فهرست کتاب


گفتار امیرالمؤمنین علی (ع) جلد دوّم همراه با ترجمه فارسی هدایة العلم و غررالحکم

سید حسین شیخ الاسلامی

پیوستن به خدا

1- هر که ملاقات خدای سبحان را دوست دارد دنیا را فراموش نماید (و از آن بگریزد).

اشاره

1- هر که به اشاره اکتفا کند (چه درباره سرزنش او و یا در فهم مطلب) از تصریح بی نیاز خواهد بود (چنانکه گفته شده: العاقل یکفیه الاشارة).

سرزنش

1- از حد گذراندن در سرزنش آتش لجاجت را می افروزد.
2- خوارترین چیز سرزنش و ملامت نادانهاست (پس نباید به سبب آن آدمی دست از کار کشد، بلکه باید آنرا (کأن لم یکن) به حساب آورد).
3- هرگاه مذمت کنی پس (به آنچه یقینی است) اکتفا نما.
4- چه بسا سرزنش شده ای که برای او گناهی نیست (یعنی ممکن است به او افترائی بسته باشند).
5- در هنگام بسیاری بسر درآمدنها و لغزشها سرزنش زیاد می شود (یعنی باید آدمی بکوشد لغزش او کم باشد و گرنه مورد سرزنش واقع خواهد شد).
6- گاهی سرزنش سود می دهد (و به امر بیشتری نیازی نیست).
7- سرزنش نمودن یکی از دو کیفر است.
8- اعاده سرزنش از درد کتک سخت تر است.
9- بسیاری سرزنش دلها را بدشمنی انداخته (یا به کینه می آورد) و یاران را رم خواهد داد (بنابراین لازم است گاهی انسان تغافل کند و یا لاأقل رعایت اعتدال نماید).
10- هر که سرزنش او (نسبت به مردم) بسیار باشد عار و ننگش بسیار باشد (که مردم او را عیب کنند و او ناراحت شود).
11- سرزنش نکند سرزنش کننده ای مگر نفس خود را (که آن مستحق ملامت و سرزنش است).