گلشن ابرار جلد 6

نویسنده : جمعی از مؤلفان زیر نظر محمود مهدی پور

سخن پژوهشکده:

در روزگار محرومیت از رؤیت خورشید، به زیارت ستاره باید رفت و در غیبت، به نسیمی از کویش، روح نواز شد. مطالعه یاوران خورشید و عالمان ربانی، مایه حیات دل های افسرده و دیداری است از عمق جان؛ زیرا صداقت آنها نه درس صداقت، بلکه صداقت ساز است.
این دغدغه که چگونه کوله بار وظایف و مشکلات بر دوش کشیده شود، تنها با نظاره الگوهای صبر و توانایی، تسکین خواهد یافت. تاثیر پذیری از این الگوها، همت را به اوج می رساند و حرکت را آسان می سازد. اینان از ایثار ابراهیم (علیه السلام)، سخاوت، از صلابت موسی (علیه السلام)، استواری، از مهربانی مسیح (علیه السلام)، مهرورزی، از خلق و خوی محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)، زندگی، از ایمان علی (علیه السلام)، خداشناسی، از صلح حسین (علیه السلام)، ره پویی، از آزادگی حسین (علیه السلام)، عزت و سرتممو قامتی و از صبر مهدی (علیه السلام)، هدایت گری آموخته اند.
آنها در پیوند زمین و آسمان با هزاران موجی که هر یک صخره های اعتقادات را با شبهات فلسفی، سیاسی و فرهنگی در می نوردند، به مقابله برخواستند و با فرونشانی آنها، قلب ها را به آرامش می رساندند.
آن سفر کرده، با دم مسیحایی اش، روح اعتقاد به نفس و اتکا به خود را در پیکر تک تک افراد جامعه ما دمید و زنگارهای خود کم بینی را که با القائات بیگانگان بر اندیشه ها نقش بسته بود، زدود و تحقیرهای غرب و شرق را با نمایش قدرت روحی خود که ناشی از تمسک به جبل الهی است، به زوال کشاند.
ذکر اولیای الهی، منزلگه بارش رحمت الهی و خاطره تلاش و کوشش آنها، تقویت کننده عزم و اراده آدمی است که فارق انسان با دیگر موجودات است.
آنان می آموزند که لذت و رفاه طلبی، بدون عقیده و اخلاق، تکرار سراب طلبی هایی است که خستگی و ناکامی، محصول آن است و در این وادی حیرت که پر از پرتگاه های هول انگیز و گردنه های دزدخیز است، راه بلدانی لازم است که راه یافته حق بوده، رهنمایی و راهبری، پیشه شان باشد.
در تفکر شیعی، دین شناسی در عصر غیبت، تنها از عهده کسانی بر می آید که در حوزه فقهی جامع و در حوزه کلامی، ژرف نگر و نسبت به تغییر و تحولات جوامع، آگاه ترین افراد و عادل ترین مردم در عمل به فرامین الهی باشند.
اگر در عرصه بالیدن به فرهیختگان، نوبت به ما رسد، چه گنج هایی را به نمایش می گذاریم و چه قهرمانان و شخصیت هایی را معرفی می کنیم و تمدن علمی پربار خویش را به وسیله چه الگوهایی عرضه می کنیم!
در بازار فرهنگ و اندیشه، برای گوهرهایمان توان خرید نیست و داشته های دیگر به درفش های ما توان نظاره نیست.

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه - که زیارتگه رندان جهان خواهد شد

غیرت و پاسداری آنها از شعائر فرهنگی شیعه، درسی عملی برای هر دینداری است که در حد توان، از ارزش ها و هنجارهای فرهنگ دینی خود دفاع کند تا بهره ای از دعا معصوم - رحم الله من احیا امرنا برده باشد.
حیات اولیای الهی، آیینه ای است که در آن می توان نشانه های حیات برتر، یعنی علم و قدرت را مشاهده کرد و در سایه آن، دانستن و چگونه زیستن را فرا گرفت.
نکو داشت و گرامی داشت انسان های شایسته و فرهنگ ساز، در واقع ریشه در زیبا دوستی و فطرت کمال جوی افراد دارد و ستودن صاحبان کمال و زیبایی، همان ارج گذاری و فروتنی در برابر کمال و زیبایی است و سر پایداری و ریشه داشتن این شخصیت ها در اعماق وجود انسان ها، از همین پیوند سرچشمه می گیرد. مستحکم ترین هویت زوال ناپذیر، هویت اعتقادی است که روح معنا به آن استواری بخشیده است و شکوفه های این هویت، با شناخت میوه هایی که بر ذائقه ها حلاوت نشانده اند، به بار می نشیند و این شجره، با طوبای هستی سیراب می شود و تا نفخ صور دوام دارد.
خدایا! توفیق ده تا با یاد کرد و اصلان لقایت و مقربان فنایت در این طریق، حرکت کنیم.
نقد و نظر عالمانه خود را، برای تکمیل این مجموعه، با ما به نشانی: قم جنب مصلای قدس، پژوهشکده باقر العلوم (علیه السلام) صندوق پستی 135/37185 در میان بگذارید.
والسلام پژوهشکده علمی کاربردی باقر العلوم (علیه السلام).

سلار دیلمی:

(متوفای نیمه دوم قرن چهارم):