فهرست کتاب


گفتار امیرالمؤمنین علی (ع) جلد دوّم همراه با ترجمه فارسی هدایة العلم و غررالحکم

سید حسین شیخ الاسلامی

4- هر که از راههای واضح و آشکار عدول نماید به راههائی که او را به هلاکت اندازد خواهد رفت.

5- هر که از راه واضح بلغزد در حیرانی تنگی (راه یا راه تنگ) واقع شود.
6- هر که راه آشکار و جاده مستقیم عدول نماید در لجّه (و معظم آب) غرق گردد.
7- خود را از راهی که می ترسی از گمراهی آن، باز دار.
8- بر تو باد به راه واضح مستقیم زیرا که آن به تو کرامت بخشیده، و از سرزنش تو را باز می دارد.
9- بر شما باد راه سفید (راه حق) پس آن را بپیمائید، و گرنه خداوند شما را به غیرتان تبدیل می سازد.
10- هر که (از حق و راه صحیح) میل نماید و منحرف گردد حسنه (و نیکوئی) در نزد او بد، وسیله (بدی) در نزد او نیکو به حساب آمده، و به مستی گمراهی مست گردد (چون هر چه می بیند طبق خواهش خود آن را به حساب خواهد آورد).
11- به نفسهای خود رخصت مدهید که شما را در راههای ستمگران ببرند.

غذا

1- غذا بر سه قسم خورده می شود: با برادران به شادی، با فقراء به ایثار و مقدّم داشتن آنها را بر خود، و با فرزندان بر اقتضای جوانمردی یا آدمیّت.
2- بد غذائی است حرام (چه با لذات حرام باشد و یا بالعرض مانند غصب، دزدی).
3- بد قوتی است (قدریست از خوردنی که به وسیله آن بدن رمق گیرد) خوردن مال ایتام.
4- کم است کسی که غذای زیاد خورد (یا خورش بسیار نماید) پس مریض نگردد.
5- کم است کسی که از زیادتیهای غذا بسیار کند (یعنی غذای زیاد خورد) جز آنکه بیماریها ملازم آن شده (و از او جدا نخواهند گردید).
6- کمی غذا (و کم خوردن) برای نفس گرامی تر و برای صحّت پاینده تر است.
7- اترج (ترنج و بعضی بالنگ گویند و امکان دارد مراد مطلق مرکبات باشد ولی اکثر لغویین گویند قسمتی از لیموست و در روایات مؤمن را به آن تشبیه نموده اند و در آن گفته شده مؤمن مانند اترجه است که رنگ آن نیکو مزه آن پاکیزه خواهد بود). پیش از غذا و بعد از غذا بخورید زیرا که آل محمّد - علیهم السلام - چنین می کردند (ممکن است مراد این باشد که هر وقت بخورید ضرری ندارد).
8- هر که خوراک و خورش او کم باشد، دردها و بیماریهایش کم خواهد بود.
9- هر که خوراک او کم باشد خرج او بر خودش سبک باشد.
10- هر که در نفس خود دوستی انواع (و اقسام) خوردنیها را بکارد میوه های اقسام بیماریها را بچیند.
11- خوراک را کم کن، تا کم کنی بیماری را.

خورانیدن

1- هرگاه اطعام نمودی پس سیر گردان.
2- آنچه را که خوردی رفت (و از آن اثری باقی نماند) و آنچه را که خورانیدی پهن شد (پاداش و ستایش آن باقی ماند).