فهرست کتاب


تذکره الأحباب

ملا احمد نراقی‏

دویم: روزه روز عاشورا.

و آن روز دهم ماه محرم است و روزه آن روز مکروه است، بنابر اقوی.
و بعضی از متأخرین گفته اند که حرام است روزه روز عاشورا، بلکه گفته است که حرام بودن روزه او در نهایت ظهور و وضوح است(199).
و جمعی از علماء گفته اند که مستحب است روزه روز عاشورا به قصد حزن و اندوه ناک بودن(200).
و اقوی آن است که روزه آن مکروه است. بلی، سنت است که در این روز امساک کند از چیزی خوردن بدون نیت روزه تا عصر و بعد از آن افطار کند.
و بدان که کراهت روزه این دو روز در وقتی است که اتفاق نیفتاده باشد که روزه آنها واجب باشد، اما هرگاه روزه آنها واجب شده باشد، مثل اینکه پنجشنبه را نذر کرده باشد که روزه بگیرد و اتفاق بیفتد که عاشورا باشد، یا عرفه باشد و هلال ذی الحجه مشتبه باشد، یا باعث ضعف در دعا و عبادت نباشد، روزه آن مکروه نیست، بلکه واجب است.

سیم: روزه گرفتن میهمان روزه سنتی را بدون اذن میزبان.

و بعضی از علماء گفته اند که مکروه بودن در صورتی است که منع نکند و اگر منع کند، حرام است و روزه آن باطل است(201).
و بعضی از متأخرین گفته است که مطلقاً روزه سنتی میهمان بدون اذن میزبان، حرام است؛ خواه منع بکند یا نه(202).
و اقوی آن است که مطلقاً روزه آن مکروه است؛ خواه منع بکند یا نه.

چهارم: روزه گرفتن میزبان روزه سنتی را بدون اذن میهمان.