجد دعوت کرد، و در حضور مردم در عظمت و شأن ماه رمضان سخنرانی نمود، از جمله فرمود: شیطان ها در این ماه، در بند زنجیرها هستند، از درگاه خداوند بخواهید که آنها را بر شما مسلط نکند.
امیرمؤمنان علی (ع) از میان جمعیت بر خاست و عرض کرد: ای رسول خدا در این ماه، بهترین اعمال چیست؟
پیامبر(ص) در پاسخ فرمود:
یا ابا الحسن افضل الاعمال فی هذا الشهر، الورع عن محارم الله عزوجل
ای ابوالحسن! بهترین اعمال در این ماه، پرهیز از محرمات خدا است.
سپس آن حضرت گریه کرد.
علی (ع) عرض کرد: ای رسول خدا چرا گریه می کنی؟
پیامبر (ص) فرمود: گریه ام به خاطر حادثه ناگواری است که در همین ماه بر تو وارد می شود، گویا می بینم که تو در نماز هستی، و شخصی که شقی ترین فرد از گذشتگان و آیندگان است، و همپایه کشنده ناقه حضرت صالح (ع) می باشد(306) با ضربت خود بر فرق تو می زند، و محاسنت را با خون سرت رنگین می کند.
علی (ع) عرض کرد: یا رسول الله و ذلک فی سلامة من دینی ای رسول خدا! آیا این حادثه هنگام سلامت دینم رخ می دهد!.
پیامبر فرمود: فی سلامة فی دینک آری هنگامی که از نظر دینی، از هر گونه انحراف، سالم هستی، این حادثه رخ می دهد
آن گاه پیامبر (ص) در حضور جمعیت فرمود: ای علی! کسی که تو را بکشد، مرا کشته است، و کسی که با تو دشمنی کند با من دشمنی نموده است، کسی که به تو دشمنی کند با من دشمنی نموده است، کسی که به تو ناسزا بگوید به من ناسزا گفته است، زیرا تو همچون جان من هستی، روح تو روح من است، و سرشت تو سرشت من است، خداوند متعال من و تو را آفرید و برگزید، و مرا برای نبوت، و تو را برای امامت، انتخاب کرد، کسی که امامت، انتخاب کرد، کسی که امامت تو را انکار کند، نبوت مرا انکار نموده است، ای علی! تو وصی من، و پدر فرزندانم، و شوهر دخترم، و جانشین من در میان امتم، هنگام زندگی من و بعد از رحلت من می باشی، فرمان تو فرمان من، و نهی تو نهی من است، سوگند به خداوندی که مرا به نبوت مبعوث کرد، و مرا به عنوان بهترین خلق خدا برگزید، تو حجت خدا بر خلقش هستی، و امین اسرار او، و خلیفه او بر بندگانش می باشی.(307)

255- خبر از شقی ترین فرد

روزی پیامبر (ص) به علی (ع) فرمود:
یا علی اشقی الاولین عاقر الناقة، و اشقی الاخرین قاتلک - و فی روایة - من یخضب هذه من هذا
ای علی! شقی ترین پیشینیان همان کسی بود که ناقه صالح را کشت، و شقی ترین فرد از آخرین قابل تو است - و روایتی آمده: و او کسی است که این را با آن رنگین کند (اشاره به اینکه محاسنت را با خون فرق سرت خضاب کند).(308)

256- پیشگویی پیامبر(ص) از شهادت خود و امامان

پیامبر (ص) فرمود: ای مردم، آن گاه که من شهید شدم علی (ع) نسبت به شما از خودتان صاحب اختیارتر است. و آن گاه که علی (ع) به شهادت رسید پسرم حسن (ع) نسبت به مؤمنین از خودشان صاحب اختیارتر است. و آن گاه که علی (ع) به شهادت رسید پسرم حسن (ع) نسبت به مؤمنین از خودشان صاحب اختیارتر است. و آنگاه که پسرم حسن (ع) به شهادت رسید پسرم حسین (ع) نسبت به مؤمنین از خودشان صاحب اختیارتر است. و آن گاه که پسرم حسین (ع) به شهادت رسید پسرم علی بن الحسین نسبت به مؤمنین از خودشان صاحب اختیارتر است و با امر او آنان را اختیار نیست.
سپس حضرت رو به علی کرد و فرمود: یا علی، به زودی او را می بینی، از من به او سلام برسان.
وقتی او به شهادت رسید، پسرش محمد نسبت به مؤمنین از خودشان صاحب اختیارتر است. و تو ای حسین (ع) او را درک می کنی، از من به او سلام برسان. سپس در نسل محمد مردانی یکی پس از دیگری خواهند بود که با امر آنان برای مردم اختیاری نیست.
حضرت این مطلب را سه مرتبه تکرار کرد فرمود: هیچ کدام از آنان نیست مگر آن که نسبت به مؤمنین از خودشان صاحب اختیارتر است و با امرشان آنان را اختیاری نیست.
همه آنان هدایت کننده و هدایت شده اند و آنان نه نفر از فرزندان حسین (ع) هستند.
امیرالمؤمنین (ع) برخاست و در حالی که گریه می کرد عرض کرد: پدر و مادرم فدایت ای پیامبر خدا، آیا تو هم کشته می شوی؟
فرمود: آری، من با سم از دنیا می روم و شهید می شوم، و تو با شمشیر کشته می شوی و محاسنت از خون سرت رنگین می شود، و پسرم حسن (ع) با سم کشته می شود، و پسرم حسین (ع) با شمشیر کشته می شود، او را طغیانگر پسر، زنازاده پسر زنازاده، منافق پسر منافق می کشد.(309)