نقش ائمه در احیاء دین جلد 14

نویسنده : سید مرتضی عسکری

مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد للّه رب العالمین و الصلاة و السلام علی خاتم الانبیاء و سید المرسلین محمد وآله الطیبین الطاهرین و بعد راه شناخت صحیح مکتب اسلام در مطالعه دقیق و بررسی علمی سیره پیامبر (ص) در اداء رسالت و سیره دوازده وصی او در حفظ و تبلیغ قرآن و سنت پیامبر(ص) می باشد. محققین مسلمان در بررسی سیره پیامبر (ص) بحثها و تألیفات شایسته تقدیر داشته اند لیکن در مورد سیره دوازده وصی او بیشتر به بررسی حسب و نسبت و ذکر فضائل و مناقب و خوارق عادات و تعیین زمان و مکان ولادت آن بزرگواران اکتفا کرده اند. در مقابل مستشرقین غربی و شاگردان آنها در بلاد اسلامی مطالب خلاف واقع را از سیره های تحریف شده بنام اسلام شناسی ترویج کرده و بدینوسیله آشفتگی زیادی در فهم کلی اسلام و بخصوص مکتب اهل البیت ایجاد نموده اند.
در برابر این همه آشفتگیها نوشتن بحثهائی برای آگاهی از مجاهدتهای دوازده وصی پیامبر (ص) در امر احیاء دین اسلام ضرورت داشت. در راه اداء این وظیفه سلسله بحثهای نقش ائمه در احیاء دین نشر گردید که چهاردهمین قسمت آن - جزوه حاضر - درباره مجاهدتهای سید الاوصیاء علی بن ابیطالب (ع) در امر احیاء دین و حفظ و نشر سنت پیامبر (ص) می باشد تا این شناسائی موجب شناخت تشیّع یا اسلام راستین گردد.
بحثهای این جزوه در اصل پانزده سخنرانی اینجانب در مجمع علمی اسلامی بود که از نوار استخراج و تنظیم و تکمیل شد و بناچار مطالبی از جزوات قبل برای نتیجه گیری و جمع بندی در آن تکرار گردید.
در خاتمه متذکر می شود که نقائص این جزوه بعلت بیماری و عجله داشتن در نشر این بینشها در جامعه بوده که ان شاء الله در چاپهای بعدی جبران خواهد شد.
و آخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمین.
مرتضی العسکری.
شوال 1412

مقدمه

1- چند اصطلاح مهم

أ- نبی. ب - رسول. ج - وصی پیامبر. د- امام. ه - خلیفه الله. و- اهل البیت.
در آغاز برای فهم صحیح مطالب آینده چند اصطلاح اسلامی را به طور ساده و مختصر بیان می کنیم نبی، رسول، وصی، امام، خلیفة الله، اهل البیت.
نبی: انسان برگزیده خداوند است که از جانب خداوند به او وحی می شود.
رسول: نبیی است که از جانب خداوند مأمور هدایت مردم و تبلیغ وحی الهی به آنان است.
وصی پیامبر: کسی است که خداوند او را از میان مردم برگزیده تا شریعت پیامبر زمان خود را در جامعه نگهداری و مردم را بوسیله آن هدایت کند مانند حضرت یوشع بن نون وداود و سلیمان علیهم السلام که وصی پیامبر صاحب شریعت زمان خود یعنی حضرت موسی بوده اند و مانند حضرت علی بن ابیطالب و یازده فرزند آنحضرت علیهم السلام که اوصیاء پیامبر خاتم حضرت محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله می باشند.
فرق رسول و وصی آنست که رسول شریعت را از خداوند بواسطه وحی می گیرد ولی وصی همان شریعت را تبلیغ می کند.
امام: رسول یا وصیی است که خداوند او را رهبر و اسوه مردم قرار داده است و چون او اسلام و دین الهی را در عمل پیاده می نماید گفتار و کردار او برای مردم حجت است.
از میان پیامبران و اوصیاء آنان بعضی به مقام امامت رسیده اند مثل حضرت ابراهیم(1) و اسحق و یعقوب(2) علیهم السلام یا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله که علاوه بر مقام نبوت و رسالت امام هم بوده اند و مثل دوازده امام علیه السلام که علاوه بر منصب وصایت، مقام امامت را نیز داشته اند.
خلیفة الله: امامی است که خداوند او را پیشوای مردم قرار داده تا در میان مردم حکومت کند.(3)
اهل البیت: نیز اصطلاح اسلامی است و مقصود از آن چهارده معصوم یعنی پیامبر و حضرت فاطمه و دوازده امام صلوات الله علیهم اجمعین می باشند و چنانچه اهل بیت النبی یا اهل بیت رسول الله صلی الله علیه و آله گفته شود مقصود معصومین دیگر غیر از پیامبرند.(4) پس منظور از اهل بیت در آیه انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا چهارده معصوم است.
با توجه به معانی اصطلاحات بالا معلوم می شود که منصب نبوت، رسالات، وصایت، امامت و خلافت از جانب خداوند تعیین می شود و قابل غصب نیست یعنی نمی توان نبوت نبی، رسالت رسول، وصایت وصی، امامت امام و خلافت خلیفة الله را غصب کرد. اینان ممکن است کشته یا زندانی شوند اما منصبشان غصب شدنی نیست. پس اینکه می گویند غصب خلافت اشتباه است باید گفت غصب حکومت چون خلافت چنانکه گفتیم اصطلاح اسلامی است و معنای حکومت ندارد.