احکام کودکان از تولد تا بلوغ

نویسنده : محمد حسین فلاح زاده

تصرف در سهم یتیم

1. اگر کسی بمیرد و دارای فرزند بالغ باشد جایز نیست از سهم کودک یتیمش برای عزاداری میت هزینه کنند(612).
2. توقف برای عزاداری و نماز و... در منزل آنها را صورتی جایز است ولی که ولی شرعی یتیمان با در نظر گرفتن مصلحت به افراد اذن دهد(613).
3. در صورتی که مصلحت باشد و ارثان بالغ یا دیگران می توانند با اجازه ولی شرعی یتیمان، سهم آنها بر برای عزاداری اجراه کنند(614).
4. اگر میت وارث نابالغ دارد، از بینبردن لباسهای او و بخشیدن آنها به دیگران جایز نیست مگر در صورتی که نگهداری آنها خطر داشته باشد(615).

ارث بری از کودک

1. یکی از روابط خویشی که سبب ارث بردن است رابطه پدری مادری و فرزندی است، پدر و مادر و فرزند و نوه ها هر چند پایین روند، از حیث خویشی در رتبه اول ارث قرار دارند، و پدر بزرگها و مادر بزرگها هر چند بالا روند و نیز برادران و خواهران و اولاد اینها هر چند پائین روند از جهت خویششی نسبت در رتبه دوم ارث قرار دارند. بنابر این اگر کودکی از دنیا برود و از خودش مالی داشته باشد، اموال او به پدر و مادرش می رسد، و در صورتی که پدر ومادر نداشته باشد، پدر بزرگ ومادر بزرگ و برادران و خواهران وی از او ارث می برند(616).
2. اگر پدری مخارج زندگی فرزند خود را نپرداخته باشد، باز هم از او ارث می برد، یعنی پرداختن هزینه زندگی فرزند، شرط ارث بری نیست و نپرداختن هزینه زندگی مانع ارث بری نمی باشد(617).

وصیت

1. اگر شخصی برای فرزندش وصیتی کند، باید وصیتش نسبت به همه فرزندان به طور یکسان اجرا شود، مگر قرینه ای در میان باشد که برتری بعضی بر بعضی دیگر برساند(618).
2. انسان می تواند در بخشش مال، برخی از فرزندان را بر بعضی دیگر برتری دهد ولی این کار کراهت دارد(619).
3. اگر برتری دادن در بخشش به بعضی از فرزندان باعث تحریک حسادت و کینه سایر فرزندان شده و فتنه بر انگیزد و حرام است(620).
4. شخصی که وصیت کرده مقداری از اموالش را به نوه های نابالغ پسریش بدهند، اگر قید نکرده باشد که دختر دو برابر پسر ببرد، باید اموال را بین آنها به طور یکسان نقسیم کنند(621).
5. اگر یکی از فرزندان خصوصی داشته باشد که سزاوار برتری باشد، چنانچه باعث فساد نشود، برتری دادن او در بخشش خوب است(622).