شگفتی های امیرالمومنین (علیه السلام)

نویسنده : سید محمد نجفی یزدی

قابل توجه عاشقان اهل البیت (علیهم السلام)

کتاب حاضر، یکی از سلسله کتابهائی است که به مناسبتهای گوناگون جهت نشر فضائل اهل بیت (علیهم السلام)در جامعه مخصوصا جوانان عزیز عرضه می شود.تمامی افراد یا مراکزی که مایلند در این کارصرفا فرهنگی جهت گی که امروز از موثرترین ابزار، جهت مقابله با تهاجم فرهنگی دشمنان و واکسینه نمودن جوانان عزیز می باشد، همکاری کنند، با ما تماس حاصل نمایند، تا کتاب حاضر باتخفیف بسیار مناسب در اختیار آنان قرار گیرد.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد الله رب العالمین وصی الله علی سیدنا ونبینا محمد و آله الطاهرین المعصومین و لعنةالله علی اعدائهم اجمعین

مقدمه

خداوند متعال برای اثبات حقانیت پیامبران خویش، و اظهار قدرت و عظمت ذات مقدس خود، انبیاءرا به انواع معجزات مجهز نموده است.
قرآن مجید فراوان از معجزات و امور خارق العاده که به دست انبیاء و اولیاءالهی جاری گشته است سخن گفته است.
معجزاتی شبیه زنده کردن مردگان و شفای کور مادر زاد از حضرت عیسی (علیه السلام) و شکافته شدن دریا و اژدها شدن عصا و نورانی شدن خیره کننده دست حضرت موسی (علیه السلام) و جوشیدن آب از سنگ و دیگر امور از حضرت موسی (علیه السلام)، و در اختیار گرفتن باد توسط حضرت سلیمان (علیه السلام) که او و همراهیان او را جابه جا می کرد، و نرم شدن آهن برای حضرت داود، و آمدن سفره آسمانی برای قوم یحیی (علیه السلام) و دیگر امور همه و خمخ نشانگر این حقیقت است که انجام امور خارق العاده بهترین و یا از بهترین ابزار توجه دادن مردم به خداوند و حقانیت اولیاء خداوند می باشد.
آری خئاوند متعال خدر قرآن مجید، از این معجزات به عنوان آیه و نشانه یاد کرده است و لقد اتینا موسی تسع آیات بینات یعنی به موسی نه نشانه آشکار دادیم.
به همین جهت بوده است که اصحاب ائمه (علیهم السلام) نیز در موارد متعددی از ایشان تقاضای کارهای خارق العاده می کردند و ایشان هر گاه صلاح می دیدند اجابت می کردند. واین مورد، سبب پیشرفت مکتب اهل البیت (علیهم السلام) و اثبات حقانیت ایشان می گردید.
افراد جویای حقیقت هدایت می شدند، دوستداران اهل البیت (علیهم السلام) در ایمان خویش محکم تر و حجت خدا بر معاندین تمام می گشت.
توجه به این نکته ضروری است که ائمه اطهار (علیهم السلام) این کارها را نه فقط صرفا برای رفع گرفتاری و اجابت تقاضای یک مومن و یا هدایت مردم آن زمان انجام می دادند.
بلکه این معجزات، سند محکم و بی نظیری است که باید در طول تاریخ باقی بماند تا هدایتگر مردم در قرن های آینده شود.
و رنده ماندن این آیات به نشر آن و مذاکره آن است که علماء بزرگ، آن کرامات را در کتاب های ارزشمند خویش نگاشته اند و بر عهده ماست که با مطالعه و مذاکره آن، نه تنها ایمان خود را تقویت کنیم و با جان و دل به آن خاندان پاک عشق بورزیم، مقام قرب آنها را نزد خداوند و عظمتی که خداوند به ایشان عنایت کرده را بشناسیم و از آن به عنوان نقطه امید خویش در سختیها استفاده کنیم، بلکه باید دیگران را با این سرچشمه زلال آشنا کنیم، مردمی را که غرق غفلت و فرو رفته در جذبه های دنیوی هستند از طریق این خاندان به مهارف و معنویت رهنمون سازیم.
و به همین جهت است که الطاف وکرامات اهل بیت (علیهم السلام) پس از رحلت آن بزرگواران نیز ادامه دارد و عنایات آنان برای زائران و اهل جلسات و توسلات مدام سرازیر است.
آنچه مایه تاسف است اینکه در جامعه امروز ما حتی جامعه دینی ما، از این آیات و نشانه های عظمت الهی، غفلت یا تغافل شده است و درست همان نکته ای که نکته مثبت و هدف مهم این کرامات می باشد را جنبه منفی آن و سبب اعراض از آن شمرده اند، زیرا انبیاء و اولیاء این کرامات را به عنوان یک شوک روحی و بر هم زدن معادلات عادی بشر مطرح کرده اند تا مردم بفهمند که در ورای این عالم،عالم دیگری و حقائق دیگری است که انبیاء و اولیاء توجه به آن داشته و مردم را به آن رهنمود می سارند.
اما متاسغانه همین شگفتی و حیرت آور و غیر عادی بودن، سبب شده است که بسیاری به آن بی توجه شوند و یا للعجب که دانشمندان دینی نیز به این امور بی توجه و از این امتیاز مهم، خود و مردم را محروم می نمایند.

قذرت امامت

از نظر شیعه و روایات ایشان، این یک مساله مسلم و قطعی است که خداوند متعال به ائمه اطهار (علیهم السلام) قدرت فوق العاده ای داده است که با آن می توانند کارهای عظیم و خارق العاده انجام دهند.
البته همین امور رابه اذن خداوند و با حول و قوه الهی انجام می دهند و ذره ای از خود استقلال ندارند همچنانکه ذره ای از خواسته و فرمان خداوند تخطی نمی کنند.
آری امام (علیه السلام) دارای ولایت مطلقه می باشد که هر مشکلی را به اذن خداوند می تواند برطرف کند، حتی مرده را زنده کند، بیماران را شفا و گرفتاری هی را بر طرف نماید و تمامی آفرینش تحت قدرت او به اذن خداوند خواهد بود.