نهضت امام حسین (ع) و قیام کربلا

دکتر غلامحسین زرگری نژاد

6. ابوبکر بن علی بن ابی طالب

برخی نامش را عبدالله نوشته و گفته اند که نام مادرش لیلی دختر مسعود بن خالد بود. گفته شده است که نخستین برادری از برادران امام حسین (ع) که به میدان جنگ رفت و به شهادت رسید، همین ابوبکر بود. برخی نیز نام او را عبیدالله نوشته اند. بنا به گزارش برخی از منابع، قاتل او زحر بن بدر النخعی، یا عبیدالله بن عقبه غنوی بود. بر طبق یک گزارش از امام محمد باقر (ع)، مردی همدانی او را به قتل رسانده است. مداینی گزارش کرده است که او را در گودالی یافتند که کشته شده بود معلوم نیست که قاتل وی چه کسی بود. برخی نیز چون طبری و ابن اثیر، گفته اند که در شهادت او در کربلا جای تردید است. ابن شهر آشوب نیز همین سخن را آورده است و در شهادت او در روز عاشورا تردید کرده است. شیخ طوسی از وی نام برده و قاتل او را همان مسعود بن خالد از بنی دارم دانسته است (مقاتل الطالبیبن، ص 83 - 84؛ الفتوح، ج 3، ص 128؛ تاریخ الطبری، ج 5، ص 468؛ الکامل فی التاریخ، ج 4، ص 92؛ جمهره النسب، ص 31؛ الارشاد، ص 248؛ خوارزمی، مقتل الحسین، الجزء الثانی، ص 32 و 53؛ نهایه الارب، ج 20، ص 461؛ نقد الرجال، ص 384؛ رجال ابن داود، قسم اول، ص 393؛ رجال الطوسی، ص 106؛ بحارالانوار، ج 45، ص 36؛ منتهی الامال، ص 461؛ المنقاب، ج 4، ص 112؛ البدایه و النهایه، ج 8، ص 189؛ نفس المهموم، ص 150؛ امام حسن و امام حسین (ع)، ص 245؛ ابصار العین، ص 100).

7. ابوصادق

ابو صادق نیز یکی دیگر از یاران و اصحاب حضرت علی (ع) بود که همراه امام حسین (ع) در کربلا به شهادت رسید (بحارالانوار، ج 45، ص 200).

8. ابو عمرو نهشلی خثعمی

ابو عمرو نیز یکی دیگر از یاران امام حسین (ع) در کربلا و مردی عابد و شجاع بود که در روز عاشورا همراه امام حسین (ع) به شهادت رسید. مجلسی به نقل از ابن نما ورایت کرده است که: مهران مولی بنی کاهل برایم روایت کرده است که ابو عمر و در روز عاشورا همراه امام حسین (ع) در کربلا بود در آنجا مردی را دیدم که سخت می جنگید و پس از هر حمله بر دشمن، به نزد امام حسین (ع) باز می گشت و می گفت:
ابشر هدیت الرشد تلقی احمدا - فی جنه الفردوس تعلو صعدا
پس گفتم که این مرد کیست؟ گفتند ابو عمرو النهشلی، و گفته شده است الخثعمی. در این حال عامر بن نهشل، یکی از بنی اللات از ثعلبه به او حمله کرد و او را کشت و سرش را برید، ابن نما افزوده است که مردی کثر الصلوه و عابد بود. (بحارالانوار، ج 45، ص 30؛ امام حسن و امام حسین (ع)، ص 245؛ ابصار العین، ص 112).