فهرست کتاب


سوگنامه امام علی (علیه السلام) - 400 داستان از مصایب امام علی علیه السلام

عباس عزیزی

64- شکوه علی (ع) از روزگار

علی (ع) فرمود: در روزگار رسول خدا(ص) چون پاره تن او بودم، مردم به من مانند ستاره ای در افق آسمان می نگریستند، سپس روزگار مرا فرود آورد تا آن که فلانی و فلانی را با من برابر ساخت، سپس مرا با پنج نفر برابر کردند که برترین آنها عثمان بود، گفتم: ای اندوه! اما روزگار به این هم بسنده نکرد و از قدر من آن قدر کاست که مرا با پسر هند (معاویه) برابر ساخت!(68)

بخش دوم: شکوه های علی (ع)

65- شکوه علی (ع) از سستی یاران

ای مردم کوفه من از معاشرت شما به سه قسمت و به دو امر دیگر مبتلا شدم.
اما سه قسمت شماها کر هستید در حالی که به ظاهر گوش دارید و کور هستید اگر چه به صورت چشم دارید و گنگ هستید ولی حرف می زنید و چشم و گوش و زبان شما کوچک ترین تأثیری در زندگی شما ندارد، و اما دو امر دیگر برادری و دوستی شما در موقع حضور روی صدق و صفا و حقیقت نیست و هنگام گرفتاری و ابتلا نیز نمی توان به شماها اعتماد و اطمینان کرد.
پروردگارا من از این مردم دل تنگ و ملول گشته ام و آنان نیز از من ملول شده اند. من از آنان خسته و بیزار و آنان از من بیزارند، خداوندا امیر و حاکمی را از این جمعیت راضی نگه مدار و این مردم را نیز از امیر خودشان هرگز ممنون و راضی قرار مده و دل های آنان را وارد خطر و وحشت و خوف کن چنان که نمک در رطوبت آب می شود.
ای مردم بدانید که اگر مرا ممکن بود و می توانستم با شما قطع رابطه نموده و هرگز با شما سخن نگفته و دستوری به شما ندهم، البته عمل می کردم، زیرا به خاطر هدایت و نجات و رشد آنچه می توانستم کوشش کردم و در ملامت و عتاب شما آن چنان اصرار و مبالغه نمودم که از زندگی خود سیر شدم.
زیرا در نتیجه سخنان و کوشش های من به جز پاسخ های مسخره آمیز حرفی از شما نشنیدم. شما از راه حق منحرف شده و به سوی باطل تمایل پیدا کرده اید. و دین خدا هرگز با مردم هوی پرست و اهل باطل قوت و نیرو نگیرد. و من اطمینان دارم که به جز زیان و ضرر چیز دیگری از شما به من عاید نخواهد شد.
من شما را برای مبارزه و جهاد با دشمنان خودتان دعوت نمودم و شما در مکان های خود سنگین شده و درخواست تأخیر کردید چنان که بدهکاران مسامحه کار در مقام برگرداندن قرض خود امروز و فردا می کنند.
اگر در فصل تابستان دعوت به سوی جهاد بشوید، شدت گرما را بهانه می کنید و اگر در زمستان امر جهاد پیش بیاید، به خاطر سرما عقب می نشینید، ولی این ها بهانه است و حقیقت این است که شما از جنگ و جهاد فرار می کنید و در صورتی که از گرمای تابستان خودداری و پرهیز می نمایید گرمی شمشیر به مراتب بیشتر بوده و عجز شما در مقابل تندی و حرارت حمله های دشمن افزونتر خواهد بود انا لله و انا الیه راجعون.(69)