فهرست کتاب


گفتار امیرالمؤمنین علی (ع) جلد دوّم همراه با ترجمه فارسی هدایة العلم و غررالحکم

سید حسین شیخ الاسلامی

شخص منصف

1- شخص منصف محبان و دوستان او بسیار است.
2- با انصاف ترین مردم کسی است که بدون حاکمی بر او از نفس خود انصاف دهد، (یعنی خود حکم بحق کند، نیازی بگفتن دیگری نداشته باشد).
3- براستی که از افزونی مرتبه مرد آنست که با مردم از نفس خود با عدالت رفتار کند، و به کسی که نسبت به او بدی کرده احسان و نیکوئی نماید.
4- دادگر بزرگوار، و ستمگر پست است.

هیئت و صورت

1- خیری در منظر (هیئت و صورت که جایگاه نظر است) نیست مگر با نیکوئی مخبر (جای خبر از او احوال او یا سخن او یا زبانش باشد).

نظم

1- برای هر فردی از خدمتکاران خود کاری را معین کن که او را به آن مؤاخذه نمائی، زیرا چنین کاری سزاوارتر از آنست که هر یک در خدمت تو بر یکدیگر اعتماد نکنند (یعنی وقتی کار معین گردید در آن اهتمام ورزیده انجامش دهند، ولی وقتی خدمت خاصّی نبود حواله بدیگری کرده، و گویند: چرا من انجام دهم او چرا انجام ندهد).