فهرست کتاب


مروارید آفرینش

حجه السلام و المسلمین دکتر سید مجتبی برهانی‏

عبادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)

قرآن کریم می فرماید: طه،ما انزلنا علیک القرآن لتشقی(461)، یعنی ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که خود را به زحمت بیفکنی، روایات فراوانی در شأن نزول آیات فوق آمده که از مجموع آنها استفاده می شود پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بعد از نزول وحی و قرآن عبادت بسیار می کرد مخصوصا استاده به عبادت مشغول می شد آن قدر که پاهای او متورم گردید، گاه برای آنکه بتواند به عبدت و پرستش خود ادامه دهد سنگینی خود را بر یک پا قرار می داد و گاه بر پای دیگر، گاه بر پاشنه پا می ایستاد و گاه بر انگشتان(462).
مرحوم سید هاشم بحرانی قدس سره شریف در تفسیر البراهان(463) حدیثی را از احتجاج طبرسی نقل می کند، که این حدیث را مرحوم طبرسی در کتاب الاحتجاج از امام موسی بن جعفر (علیه السلام) از پدرانش علیهم السلام از حسین بن علی علیهماالسلام نقل می کند که فرمود: یکی از علماء یهود از اهل شام که آشنایی کاملی با کتابهای تورات، انجیل، زبور، و صحف پیامبران علیهم السلام داشت و همچنین دلائل انبیاء را می دانست وارد مجلسی شد که اصحاب رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) نشسته بودند و در میان آنان امیرالمومنین علی (علیه السلام) و ابن مسعود و ابو معبد الجهنی حضور داشتند یهودی گفت:
یا امه محمد ما ترکتم لنبی درجه و لا لمرسل فضیله، الا نحلتموها(464) نبیکم، فهل تجیبونی عما اسألکم عنه؟ آنچه درجه و فضیلت برای انبیاء و مرسلین بود همه را به پیغمبر خودتان نسبت دادید، آیا به سوالات من جواب می گویید؟ فکاع(465) القوم عنه، اصحاب رسول لله وحشت کردند و ترسیدند، فقال علی بن ابیطالب علیه السلام نعم، یعنی تمام درجات و فضائلی که خداوند به همه انبیاء داد یکجا به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) عطا فرمود: و زاد محمدا صلی الله علیه و آله اضعافا مضاعفه، و خدا به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بیش از ایشان عطا کرده است. یهودی گفت: آیا شما به سوالات من پاسخ می گویید؟ حضرت اعلام آمادگی می کند، یهودی از آدم شروع می کند تا می رسد به حضرت داود علیه السلام(466) قال له الیهودی: فان هذا داود علیه السلام بکی علی خطیئته حتی سارت الجبال معه(467) لخوفه یعنی: حضرت داود (علیه السلام) بر اشتباه خود گریه کرد حتی کوهها با او هم صدا شدند. علی (علیه السلام) در جواب یهودی فرمود: همین طور است ولی به پیامبر اسلام با فضیلت تر از آن عطا شد: انه کان اذا قال لی الصلوه سمع لصدره و جوفه أزیز(468) کأزیر المرجل علی الاثافی(469) من شده البکاء و قد آمنه الله عزوجل من عقابه، زمانیکه بدرگاه خداوند به نماز می ایستاد از سینه و درون آن بزرگوار صدائی شنیده می شد از شدت گریه مانند صدای جوشش و غلیان دیگ بر روی آتش، با اینک از طرف خداوند ایمن بود از عذاب یا عقاب فاراد أن یتحشع لربه بیکانه و یکون اماما لمن اقتدی به می خواست در برابر پروردگارش خاشع باشد و اسوه و الگو برای دیگران همان کسانی که او را مقتدای خود می دانستند ده سال بر قدمها و انگشتها ایستاد و در حال قیام بوده کار به جائی رسید که خداوند به این همه فشاری که بر خود وارد می آورد او را عتاب کرد و فرمود: طه ما انزلنا علیک القرآن لتشقی(470) بل لتسعد به آنقدر گریه می کرد (حتی یغشی علیه) تا غش می نمود فقیل له: یا رسول الله، ألیس الله عزوجل قد غفرلک ما تقدم من ذنبک و ما تأخر(471) فقال بلی أفلان أکون عبدا شکورا. به ایشان گفتند یا رسول الله آیا خداوند گناهان گذشته و آینده تو را بخشیده است فرمود چرا، آیا من بنده سپاسگزاری نباشم؟

اهمیت نماز در فرهنگ دینی

قبل از ورود به بحث آداب و سنن نبوی راجع به نماز به جایگاه و اهمیت نماز در فرهنگ انبیاء الهی و ادیان مختلف می پردازیم:

1- نماز آخرین سفارش انبیاء

معمولا افرادی که در آستانه ارتحال از این جهان قرار می گیرند، به آنچه از دیدگاه آنان مهمتر و با ارزش تر است توصیه و سفارش می کنند و نماز آخرین وصیت و سفارش پیامبران الهی بوده است. محمد بن یعقوب کلینی قدس سره به سند خود از زید شحام نقل می کند که از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که فرمود: أحب الاعمال الی الله عزوجل الصلوه و هی آخر وصیایا الانبیاء(472). یعنی: محبوب ترین اعمال نزد خدای متعال نماز است و آن آخرین وصیت پیامبران است.