فهرست کتاب


گفتار امیرالمؤمنین علی (ع) جلد دوّم همراه با ترجمه فارسی هدایة العلم و غررالحکم

سید حسین شیخ الاسلامی

توفیق

1- توفیق (یعنی تهیه اساب خیر از جانب خدا) بالاترین دو بهره است (بهره عمل و بهره توفیق بر عمل).
2- توفیق و خواری نفس را می کشانند، پس هر کدام آنها غلبه کند نفس در جایگاه آن می باشد.
3- براستی که خداوند سبحان وقتی به بنده ای خیری را اراده کند (و بخواهد نسبت به او خوبی نماید)، او را توفیق داده که عمرش را در نیکوترین عملش سپری کرده، و او را روزی نموده که پیش از مرگ و قبل از فوت در ایام مهلتش در طاعت او مبادرت نماید.
4- توفیق عنایتی است (از جانب خدای تبارک و تعالی).
5- توفیق (خدا) رحمت است.
6- توفیق (از خدا) رو آوردن (نیکبختی) است.
7- توفیق کلید نرمی و مدارا است (یا نرمی نسبت به مردم کلید مهربانی پروردگار است نسبت به او).
8- توفیق کشاننده صلاح و خیر و نیکی است.
9- توفیق از جمله کششهای پروردگار است (که آدمی را بسوی ساحت قرب خود جذب می کند).
10- توفیق اول نعمت است (یعنی قبل از هر کار خیر باید از جانب خدا اسبابش مهیا گردد).
11- توفیق کمک کار عقل و دانش است.
12- توفیق رأس نیکبختی است.
13- توفیق رأس پیروزی است.
14- توفیق عنایت و توجه خدای رحمان است.
15- توفیق برترین منقبت و فضیلت خواهد بود.
16- بوسیله توفیق نیکبختی حاصل خواهد گردید.
17- نیکوئی توفیق بهترین کشاننده است (آدمی را به سوی سعادت و نیکبختی).
18- نیکوئی توفیق بهترین یار، و نیکوئی عمل بهترین همراه خواهد بود.
19- هیچ یاری مانند توفیق (از جانب خدا) نیست.
20- نعمتی افزونتر از توفیق (الهی) نیست.
21- توفیق داده نشده (و یا توفیق حاصل نکرده) کسی که زشت را نیکو بحساب آورد، و از گفته نصیحت کننده اعراض نماید.
22- هر که (از جانب خدای بزرگ) برایش اسباب خیر مهیا گردیده شد خوبی کند.
23- هر که توفیق او را مدد کند عمل را نیکو کند.
24- هر که توفیق او را مدد نکند بسوی حق رو نخواهد آورد.
25- از بزرگترین توفیق گرفتن نصیحت (و فرا گرفتن آن) است.
26- از توفیق (مرد و یا) آزاده کسب کردن اوست مال را از ممر حلال آن.
27- از توفیق (الهی نسبت به) مرد گذاشتن سر خود در نزد کسی است که آن را می پوشاند، و احسان اوست در نزد کسی که آن را شکر می نماید.
28- خدای سبحان را ستایش می کنم بر آنچه که از برای آن توفیق داده، و بر آنچه از آن از معصیت و نافرمانی دور ساخته است (این نخستین فرازی است که حضرت در خطبه / 185 نهج البلاغه در وصف منافقین ایراد فرموده است).
29- هر که در کارها (از سوی خدا) تأیید گردد به مطلب خود به پیروزی رسد.
30- هر که خدا را ناصح (پند دهنده و یا خالص) شمارد حائز توفیق شود (یعنی توفیق الهی را بدست آرد).

موافقت

1- موافقت بسیار (بدون آنکه هیچ مخالفتی شود) نفاق است.

بی شرمی

1- بد روئی است روی بی شرم و حیاء.
2- چه چیز نادان را بی حیاء نموده است. (البته جهالت او).
3- بی شرمی مرد او را عیبناک سازد.