فهرست کتاب


شیعه می پرسد جلد 3

محب الاسلام‏

نامه خواجه علی مؤید سربداری خطاب به فقیه بزرگوار شیعی شهید اول علیه السلام:

بسم الله الرحم الرحیم - سلامی چون بوی خوش عنبر، مشک افشان، و عنبری عطر افشان
که بهر جاگذرد بوی خوشش بجا گذارد.
سلامی که با ماه شب چهارده در هر حال، و هر منزل برابر باشد.
سلامی که با خورشید هر بامدادان یکسان باشد نه بلکه به خورشید، بگاه طلوع نور بخشد. اینگونه سلامها...
بر خورشید دین حق، که وجودش پایدار، و سایه اش استوار، تا بکوشش نیکبختانه اش در نعمتهای فراوان بهره ور و برخوردار باشد. خدای متعال مجلس مولای ما آن پیشوای بلند همت با اراده و دانشمند، و عالم بعلم، و فاضل، کامل رهرو بسوی خدا، و پارسای ستوده خصال پاک دودمان، علامه روزگار، راهنمای امتها، سرمشق عالمان، راسخ در علم و دین، کسیکه فضلاء و محققین بدو تأسی کنند. فتوی دهنده به فرقه های گوناگون، که بین حق و باطل فتوایش فرق و فاصل است، دارنده فضایل است، دارنده فضایل، و والائی ها، و پیشرو از همه بزرگان و برتران، وارث دانشهای پیامبرن و مرسلین زنده کننده مراسم ائمه طاهرین علیه السلام راز نهاده خدائی، در روی زمین مولای ما، شمس الملة والدین:
که خدای بحق محمد و آلش سایه اش را پیوسته مستدام بدارد، از دولتی که ریشه دار، و بس محکم، و نعمتهای متصل، و پی در پی تا به رستاخیزش متنعم دارد. و بعد:
دوستدار مشتاق بلقای کریم بس مشتاق است بنهایت اشتیاق، مشتاق است تا کریم با نزدیکی زمان بر دوری ها منت گذارد.
گرچه دیده از دیدار حیات آفرینت محروم است.
لیکن دل از حیاتت بهره مند و سرشار و سیراب و شاداب است.
بعرض آن جناب که همواره مرجع خردمندان است: می رساند که شیعه خراسان که خدایشان از حوادث نگهدارد، تشنه وصال آن جنابند، که از دریای فضایل جرعه ها بنوشند، و آن مولا از فضایل خویش بدیشان برسانند.
زیرا که فضلای این دیار دست روزگار، جمعشان را پراکنده و هیبتشان از هم گسیخته، گردش دوران و گذشت شب و روز بیشتر یا همه را از هم جدا ساخته است.
امیرالمؤمنین که بر او سلام رب العالمین بادا فرموده است: خرابی و زیان دین، مرگ دانشمندان، دین است.
در میان خود، ما کسی را نمی یابیم، که بعلم وی در فتوای او بتوان وثوق داشت و یا مردم برهنمایی وی هدایت شوند.
این مردم از خدای متعال شرف حضور آن مولا را می خواهند، تا از اشعه نورش پرتو گیرند، و استضائه کنند، و بعلم و دانائیهایش اقتدا کنند و برسومش هدایت یابند.
بکرم گسترده و فضل بزرگ و بزرگواریش یقین است که امیدشان را نومید نکند، و دعوتشان را رد ننماید، بلکه در انجام مسئلتشان شتاب نماید، و درخواستشان برآورد، خداوند متعال فرموده است:
و الذین یصلون ما امر الله به آن یوصل و شکی نیست که اولوالارحام که بصله روحانی و اسلامی، اتصال دارند، اولی به صله باشند و از هر نزدیکی برعایت سزاوارترند، که قرابت ایمانی دارند، سپس نزدیکان جسمانی، که باز رعایت نزدیکان جسمانی آنان که قرابت روحی دارند، اولی برعایت وصله ارحامند.
و این دو وسیله صله روحانی و ایمانی، چنان بهم گره خورده اند، که ادوار و اطوار آن دو را از هم نگشایند بلکه باقی چنانست که فشارهای عصر و زمان، منهدم نخواهند نمود.
ما بجهت فقدان رشد، و ارشاد و مرشد، بر این بلاد، از غضب خدای متعال بیمناکیم.
از کرامت تام مراجع عام، چنان می خواهیم که بر ما تفضل روا دارد، و با توکل بر خداوند متعال، بسوی ما بیاید، و بانواع عذرها تعلل نورزد انشاالله تعالی. چه ما بحمدالله قدرش را می شناسیم و امرش را بزرگ می داریم انشاالله تعالی.
از مکارم و اخلاق، و محاسن روحی آن بزرگ است که دامن عفو بر این بی باکی بکشد، و السلام علی اهل الاسلام.
دوستدار مشتاق علی بن مؤید(470).

و اما برای شیخ شمس الدین محمد مکی شهید اول:

سفر بسوی خراسان میسر نگشت و کتاب اللمعة الدمشقیه را در دمشق برای این منظور نوشته با عذر خواهی همراه نماینده ای برای آخرین حاکم سربداران فرستاد.

متن نامه خواجه علی مؤید سربداری:

خطاب به فقیه عالیقدر شیعی شهید اول صاحب کتاب اللمعة الدمشقیة و دعوت آن بزرگوار بخراسان جهت مرجعیت دینی شیعه:
بسم الله الرحمن الرحیم

سلام کنثر العنبر المتضوع - یخلف ریح المشک فی کل موضع
سلام یباهی البدر فی کل منزل - سلام یضاهی الشمس فی کل مطلع
علی شمس دین الحق دام ظله - بجد سعید فی نعیم ممتع

ادام الله تعالی مجلس المولی، العالم الفاضل الکامل، السالک الناسک رضی الاخلاق، و فی العراق، علامة العالم مرشد الامم قدوة العلمآء الراسخین، اسوة الفضلآء و المحققین، مفتی الفرق الفارق بالحق، حاوی الفضائل و المعالی، حائز قصب السبق فی حلبة الاعاظم و العالی، وارث علوم الانبیاء و المرسلین، محیی مراسم الائمة الطاهرین سر الله فی الارضین مولانا شمس الملة و الدین مد الله اطناب ظلاله بمحمد و آله، و من دولة راسیة الاوتاد و نعمة متصله الامداد الی یوم التناد.
و بعد: فالمحب المشتاق الی کریم لقائه غایة الاشتیاق، و ان یمن البعد بقرب التلاق.

حرم الطرف من محیاک لکن - حضی القلب من محیاک ریاً

ینهی الی ذلک الجناب لا زال مرجعاً لاؤلی الالباب ان شیعة خراسان صانها الله عن الحدثان متعطشان الی زلال و صاله و الاغتراف من بحر فضائله، و افضاله و أفاضل هذه الدیار قد مزقت شملهم أیدی الادوار، و فرقت جلهم أو کلهم موت العلماء و انا لا نجد فینا من یوثق بعلمه فی فتیاه، و یهتدی الناس برشده و هداه، فهم یسالون الله تعالی شرف حضوره و الاستضائة بأشعة نوره، و الاقتداء بعلومه الشریفة و الاهتداء برسومه المنفیة و الیقین بکرمه العمیم، و فضله الجسیم ان لا یخیب رجائهم و لا یرد دعائهم، بل یعسف مسئولهم و ینجح مأمولهم قال الله تعالی: و الذین یصلون ما أمر الله به ان یوصل و لا شک ان اولی الارحام اولی بصلة، الرحم الاسلامیة الروحانیة، و احری القرابات بالرعایة، القرابة الایمانیة ثم الجسمانیة فهما عقدتان لا یحلهما الادوار و الاطور، یل لفقدان الرشد، و عدم الارشاد و المأمول من انعامه العام و اکرامه التام ان یفتضل علینا، و یتوجه الینا متوکلاً علی الله القدیر، غیر متعلل بنوع من المعاذیر انشاء الله تعالی، و المتوقع من مکارم صفاته و محاسن ذاته اسبال ذیل العفو هذا الهفو - و السلام علی اهل الاسلام - المحب المشتاق علی بن مؤید.