سیری در اندیشه های حضرت امام خمینی رحمه الله

نویسنده : علی داستانی بیرکی - ناصر پروین

مقدمه

امام خمینی رحمة الله علیه بزرگترین رهبر قرن و پدید آورنده مهمترین و تأثیرگذارترین رخداد قرن بیستم یعنی انقلاب اسلامی ایران بود. ایشان در اوایل این قرن تفکر اسلامی را احیا نمود و در پرتو قرآن و احادیث غباری را که بر چهره واقعی اسلام فرو نشسته بود، پاک کرد و سیمای حقیقی اسلام را به جهانیان اعلام نمود.
اینک ارائه درس وصیت نامه سیاسی -الهی حضرت امام در دانشگاه آزاد اسلامی بعنوان واحد درسی فرصت مغتنمی است تا در پرتو آن برخی از ابعاد و جلوه های مختلف شخصیت حضرت امام روشن شود. تا زمینه لازم برای بازشناسی افکار و اندیشه های حضرت امام برای افکار عموم به ویژه نسل جوان و دانشجویان گرامی فراهم آید.
وصیت نامه سیاسی - الهی حضرت امام خلاصه مجموعه اندیشه های ناب در موضوعات متعدد و حاصل تجارب سالیان متمادی مبارزه حضرت امام با استبداد و استعمار است
وصیت نامه سر چشمه برداشت های جدید جهت پیاده کردن حکومت اسلامی در ایران و الگوئی برای همه حرکت های اسلامی است
در حقیقت می توان گفت وصیت نامه سیاسی -الهی حضرت امام دستور العمل جامع و کاملی است در جهت رعایت به حق و موازین و مقررات اسلامی در جامعه و الگوئی برای مسئولان، متصدیان، احزاب، گروهها، امت اسلامی و...در جهت انجام درست وظایف و مسئولیتها.
این مجموعه که در 12فصل تهیه و تدوین شده است، ضمن بهره گیری از تمامی متن وصیت نامه سیاسی -الهی حضرت امام رحمة الله علیه، در صدد آشنایی هر چه بیشتر دانشجویان با ابعاد اندیشه و تفکر حضرت امام در موضوعات متعدد از جمله سیاسی -تاریخی، اجتماعی، فرهنگی، معارف، مدیریت و اقتصاد، تعلیم و تربیت، و دفاعی است. بدین جهت سعی شده است هر یک از عناوین و مفاهیم ارائه گردد تا زمینه لازم برای درک و فهم هر چه بیشتر وصیت نامه حضرت امام فراهم گردد.

علی داستانی بیرکی

کلیات:
- جامعیت اسلام و ابعاد سیاسی آن
- سیاست و حکومت در اسلام
- رابطه دین و سیاست
- ائمه علیه السلام و سیاست
- قرآن
- حدیث ثقلین
- اعتقادات

جامعیت اسلام و ابعاد سیاسی آن:

اسلام حقوقی مترقی، متکامل و جامع دارد به نحوی که هیچ موضوعی نیست که در اسلام برای آن حق تکلیفی مقرر نشده باشد، و حکمی درباره آن نیامده باشد.(1)لکن همواره، مخالفین اسلام به خصوص اجانب برای اینکه مسلمین و روشنفکران مسلمان و نسل جوان را از اسلام منحرف نمایند تا بتوانند به راحتی به منافع و آمال خود برسند، وسوسه کرده اند و تشکیک نموده اند که اسلام چیزی ندارد. یعنی اسلام راجع به اجتماعیات، و اداره امور اجتماع جامعه حکومت چیزی ندارد. لذا اسلام دینی فردی و عبادی است. این در حالی است که به عنوان مثال در قرآن که کتاب الهی است نسبت اجتماعیات با آیات عبادی از نسبت صد به یک هم بیشتر است. بدین جهت حضرت امام رةاسلام را آئینی که صرفاً به نیازهای روحی و شخصی می پردازد، نمی داند. بلکه آن را اسلام پاسخگوی همه نیازهای انسانی در تمام ابعاد و جهات می داند که عمل به آن موجب سعادت انسان در دنیا و آخرت می شود.(2)
ایشان در این خصوص می فرمایند: اسلام برای تمام زندگی انسان، از روزی که متولد می شود تا موقعی که وارد در قبر می شود، دستور و حکم دارد (3) و در رابطه با جامعیت اسلام در وصیت نامه می فرماید:
اسلام و حکومت اسلامی پدیده الهی است که با به کار بستن آن سعادت فرزندان خود را در دنیا و آخرت به بالاترین وجه تامین می کند و قدرت آن دارد که قلم سرخ بر ستمگریها و چپاولگریها و فسادها و تجاوزها بکشد و انسانها را به کمال مطلوب خود برساند. و مکتبی است که بر خلاف مکتب های غیر توحیدی، در تمام شئون فردی و اجتماعی و مادی و معنوی و فرهنگی و سیاسی و نظامی و اقتصادی دخالت و نظارت دارد و از هیچ نکته، ول بسیار ناچیز که در ترتیب انسان و جامعه و پیشرفت مادی و معنوی نقش دارد، فرو گذار ننموده است؛ و موانع و مشکلات سر راه تکامل را در اجتماع و فرد گوشزد نموده و به رفع آنها کوشیده است.(4)