فهرست کتاب


داستان دوستان جلد 2

محمد محمدی اشتهاردی‏

«81» خمس بچه ها!

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
یکی از رزمندگان دارای چهار برادر بود، مکرر به جبهه نور برضد جبهه ظلمت بعثی عراق می رفت تا به شهادت رسید. در وصیتنامه اش نوشته بود: «خدایا خدایا وقتی که مرا پاک کردی، به سوی خود ببر - خدایا خدایا ستارگان رفتند، تو خورشید را نگهدار یعنی رزمندگان به شهادت رسیدند و چون ستارگان غایب شدند ولی تو خورشید را که وجود امام خمینی است نگهدار».
و خطاب به پدر گفته بود: «پدرم می دانم فراق من برای تو سخت است، زیرا 18 سال برای من زحمت کشیده ای، ولی صبر کن و برایم گریه نکن، و اگر گریه کردی برای مصائب امام حسین (ع) گریه کن، پدر جان تو پنج پسر داری با رفتن من، خمس (یک پنجم) بچه هایت را دادی - هیچ نگران مباش».

«82» بدمستی شرابخوار

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
شرابخواری در زمان جاهلیت همچون آب خوردن، رائج بود، نقل شده یگانه کسی که از کافران در زمان جاهلیت (قبل از اسلام) در عربستان شراب را بر خود حرام کرد «ابن جدعان» بود.
توضیح اینکه: وی به شرابخواری عادت کرده بود، و همیشه شراب می خورد، شبی مهتابی، شراب بسیار خورد و مست شد، در حضور دوستانش برخاست و دستهایش را مکرر برطرف ماه دراز می کرد تا ماه را بگیرد، زیرا مست بود و خیال می کرد، ماه در نزدیک او است و او می تواند آن را بگیرد.
دوستانش از روی مسخره، می خندیدند، وقتی که او از حالت مستی بیرون آمد، دوستانش جریان را به او گفتند.
او شرمنده شد و سوگند یاد کرد که دیگر شراب نیاشامد، به این ترتیب شراب را بر خود حرام نمود.
رفتم به در میکده دیدم مستی gggggگفتم زچه با الکل و می پیوستی
گفتا که خورم می، تا خر بشوم gggggگفتم به خدا غصه مخور خر هستی

«83» آگاهی دو فرشته به نیات انسان

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
شخصی از امام موسی بن جعفر (ع) پرسید: «دو فرشته ای که مأمور مراقبت و ثبت اعمال نیک و بد انسان هستند، آیا از نیت و اراده باطنی انسان، هنگام گناه یا کار نیک، اطلاع دارند یا نه؟!».
امام کاظم در پاسخ فرمود: «آیا بوی چاه فاضل آب، و بوی خوش (باغ) یکسان است؟!».
راوی می گوید: نه.
امام فرمود: هنگامی که انسان، نیت کار نیک کند، نفسش (یا روحش) خشبو می شود، فرشته ای که در سمت راست است و مأمور ثبت پاداشها می باشد، به فرشته سمت چپ می گوید: برخیز که او اراده کار نیک کرد.
و هنگامی که کار نیک را انجام داد، زبانش، قلم فرشته، و آب دهانش مرکب او می شود و آن را ثبت می کند.
و هنگامی که اراده گناه کند، نفسش، بدبو می گردد، فرشته سمت چپ، به فرشته سمت راست می گوید: «بایست که او تصمیم برگناه دارد»، و هنگامی که گناه را انجام می دهد، زبانش، قلم، و آب دهانش مرکب می گردد، و آن را می نویسد.
به این ترتیب، دو فرشته مراقب اعمال انسان حتی به نیت نیک یا بد او آگاه هستند.