فهرست کتاب


التوحید (ترجمه کتاب توحید شیخ صدوق پیرامون صفات و نشانه های خداوند متعال)

شیخ صدوق مترجم و شارح:استاد علی اکبر میرزایی‏

27. باب معنی قوله عزوجل: و نفخت فیه من روحی

27. درباره تفسیر سخن خداوند که فرموده است: از روح خود در (آدم) دمیدم.

1. حدثنا حمزة بن محمد العلوی (رحمهم الله)، قال: أخبرنا علی بن ابراهیم بن هاشم، عن أبیه، عن ابن أبی عمیر، عن عمر بن اذینة، عن محمد بن مسلم، قال:
سألت أبا جعفر (علیه السلام) عن قول الله عزوجل: (و نفخت فیه من روحی) قال: روح اختاره الله و اصطفاه و خلقه و أضافه الی نفسه و فضله علی جمیع الأرواح، فأمر فنفخ منه فی آدم.
1. محمد بن مسلم می گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره سخن خداوند پرسیدم که فرموده است: از روح خود در (آدم) دمیدم.(51) آن حضرت فرمودند: (منظور) روحی است که، خداوند آن را انتخاب کرده، برگزیده، آفریده و به خودش نسبت داده و بر تمام ورح ها برتری داده، و در نهایت (به او) دستور داد که از آن روح در آدم دمیده شود.
2. أبی (رحمهم الله) قال: حدثنا سعد بن عبدالله، قال: حدثنا أحمد بن محمد بن عیسی، عن ابن فضال، عن الحلبی؛ و زرارة، عن أبی عبدالله (علیه السلام)، قال:
ان الله تبارک و تعالی أحد، صمد، لیس له جوف، و انما الروح خلق من خلقه، نصر و تأیید و قوة، یجعله الله فی قلوب الرسل و المؤمنین.
2. زراره از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: حقیقتا خداوند یگانه، بی نیاز، بدون باطن است و روح، آفریده ای از میان مخلوقات او می باشد، که حمایت، تأیید و قدرتی است که خداوند در قلب پیامبران و انسان مؤمن قرار می دهد.
3. حدثنا علی بن أحمد بن محمد بن عمران الدقاق (رحمهم الله)، قال: حدثنا محمد ابن أبی عبدالله الکوفی، عن محمد بن اسماعیل البرمکی، قال: حدثنا الحسین بن الحسن، قال: حدثنا بکربن صالح، عن القاسم بن عروة، عن عبد الحمید الطائی، عن محمد بن سملم، قال:
سألت أبا جعفر (علیه السلام) عن قول الله عزوجل: ونفخت فیه من روحی کیف هذا النفخ؟ فقال: ان الروح متحرک کالریح، و انما سمی روحا لأنه اشتق اسمه من الریح، و انما أخرجه علی لفظ الروح لأن الروح مجانس للریح، و انما أضافه الی نفسه لأنه اصطفاه علی سائر الأرواح کما اصطفی بیتا من البیوت، فقال: بیتی، و قال لرسول من الرسل: خلیلی، و أشباه ذلک، و کل ذلک مخلوق مصنوع محدث مربوب مدبر.
3. محمد بن مسلم می گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره این سخن خداوند پرسیدم که فرموده است: از روح خود در (آدم) دمیدم. (و عرض کردم:) این دمیدن چگونه بوده است؟ آن حضرت فرمودند: روح مثل باد در حرکت است و روح نامیده شد، زیرا اسم روح از باد گرفته شده است و از لفظ روح به دست آمده است، زیرا روح با ریح (باد) هم جنس می باشد، و خداوند روح را به خودش نسبت داده است، زیرا خداوند او را از میان دیگر روح ها انتخاب کرده است همان طوری که خانه خود (کعبه) را از دیگر خانه ها برگزیده است و فرموده است: خانه من و به پیامبری از میان پیامبران خود فرموده است: دوست من و مانند آن و تمام این ها آفریده شده، ساخته شده، ایجاد شده، پرورش یافته و تدبیر شده است.
4. حدثنا محمد بن موسی بن المتوکل (رحمهم الله)، قال: حدثنا علی بن ابراهیم عن أبیه، عن ابن أبی عمیر، عن عمر بن اذینة، عن أبی جعفر الأصم، قال:
سألت أبا جعفر (علیه السلام) عن الروح التی فی آدم (علیه السلام) و التی فی عیسی (علیه السلام) ما هما؟ قال: روحان مخلوقان اختارهما و اصطفاهما، روح آدم (علیه السلام) و روح عیسی (علیه السلام).
4. ابو جعفر اصم می گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره روحی پرسیدم که در حضرت آدم (علیه السلام) و روحی که در حضرت عیسی (علیه السلام) دمیده شد، که آن دو روح چگونه بودند؟ آن حضرت فرمودند: آن دو روح، آفریده شده (خداوند) هستند که آنها را انتخاب کرده و برگزیده است، یکی روح حضرت آدم (علیه السلام) و دیگری روح حضرت عیسی (علیه السلام) می باشد.
5. حدثنا علی بن أحمد بن محمد بن عمران الدقاق (رحمهم الله)، قال: حدثنا محمد ابن أبی عبدالله الکوفی، عن محمد بن اسماعیل البرمکی، قال: حدثنا علی بن العباس، قال: حدثنا علی بن أسباط، عن سیف بن عمیرة، عن أبی بصیر:
عن أبی جعفر (علیه السلام) فی قوله عزوجل: و نفخت فیه من روحی قال: من قدرتی.
5. ابوبصیر از امام باقر (علیه السلام) درباره تفسیر سخن خداوند که فرموده است: و از روح خود در (آدم (علیه السلام)) دمیدم، نقل می کند که آن حضرت فرمودند: (منظور از روح من)، قدرت من است.
6. حدثنا محمد بن أحمد السنانی؛ و الحسین بن ابراهیم بن أحمد بن هشام المکتب؛ و علی بن أحمد بن محمد بن عمران رضی الله عنهم قالوا: حدثنا محمد ابن أبی عبدالله الکوفی، قال: حدثنا محمد بن اسماعیل البرمکی، قال: حدثنا علی ابن العباس، قال: حدثنا عبیس بن هشام، عن عبدالکریم بن عمرو، عن أبی عبدالله (علیه السلام) فی قوله عزوجل: فاذا سویته و نفخت فیه من روحی قال:
ان الله عزوجل خلق خلقا و خلق روحا، ثم أمر ملکا فنفخ فیه فلیست بالتی نقصت من قدرة الله شیئا هی من قدرته.
6. عبدالکریم بن عمرو از امام صادق (علیه السلام) درباره سخن خداوند که فرموده است: زمانی که آدم (علیه السلام) را آفریدم، از روح خود بر او دمیدم. نقل می کند که آن حضرت فرمودند: حقیقتا خداوند مخلوقات و روح را آفرید، سپس به فرشته اش دستور داد که در آن بدمد، نه به صورتی که با (این دمیدن) چیزی از قدرت او کم شود.

28. باب نفی المکان و الزمان و السکون و الحرکة و النزول و الصعود و النتقال عن الله عزوجل