فهرست کتاب


داستان دوستان جلد 2

محمد محمدی اشتهاردی‏

«71» یادی از مرجعی مبارز و وارسته

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
یکی از مراجع بزرگ و وارسته و مبارز مرحوم آیت الله العظمی سید محمدتقی خوانساری (اعلی الله مقامه الشریف) بود، وی بسال 1305 هجری قمری در خوانسار متولد شد و بسال 1371 (7 ذیحجه) از دنیا رفت، قبر شریفش در مسجد بالا سر حرم حضرت معصومه (ع) در قم، کنار قبر شریف آیت الله العظمی صدر و آیت الله العظمی شیخ عبدالکریم حائری، قرار دارد.
او در انقلاب عراق علیه استعمار انگلستان، از پیشگامان مبارز و مترقی روحانیت بود، و با سایر علمای مبارز، از جمله میرزامحمدتقی شیرازی (میرزای دوم) و آیت الله سید مصطفی کاشانی (پدر آیت الله سیدابوالقاسم کاشانی) مدت دو ماه در یکی از مناطق، با کمال استقامت در برابر تجهیزات مدرن اروپائی، ایستادگی نمود.
و بسال 1323 هجری قمری به هندوستان که مستعمره انگلیس بود، تبعید گردید و پس از چهار سال به ایران، وطن خود (خوانسار) بازگشت و پس از مدتی کوتاه، به قم مهاجرت نمود و با مراجع دیگر به نظم و تشکل حوزه علمیه قم در ابعاد مختلف همت نمود، و در جریان خلع ید از شرکت نفت انگلیس و ملی شدن آن، فتاوای او نقش اساسی داشت.
امام خمینی (مدظله العالی) درباره این شخصیت بزرگ فرمود: «این آخوند بود که در عراق، به جبهه رفت، و به جنگ رفت و اسیر شد، همین آقای خوانساری رضوان الله علیه، مرحوم آقای آسید محمدتقی خوانساری بود، این قدرت را نشکنید، صلاح نیست، صلاح ملت نیست».
حضرت آیت الله العظمی شیخ محمدعلی اراکی در فرازی از گفتارش می گوید: «در فوت آقای سید محمدتقی خوانساری که در همدان فوت کرد، ایشان (امام خمینی) هم بودند، و من هم بودم... جنازه ایشان (آقای خوانساری) را از همدان حرکت دادند و عده ای از روحانیون قم به استقبال آمده بودند، من از هیچ کس ندیدم این قدری که آقای خمینی گریه می کرد، گریه کند، شانه هایش بالا و پائین می رفت، چنان اشک می ریخت که من از اولادش چنان گریه ندیدم... هیچ نسبتی با هم نداشتند و مربوط نبودند، فقط عرق دینی داشت.

«72» خوابی عجیب!

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
در شب فوت مرحوم آیت الله العظمی آقای سید محمدتقی خوانساری (که ذکری از او در داستان قبل به میان آمد) یعنی شب 7 ذیحجه 1371 هجری قمری، آیت الله العظمی بروجردی (اعلی الله مقامه) در خواب دید که عالم بزرگ سید مرتضی (برادر سید رضی) از دنیا رفته و جنازه او را به قم آورده اند، با وحشت از خواب پرید و انتظار حادثه ای غم انگیز داشت، که تلفنی به ایشان خبر رسید که آیت الله سید محمدتقی خوانساری در همدان، از دنیا رفته است، به دستور آیت الله بروجردی، استقبال و تشییع جنازه باشکوهی انجام گرفت.
آری همانگونه که سید مرتضی در عصر خود مرجعی بزرگ و مبارز مدیر و مدبر بود و چون استوانه ای خلل ناپذیر، حامی اسلام بود و به دفاع از حریم تشیع برخاست، مرحوم خوانساری نیز چنین بود، که خواب فوق حکایت از آن می کند.

«73» استرداد اموال توسط امام حسین (ع)

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
کاروانی حامل کالا از سوی یمن به سوی شام برای معاویه می رفت، امام حسین (ع) در زمان امامتش، اموال کاروان را ضبط و به اصطلاح مصادره نمود، سپس برای معاویه چنین نامه نوشت:
«از حسین بن علی (ع) به معاویه فرزند ابوسفیان، اما بعد: کاروانی از یمن می آمد و از نزدیک ما می گذشت، (پس از تحقیق معلوم شد) که برای تو کالا و زینت و عنبر و عطریات، حمل می کند تا در انبارهای دمشق، ذخیره کنی؟ تا تشنگی و حرص فرزندان پدرت را بوسیله آن کالاها، سیراب و اشباع کنی، ولی من به آن کالاها، نیاز داشتم و ضبط (و مصادره) کردم.
(انی احتجت الیها فاخذتها والسلام).
این روش امام حسین (ع) نشان می دهد که در صورت امکان باید اموالی را که برای طاغوت می رود، مصادره نمود، و دلیل برآنست که کالاهائی که امروز برای طاغوت عراق (در این جنگ تحمیلی صدامیان کافر عراق) می رود، استرداد آن برای حکومت اسلامی ایران جایز بلکه لازم است.