دنیای اسلام و تهاجم فرهنگی غرب

نویسنده : آیة الله محمد مهدی آصفی

مقدمه مترجم

اثر حاضر ترجمه کتابی است تحت عنوان الجسور الثلاة به قلم آیة الله محمد مهدی آصفی که مرکز الغدیر آن را به چاپ رسانده است.
در این پژوهش، نویسنده، داستان تهاجم فرهنگی ای که قطع پل های ارتباطی میان حال و گذشته امت اسلامی را هدف گرفته، بازگو و این پل های ارتباطی را معرفی و نقش هر یک را بیان می کند.این پل های ارتباطی عبارت اند از: خانه، مدرسه و مسجد.
به نظر علامه آصفی، کهنه و نو محور این مبارزه نیست؛ زیرا هیچ کس منکر ضرورت و قطعیت نو گرایی نیست، بلکه نزاع بر سر قطع و وصل است. بنابراین، اشکال را، در سوال اساسی زیر می توان خلاصه کرد:
دگرگونی و تحول از حالتی به حالت دیگر چگونه حاصل می شود؟
وآیا این کار با قطع ریشه ها صورت می گیرد یا با پیوند بدان ها و بالندگی تازه ای از آن ریشه ها؟
نویسنده از این پرسش از طریق شناخت نشانه های حرکت (بریدن از فرهنگ)، نمودها، داعیه داران و آثار آن پاسخ می دهد و عقیده دارد که این حرکت، درمرحله اول براساس جدا کردن امت از پیشینه و میراث ها و در مرحله دوم بر اساس مسخ فرهنگ این نسل به اجرا در آمده؛ اما خدا اراده کرده است که این امت از خواب خرگوشی بیدار شده، نسبت به خطرهای قریب الوقوع، توجه پیدا کند، وآگاهان مخلص از فرزندان شان نیز به منظور نوگرایی واقعی، باکشیدن این پل ها به رویارویی بااین تهاجم همت گماشته اند.
ازآنجاکه دشمنان امت اسلامی، امید زیادی به این شبیخون فرهنگی بسته اند، ورویارویی باآمت نیازمند شناخت ساز و کار مناسب و آمادگی هاء لازم در این عرصه است، ترجمه این پژوهش گرانسنگ راتقدیم شما خوانندگان ارجمند می نماییم. امید که سهم کوچکی در جهاد بزرگ امت اسلامی داشته باشیم.

نگاهی گذرا به زندگی وآثار حضرت آیة الله آصفی

حضرت آیة الله آصفی در 1317 ش.دریک خانواده روحانی در نجف اشرف دیده به جهان گشود. پدرش مرحوم شیخ علی محمد آصفی از فقهاو مدرسان حوزه علمیه نجف اشرف بود که آثاری از وی در زمینه مسائل قرآنی به یادگار مانده است.
آیة الله محمد مهدی آصفی پس از گذراندن دوران ابتدایی و مقداری از تحصیلات متوسطه به فراگیری مبادی علوم دینی از نحو منطق و بلاغت پرداخت.
دروس سطح فقه، اصول و فلسفه رانزد اساتید وقت، مرحوم شیخ صدرالدین بادکوبی، شیخ مجتبی لنکرانی، سیدجعفر جزایری ومرحوم پدرش فرا گرفت .خارج فقه و اصول رانزد مرحوم آیة الله میرزاباقر زنجانی، آیة الله شیخ حسین حلی و آیة الله حکیم تلمذ کرد. در درس مکاسب حضرت امام خمینی - قدس سره - نیز مدتی حضور یافت، اما بیشترین فراگیری او از مرحوم آیة الله خویی (ره) بود.
وی در ضمن تحصیل علوم حوزوی از دانشگاه بغداد در رشته معارف اسلامی نیز، مدرک کارشناسی ارشد دریافت داشته است. مدتی در عراق تحت تعقیب نیروهای امنیتی حزب بعث بود و پس از هفت ماه اختفا توانست از طریق سوریه به ایران مهاجرت کند.
درایران، مدتی در درس حضرات آیات گلپایگانی (ره) و میرزا هاشم آملی (ره) حاضر شد و از آیة الله آملی اجازه اجتهاد گرفت.
حضرت استاد در طول این مدت در حوزه علمیه نجف و دو دانشکده در نجف و بغداد و هم چنین در حوزه علمیه قم، در رشته های فقه، اصول، علوم قرآنی، تفسیر وفلسفه به تدریس مشغول بوده است. از آغاز جوانی به نوشتن علاقه داشت و بیش از چهل کتاب و رساله در مسائل مختلف فرهنگ اسلامی چون اخلاق، تفسیر، عرفان، علوم قرآن، فقه، اصول، سیره، تاریخ، فلسفه و عقاید به زبان عربی تالیف کرده که اکثر آن ها به چاپ رسیده و برخی به طور مکرر در عراق، ایران و لبنان انتشار یافته و تعدادی از آن ها به زبان های فارسی، اردو، انگلیسی، فرانسوی و ترکی ترجمه شده است.
استاد درباره کشش و جاذبه قرآن کریم می فرماید:
قرآن، جاذبه و کششی دارد که انسان را به خود جذب می کند و همین که انسان در مدار جاذبه قرآن قرار گرفت، دیگر جدا نمی شود.
برخی آثار چاپ شده آیة الله آصفی به قرار زیر است:
التقوی فی القرآن؛ العلاقة الجنسیة فی القرآن؛ آیة الکنز؛ در آمدی بر علم تفسیر؛ وعی القرآن؛ المیثاق؛ آیة التطهیر؛ المذهب التاریخی فی القرآن؛ الشهود فی القرآن؛ الولاء و البرائه؛ الکلمات الابراهیمیة العشرة؛ الاستعاذه؛ تفسیر بخشی از سوره بقره؛ تفسیر سوره انفال؛ الجسور الثلاثه (کتاب حاضر)، و کتاب های دیگر.
با آرزوی صحت وسلامت وطول عمر و توفیق روز افزون برای حضرت استاد علامه آصفی.

وراثت فرهنگی

وراثت فرهنگی، به انتقال ارزش ها، اندیشه ها، آرمان ها، سنت ها و اخلاق از نسلی به نسل دیگر گفته می شود، وبرای این وراثت، قوانین و اصولی است؛ چنان که در گیاهان و انسان ها نیز چنین است.
به موجب این قوانین، فرهنگ ازنسلی به نسل دیگر منتقل می شود، ونسل جدید حیاتش را از جایی آغاز می کند که نسل قدیم بدان جا ختم کرده است. از طریق همین عوامل، این جریان فکری و فرهنگی عظیم از عصر آدم، ابراهیم، نوح، موسی، عیسی ومحمد - صلی الله علیهم اجمعین - به ما منتقل شده است، و ما نیز بخشی ازاین گذشته ریشه دار و شاخه ای از ریشه های کشیده شده در عمق تاریخ محسوب می شویم که این معارف و ارزش ها را نسل در نسل از طریق پل های وراثت فرهنگی دریافت داشته ایم. بی گمان، سلامت این پل های ارتباطی، کار انتقال فرهنگی را از دوره ای به دوره دیگر سرعت می بخشد؛ چنان که مسدود کردن و ویران ساختن این پل ها، مانع ارتباط نسل ها با یکدیگر خواهد شد. اگر در نهایت این پل های ارتباطی از انجام وظیفه فرهنگی در اجتماع، باز داشته شوند، بی گمان، نسل های حال و آینده از نسل سابق، کاملا قطع رابطه خواهند کرد. مهم ترین این پل های ارتباطی عبارت اند از:
1- خانه؛
2- مدرسه؛
3- مسجد.
از طریق این پل های سه گانه است که فرهنگ الهی به حرکت در آمده وحال را به گذشته و فرزندان را به پدران متصل کرده است. به واسطه نقش عظیمی که خانه، مدرسه ومسجد در کار ارتباط فرهنگی دارند، اسلام توجه ویژه ای به این مرکزهای سه گانه و ساز و کارشان مبذول داشته است. حال توضیح مختصری از نقش ارزنده این پل های سه گانه تقدیم می داریم: