فهرست کتاب


داستان دوستان جلد 2

محمد محمدی اشتهاردی‏

«20» خاطره ای از جنگ

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
، در جنگ تحمیلی ایران و عراق، یکی از رزمندگان سپاه جمهوری اسلامی ایران می گفت: خاطره پرشور و سوزی دارم و آن اینکه: شب جمعه بود، رزمندگان در مسجد جزیره مجنون برای دعای کمیل اجتماع کرده بودند، مسجد تاریک بود، فقط خواننده دعا از نور شعله فانوسی که در کنارش بود، استفاده می کرد، در این میان برادر رزمنده ای کنار من نشسته بود و آنچنان زار زار می گریست وهمراه دعای عرفانی کمیل، با خدا راز و نیاز می کرد، که گوئی عزیزترین افراد خود را از دست داده است، مقام عالی شهادت را با این گریه اش از خدا می خواست.
این چنین از دنیا و مادر و پدر و برادر و ماشین و...بریده بود و دل به خدا داده بود، و اینگونه دارای روحیه عالی بود، که از این افراد در جبهه بسیارند. دعا و راز ونیاز مجهّزترین اسلحه رزمندگان است که بااین حال به یاری حضرت مهدی فاطمه (عج) می شتابند، دعا و مناجات، همچون چاشنی است که خرج توپ را از درون لوله آن خارج می سازدو چون صاعقه ای خرمن هستی دشمن خونخوار را می سوزاند.

«21» سخن پیامبر (ص) بعد از نماز صبح

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
انس بن مالک گوید: رسول خدا (ص) نماز صبح را با جماعت خواند و پس از نماز به جمعیت رو کرد و فرمود: «ای گروه مردم! کسی که خورشید بر او ناپدید شد، به ماه تمسّک کند، و هرگاه ماه ناپدید شد به ستاره زهره، متمسک شود، و اگر ستاره زهره ناپدید شد، به ستاره فرقدان (دوستاره درخشنده ای که نزدیک قطب شمالی دیده می شوند و در فارسی به آن دو برادر گویند) متمسک گردد».
سپس فرمود: « من خورشیدم، و علی(ع) ماه است، وستاره زهره، حضرت زهرا(ع) است، و دو ستاره فرقدان، حسن وحسین(ع) می باشند، و همچنین به کتاب خدا متمسک شوید و این دو (قرآن و عترت) از همدیگر جدا نشوند (و بهم دیگر پیوند دارند) تا آن هنگام که در روز قیامت کنار حوض کوثر بر من وارد گردند».
و در بعضی عبارات آمده آنحضرت فرموده: «از خورشید پیروی کنید و بعد از آن از ماه و بعد از آن از فرقدان، سپس هر یک از این امور را به مطالب فوق تفسیر فرمود).

«22» ارزش هدایت کردن

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
امام حسین(ع) به مردی فرمود: کدام یک از این دو کار را دوست داری ؟ 1- نجات شخص ناتوانی که مردی قصد کشتن او را دارد؟2- نجات مؤمن شیعه کم مایه ای که شخص ناصبی و بی دینی، قصد گمراه کردن او را دارد؟ و تو با دلائل روشن او را از پرتگاه گمراهی حفظ کنی؟
او عرض کرد: من کار دوّمی را بیشتر دوست دارم، تا با دلائل محکم، شخص مؤمن گمراه شده را از چنگال گمراه کننده برهانم، چرا که خداوند در قرآن 35 سوره مائده) می فرماید:
و من احیاها فکانّما احیا الناس جمیعاً.
«یعنی و کسی که او را زنده کند و از راه کفر به سوی ایمان، ارشاد نماید گوئی همه مردم را زنده کرده است».
امام حسین(ع) دراینجا دیگر، سخنی نگفت.
سکوت امام بر تقریر و امضای او است، بنابراین ارزش هدایت کردن انسانها از کفر و گمراهی به سوی ایمان، بیش از زنده کردن جسمی آنها است.