فهرست کتاب


تذکره الأحباب

ملا احمد نراقی‏

چهاردهم: روزه ماه رجب، همه آن یا بعضی از آن.

مروی است از حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله که فرمود که هر که جمیع ماه رجب را روزه بدارد، خدای تعالی خشنودی خود را برای او بنویسد و هرگز او را عذاب نکند(171).
و از حضرت صادق علیه السلام مروی است که: هر که روز اول ماه رجب را روزه بگیرد، آتش جهنم به قدر یک سال راه از او دور می شود. و هر که هفت روز از رجب را روزه بگیرد، هفت در جهنم به روی او بسته می شود. و هر که هشت روز را روزه بگیرد، هشت در بهشت به روی او گشوده می شود. و هر که پانزده روز را روزه بگیرد، هر حاجت که از حق تعالی بخواهد، برآورد. و هر که بیست و پنج روز آن را روزه بگیرد، گفته می شود که عمل را از سر بگیر که خدا گناهان تو را آمرزیده. و هر که زیاد کند، خدای تعالی هم اجر او را زیاد می کند(172).
و از حضرت باقر علیه السلام مروی است که فرمود که: هر که یک روز از اول ماه رجب را، یا وسط آن، یا آخر آن را روزه بگیرد، واجب می گرداند خدا از برای بهشت را و می گرداند او را با ما در درجه ما در روز قیامت. و هر که دو روز از رجب را روزه بگیرد، گفته می شود که عمل را از سر بگیر که به تحقیق خدا آمرزیده گناهان گذشته تو را. و هر که سه روز آن را روزه بگیرد، گفته می شود از برای او که خدا آمرزیده گناهان گذشته و آینده تو را، پس شفاعت کن از برای هر که می خواهی از برادران مؤمن و آشنایان. و هر که هفت روز از رجب را روزه بگیرد، هفت در جهنم به روی او بسته می شود. و هر که هشت روز آن را روزه بگیرد، هشت در بهشت از برای او گشوده می شود(173).

پانزدهم: روزه ماه شعبان، همه آن یا بعضی از آن.

و در فضیلت روزه آن احادیث بسیار وارد شده است، که منقول است که از حضرت رسول صلی الله علیه و آله سؤال کردند که که کدام روزه از روزهای سنتی افضل است؟ فرمود: روزه شعبان، برای تنظیم ماه رمضان(174).
و ایضاً از حضرت باقر علیه السلام منقول است که: هر که ماه شعبان را روزه دارد، او را پاک کند از هر نفرتی و از قسم های معصیت و قسم های در وقت غضب(175).
و به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام منقول است که: روزه شعبان ذخیره بنده است از برای روز قیامت و هر بنده ای که در شعبان روزه بسیار بگیرد، البته حق تعالی امر معشیت او را به اصلاح آورد و کفایت کند شر دشمنان او را. و کمتر ثوابی که بر روزه دار روزی از شعبان می دهند آن است که بهشت از برای او واجب گردد(176).
و به سندهای معتبر از آن حضرت منقول است که: حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود که: شعبان ماه من است و رمضان ماه خداست، پس هر که یک روز از ماه من روزه بگیرد، من شفیع او باشم و در قیامت و هر که دو روز از ماه من روزه بدارد، گناهان گذشته او آمرزیده گردد و هر که سه روز از ماه من روزه بدارد، او را ندا کنند که عمل را از سر گیر(177)؛ یعنی هیچ گناهی نداری.
و احادیث در فضیلت روزه این ماه بی شمار است و ذکر همه آنها در این رساله مناسب نیست(178). و از بعضی روایات معلوم می شود که بهتر آن است که روزه این ماه را وصل نکنند به روزه ماه مبارک رمضان(179)؛ یعنی لااقل یک روز در میان ماه شعبان و رمضان افطار کرده شود. و حق آن است که وصل کردن روزه شعبان به روزه ماه رمضان افضل است و ثواب آن بی حد است، همچنان که احادیث بسیار بر آن دلالت می کند.

شانزدهم: روزه ایام البیض ماه رجب

به جهت جا آوردن عمل ام داود، به نحوی که در کتب ادعیه مذکور است(180).