گلشن ابرار جلد 8

نویسنده : عبدالرحیم اباذری

سخن پژوهشکده

در روزگار محرومیت از رویت خورشید، به زیارت ستاره باید رفت و در غیبت، به نسیمی از کویش، روح نواز شد. مطالعه زندگی یاوران خورشید و عالمان ربانی، مایه حیات دلهای افسرده و دیداری است از عمق جان؛ زیرا صداقت آنها نه درس صداقت، بلکه صداقت ساز.
این دغدغه که چگونه کوله بار وظایف و مشکلات بر دوش کشیده شود، تنها با نظاره الگوهای صبر و توانایی، تسکین خواهد یافت. تاثیرپذیری از این الگوها، همت را به اوج می رساند و حرکت را آسان می سازد. اینان از ایثار ابراهیم (علیه السلام) سخاوت، از صلابت موسی (علیه السلام) استواری، از مهربانی مسیح (علیه السلام) مهرورزی، از خلق و خوی محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) زندگی، از ایمان علی (علیه السلام) خداشناسی، از صلح حسن (علیه السلام) ره پویی، از آزادگی حسین (علیه السلام) عزت و سروقامتی و از صبر مهدی (علیه السلام) هدایت گری آموخته اند.
آنها در پیوند زمین و آسمان با هزاران موجی که هر یک صخره های اعتقادات را با شبهات فلسفی، سیاسی و فرهنگی در می نوردند، به مقابله برخاستند و با فرونشانی آنها، قلبها را به آرامش رساندند.
آن سفر کرده، با دم مسیحایی اش، روح اعتقاد به نفس و اتکا به خود را در پیکر تک تک افراد جامعه ما دمید و زنگارهای خود کم بینی را که با القائات بیگانگان بر اندیشه ها نقش بود، زدود و تحقیرهای غرب و شرق را با نمایش قدرت روحی خود، که ناشی از تمسک به حبل الهی است، به زوال کشاند.
ذکر اولیای،الهی منزلگه بارش رحمت الهی و خاطره تلاش و کوشش آنها، تقویت کننده عزم و اراده آدمی است که فارق انسان با دیگر موجودات است.
آنان می آموزند که لذت و رفاه طلبی، بدون عقیده و اخلاق، تکرار سراب طلب هایی است که خستگی و ناکامی، محصول آن است و در این وادی حیرت که پر از پرتگاههای هول انگیز و گردنه های دزدخیز است، راه بلدانی لازم است که راه یافته کوی حق بوده، رهنمایی و راهبری، پیشه شان باشد.
در تفکر شیعی، دین شناسی در عصر غیبت، تنها از عهده کسانی برمی آید که در حوزه فقهی جامع و در حوزه کلامی، ژرف نگر و نسبت به تغییر و تحولات جوامع، آگاه ترین افراد و عادل ترین مردم در عمل به فرامین الهی باشند.
اگر در عرصه بالیدن به فرهیختگان، نوبت به ما رسد، چه گنجهایی را به نمایش می گذاریم و چهع قهرمانان و شخصیتهایی را معرفی می کنیم و تمدن علمی پربار خویش را به وسیله چه الگوهایی عرضه می کنیم!
در بازار فرهنگ و اندیشه، برای گوهرهایمان توان خرید نیست و داشته های دیگر به درفشهای ما توان نظاره نیست.

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه - که زیارتگه رندان جهان خواهد شد.

غیرت و پاسداری آنها از شعائر فرهنگی شیعه، درسی عملی برای هر دینداری است که در حد توان، از ارزشها و هنجارهای فرهنگ دینی خود دفاع کند تا بهره ای از دعای معصوم - رحم الله من احیا امرنا - برده باشد.
حیات اولیای الهی، آیینه ای است که در آن می توان نشانه های حیات برتر، یعنی علم و قدرت را مشاهده کرد و در سایه آن، دانستن و چگونه را فراگرفت.
نکوداشت و گرامی داشت انسانهای شایسته و فرهنگ ساز، در واقع ریشه در زیبادوستی و فطرت کمال جوی افراد دارد و ستون صاحبان کمال و زیبایی، همان ارج گذاری و فروتنی در برابر کمال و زیبایی است و سر پایداری و ریشه داشتن این شخصیتها در اعماق وجود انسانها، از همین سرچشمه می گیرد. مستحکم ترین هویت زوال پذیر، هویت اعتقادی است که روح معنا به آن استواری بخشیده است و شکوفه های این هویت، با شناخت میوه هایی که بر ذائقه ها حلاوت نشانده اند، به بار می نشیند و این شجره، با طوبای هستی سیراب می شود و تا نفخ صور دوام دارد.
خدایا! توفیق ده تا با یاد کرد و اصلان لقایت و مقربان فنایت در این طریق حرکت کنیم.
نقد و نظر عالمانه خود را، برای تکمیل این مجموعه، با ما به نشانی: قم جنب مصلای قدس، پژوهشکده باقرالعلوم (علیه السلام) صندوق پستی 135 / 37185 در میان بگذارید.
والسلام پژوهشکده باقرالعلوم (علیه السلام)

جعفر بن محمد قولویه

(حدود 290 ق.)