رازقیت خالق

نویسنده : اسماعیل صدیقی

مقدمه:

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در مقام دعا فرمودند:
اللهم اغفرلی ذنبی و وسع لی فی داری و بارک لی فی رزقی(1).
خدایا گناهانم را ببخش و خانه ام را وسعت بخش و روزی ام را مبارک گردان.
و فرمودند:
اللهم بارک لنا فی الخبز و لا تفرق بیننا و بینه فلو لا الخبز ما صمنا و لا صلینا و لا ادینا فرائض ربنا عزوجل.
خدایا! نان را بر ما مبارک گردان و بین ما و نان جدایی مینداز. پس اگر نان نباشد ما زا عهده نماز و روزه واجبات الهی بر نمی آییم.
امام صادق (علیه السلام) عرضه می دارند:
اللهم ان کان رزقی فی السماء فانزله و ان کان فی الارض فاظهره و ان کان بعیدا فقربه و ان کان قریبا فاعطنیه و ان کان قد اعطیتنیه فبارک لی فیه و جنبنی علیه المعاصی و الردی.
اگر روزی من در آسمان است، آن را نازل کن و اگر در زمین است آشکارش نما و اگر دور است نزدیک گردان و چنان چه نزدیک است به من مرحمت کن و چنان چه به من عطا کردی برای من در آن برکت عنایت کن و مار در مصرف آن روزی از نافرمانی و کارهای زشت به دور دار.
بر آن شدم تا آیات و روایاتی که در باب رازقیت خداوند وارد شده جمع آوری کنم، گرچه از نارسایی قلم و فرومایگی خود در این باب پوزش می طلبم، ولی به آن باور رسیدم که خداوند حقاً در این رابطه مظلوم است و بندگان خدا در نهایت جهالت به سر می برند. لذا اسم این مجموعه را رازقیت خالق و جهالت مخلوق گذاشتم و تا حدودی از سخنان و موعظه های پندانگیز نیز استفاده کرده ام تا بحث بهتر و بیشتر ملموس شود. امید است که برای همه خوانندگان مفید واقع شود و کوتاهی را نیز به بزرگواری خود ببخشند.
در ضمن تقریباً مجموعه مطالب در خطبه های نماز جمعه کلاچای مطرح شده است و امید است مورد رضایت خداوند قرار گرفته باشد.

بررسی آیات:

مسأله تأمین و تضمین روزی به عنوان یک اصل مسلم از اصول آفرینش در قرآن مجید مطرح است، یعنی از قرآن استفاده می شود که تمام بندگان خدا دارای روزی مقدر هستند و در دیوان الهی هیچ کس از قلم نیفتاده است. به نمونه ای از آیات اشاره می شود:

آیه اول:

و ما من دابه فی الارض الا علی الله رزقها...(2).
هیچ جنبنده ای در زمین نیست جز آن که روزی آن بر خاست.