فهرست کتاب


تذکره الأحباب

ملا احمد نراقی‏

خاتمه: در بیان اعتکاف (بر سبیل اختصار)

تعریف شرعی اعتکاف:

بدان که اعتکاف عبارت است از مکث نمودن در مسجد جامع یا شرایطی که مذکور خواهد شد، به جهت عبادت کردن.
و آن از جمله سننی اکیده است و در همه اوقات می توان بجا آورد، مگر در وقتی که روزه نمی توان گرفت؛ مانند عیدین و حالت حیض و سفر و مرض و امثال اینها.
و ترغیب در آن در دهه آخر ماه رمضان بیشتر است.
از حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله مروی است که: اعتکاف دهه آخر رمضان برابر است با دو حج و دو عمره(281). و آن حضرت همیشه در دهه آخر این ماه اعتکاف می نمودند، مگر یک سال که در آن جنگ بدر واقع شد و در سال بعد از آن، بیست روز اعتکاف داشتند، ده روز قضای سال گذشته و ده روز اداء.
و هرگاه کسی نذر کند که اعتکاف کند، یا عهد کند، یا قسم بخورد، یا خود را به اجاره غیر بدهد به جهت اعتکاف نمودن، اعتکاف واجب می شود.
و در این فصل سه مقام است.

مقام اول: در شروط اعتکاف

بدان که از برای صحیح بودن اعتکاف چند شرط است: