فهرست کتاب


دنیای اسلام و تهاجم فرهنگی غرب

آیة الله محمد مهدی آصفی

نتایج و پی آمدهای این توطئه بزرگ

جهت گیری تمام این تلاش ها به سمت یک قضیه است و آن قطع پل های فرهنگی ای که نسل های امت اسلامی را به یکدیگر و همه آنان را با نخستین سرچشمه های دین اسلام پیوند می دهد.
این پل ها، پل هایی هستند که میراث های فرهنگی را در قالب اخلاق و اندیشه از نسلی به نسل دیگر انتقال می دهند و هنگامی که این پل های ارتباطی قطع شوند، دیگر ارتباط اخلاقی، فکری و فرهنگی ای میان این نسل ها نخواهد بود.
مهاجمان و داعیه داران غرب گرایی، این پل های ارتباطی را یکی پس از دیگری هدف گرفتند؛ یا آن ها را تخریب کردند یا بر آن ها مسلط شدند:
خط عربی را مورد هجوم قرار دادند و تلاش کردند تا آن را به خط لاتینی تبدیل کنند. سپس آهنگ زبان فصیح کردند و با اقداماتی کوشیدند لهجه های عامیانه را جانشین آن گردانند. بعد به مدارس رو کردند و به منظور سلطه بر آن ها و شیوه های آموزشی و استادان و کتاب های درسی شان تمام تلاش خود را به کار بستند. پس از آن به کنترل مسجدها و حوزه های علمیه و دانشگاه های اسلامی و تسلط بر آن ها اقداماتی به عمل آوردند و کار به آن جا رسید که انتخاب شیخ الازهر که شیخ السلام و بزرگ ترین مقام دینی است - منوط به فرمان رئیس جمهوری گردید(59).
(حتی) خانه و خانواده نیز از گزند اینان در امان نمانده و کوشیدند تا در آن بی بندباری و اباحی گری را رواج داده و جلوی ایفای نقش اساسی آن را در صدور ارزش ها و میراث های فرهنگی از نسلی به نسل دیگر بگیرند.
هم چنین مهاجمان و داعیه داران غرب گرایی کوشیدند تا نسل حاضر را از میراث ها، فرهنگ و تمدن و گذشته تاریخی اش به شکل کامل جدا کنند و سطحی بار آورند و تمام ریشه های فرهنگی اش را قطع کنند.

بیرون کشیدن تمدن های جاهلی از دل ویرانه ها

علت اصلی تمام این امور، چالش بین کهنه و نو نیست؛ چنان که داعیه داران مدرنیته و غرب گرایی دوست دارند مسایل را چنین تفسیر کنند، بلکه سر تمامی این تلاش ها و عملکردها به خصوص به بازداشتن این نسل از اسلام باز می گردد و به طور کلی کهنه و نو در این جا اصلا مطرح نیست.
دلیل چنین مدعایی این است که داعیه داران مدرنیسم و نوگرایی خود، پل های فرهنگی ای از نوع دیگر برای اتصال نسل حاضر به تمدن های جاهلی قدیم - با ندیده گرفتن اسلام بزرگ - در مصر، عراق،ایران،ترکیه،سوریه و سایر کشورهای جهان اسلام تدارک دیده اند.
اگر با داعیه داران تجددطلبی، غرب گرایی و مدرنیته که در پی احیای تمدن های فرعونی در مصر، ساسانی در ایران، بابلی در عراق، بربریت در ترکیه و... مواجه نبودیم این امکان برای ما وجود نداشت که بفهمیم این چالش،بالطبع میان قدیم و جدید است.
امروزه به شکل واضحی ملاحظه می کنیم که داعیه داران مدرنیسم با سعی شتابنده ای در پی آنند تا با استفاده از تمام وسایل و امکانات، تمدن های جاهلی فرعونی، هخامنشی، ساسانی، بابلی و بربریت را در زندگی امت اسلامی و در تمام عرصه های ادبی ؛ از شعر و نثر گرفته تا مجسمه سازی، قصه، تئاتر، سینما، مطبوعات، کتاب های آموزشی، لباس ها، هنر معماری و در نام گذاری میدان ها، خیابان ها، محله ها و پارک ها از نو زنده کنند.

نقش فولکلور(60) در احیای فرهنگ های جاهلی

یکی از وسایلی که در احیای تمدن های جاهلی قدیم از آن استفاده می شود فولکلور است. به راستی فولکلور چیست و نقش آن در احیا و اشاعه روابط، عقاید، آیین و آداب، افسانه ها و خرافات جاهلی حتی رقص، غنا، شکل لباس و ترانه ها و سرودهایی که در در اجتماعات و امت های جاهلی طی ده ها قرن رایج بوده و گذشت روزگار آن ها را به دست فراموشی سپرده(61)، چه گونه است؟
(متأسفانه) امروزه مطالعات و پژوهش های فولکلوریک در باب هنر، عادات، عقاید و رسوم مردمی چنان گسترش یافته که به حد ابتذال و جنون رسیده؛ چنان که بیشترین دغدغه فکری و دل مشغولی (قرن حاضر) تلقی می شود.
مسؤولان مملکتی ما(62) به شکل قابل ملاحظه ای در آشکار کردن چهره فراعنه و شاهان جاهلی در جوامع اسلامی؛ در میدان ها، خیابان ها، رستوران، قمارخانه ها، سینماها، ایستگاه های سوخت و کارگاه ها اشتیاق نشان دادند تا جایی که برخورد شما با خیابان رامیس، رستوران کورش، سیگار حمورابی و امثال این ها از امور بسیار عادی است؛ حال آن که اسامی ابوذر، سلمان فارسی ، صهیب رومی، عماریاسر، مصعب بن عمیر و امثال این ها در جوامع ما هیچ نمودی ندارد.
گیب در کتاب وجهة الاسلام نوشته است:
از مهم ترین جلوه های فرنگی مآبی در دنیای اسلام اهتمام رو به گسترش احیای تمدن های قدیمی شکوفا در سرزمین های مختلفی است که هم اکنون در اختیار مسلمانان است و مانند این اهتمام رامی توان در ترکیه، مصر، اندونزی، عراق و ایران مشاهده کرد.
از ابزارهای مورد استفاده مهاجمان (غربی) برای بیرون کشیدن تمدن های جاهلی از زیر آوارها و لایه های زمین و مطرح کردن دوباره آن ها در زندگی امت اسلامی، می باید از آثار باستانییاد کرد.