فهرست کتاب


گفتار امیرالمؤمنین علی (ع) جلد دوّم همراه با ترجمه فارسی هدایة العلم و غررالحکم

سید حسین شیخ الاسلامی

کفران نعمت

1- به کسی که کفران نعمت می کند احسان نمودن بزرگترین جرم است (زیرا هم قدر احسان کننده را نمی داند و هم نعمت را در غیر راهش مصرف می نماید).
2- کفران نعمت زائل کننده آنست، و شکر آن پاینده دارنده آن خواهد بود.
3- کفران نعمتها قدم ها را لغزنده، و نعمتها را می رباید. (یعنی با کفران نعمت آدمی در مسیر خدائی قرار نگرفته، پایش لغزنده در زیان و خسران قرار خواهد گرفت).
4- کفران نعمت سرزنش و یا پستی مرتبه است، و مصاحبت احمق شرم خواهد بود. (چون پیوسته با خسران توأم است).
5- کفران نعمت زائل کننده آنست.
6- کفران کننده نعمت پوشاننده فضل خداست.
7- کفران نعمتها وسیله جلب فرود آمدن انتقامها (یا کشنده) آنست.
8- کفران کننده نعمت در نزد خالق و مخلوق مذمت شده است (یعنی همه او را نکوهش کنند).
9- از (اقسام) توفیق کفران نعمت نیست (بلکه آن نشانه بی توفیقی است).
10- هیچ نعمتی با کفران نیست (یعنی از انسان گرفته خواهد شد، و یا در حقیقت آن نقمت است نه نعمت).
11- براستی که کفران نعمت سرزنش است، و رفاقت نادان بدیمن خواهد بود.
12- نعمتها را کفران می گیرد.
13- آفت نعمتها کفران است.
14- سبب تغییر یافتن نعمتها کفران است.
15- در کفران نعمتهاست زوال آن.
16- هر که نعمتها را کفران نماید عقوبتها بر او فرود آید.

کافر

1- کافر مکر کننده، پست مرتبه، فریب خورده شده به نادانی خود، و مغبون است.
2- کافر دنیا بهشت او، و نعمت حاضر همتش، مرگ بدبختی او، و آتش جهنم سرانجام او خواهد بود.
3- کافر فاسق و نادان است.
4- کافر درشت خوی بدرفتار است.
5- کافر فریبکار، منحرف، سنگین دل، خیانتکار است.
6- عاقبت کار کافر آتش است.
7- کافری کافر نگردید تا اینکه جاهل گردید (و یا عقل مطبوع خود را بکار نینداخته است).
8- همت (یا اندوه) کافر برای دنیای خود، و سعی و تلاشش برای سرای عاجل (دنیا) خویشتن، و پایان و غرض او خواهشش خواهد بود.

کفر

1- کفر خواریست.
2- کفر را با ایمان درهم کوبید.
3- کفر سبب نقصان است.