فهرست کتاب


گفتار امیرالمؤمنین علی (ع) جلد دوّم همراه با ترجمه فارسی هدایة العلم و غررالحکم

سید حسین شیخ الاسلامی

دوستان خدا

1- براستی که اولیای خدای تعالی هر فردی است که اجل خود را نزدیک شمرده (و لذا در اطاعت و باز ایستادن کمال اهتمام ورزد) امید خویش را تکذیب کننده (بداند اکثر امیدها دروغ است) عملش بسیار، لغزش او کم باشد.
2- براستی که اولیا خدا هر آینه کسانیند که از همه مردم بیشتر به یاد خدا بوده، و در سپاسگزاری برای خدا پایدارتر، و در بلای او شکیبائیشان عظیمتر است.
3- براستی از جمله محبوبترین بندگان در نزد خدا بنده ای است که خدا او را بر تسلط بر نفسش کمک کرده باشد، در نتیجه اندوه را شعار خود قرار دهد (یعنی پیوسته بر حال خود اندوهناک است) و ترس از خدا را پیراهن به حساب آورده، پس چراغ راستی و هدایت در قلب او درخشیده، و مهمانی را (یا پشتیبانی را) برای روز ورودش به او آماده کرده باشد.

سستی

1- سستی و کاهلی در دنیا تباه ساختن (عمر) و در آخرت ندامت است.
2- سستی و کاهلی ضایع کردن عمر و فرصت است.
3- سستی سبب فوت کارهای مهم است.
4- سستی و کاهلی طبیعت کم عقلان است.
5- بسبب سستی و کاهلی از دست رفتن (سعادت و کمال) حاصل خواهد گردید. (یعنی هر چه از دست رود اکثراً از راه سستی خواهد بود).
6- سستی را با عزم و تصمیم (جدّ و جهد) برطرف کنید.
7- هر که کسالت و کاهلی را پیروی کند حقوق را ضایع نموده است.
8- هر که کاهلی را اطاعت نماید پشیمانی او را احاطه خواهد نمود.
9- از اهمال در کار، تنبلی و سنگینی زائیده می شود.

بخشش

1- بسا موهبت و بخششی که مصیبت (ندارائی) از آن بهتر است (چون ممکن است بخشنده لئیم و یا منت گذار باشد).