فهرست کتاب


تذکره الأحباب

ملا احمد نراقی‏

دویم: روزه ایام البیض هر ماهی.

و آن روز سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم است، بنا بر اقوی.
و سید ابن طاووس روایت کرده است از حضرت امیر علیه السلام که فرمود که: فرمود رسول الله صلی الله علیه و آله که جبرئیل آمد و گفت که: بگو به علی که روزه بگیر از هر ماهی سه روز را که نوشته شود به جهت روز اول که روزه می گیرد، ثواب روزه ده هزار سال و به روز دویم، سی هزار سال و به روز سیم، صد هزار سال. پس حضرت گفت که گفتم: یا رسول الله، این خطاب به سوی من است به تنهایی یا همه مردم؟ پس پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود که: خدا این ثواب را به تو می دهد و به هر که مثل این را بجا آورد. پس گفتم: این سه روز چه روزی هستند؟ فرمود: ایام البیض از هر ماهی، سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم(149).
و بدان که بعضی از علماء گفته اند که استحباب روزه این سه روز منسوخ شد به روزه سه روزی که اول مذکور شد(150). و اقوی آن است که منسوخ نشده است، اما آن سه روزه اول افضل است و تأکید در آن بیشتر است.

سیم: روزه روز عید بزرگ است، یعنی عید غدیر خم.

و آن هجدهم ماه ذی الحجه است.
و در فضیلت روزه این روز احادیث بسیار وارد شده است.
روایت کرده است حسن بن رشدی از حضرت صادق علیه السلام که گفت که: عرض کردم به آن حضرت که فدای تو شوم، که از برای مسلمان عیدی غیر از عید فطر و عید اضحی هست؟ فرمود: بلی ای حسن! عیدی هست بزرگتر و شریفتر از آن دو. گفتم: چه روزی هست؟ یعنی از روزهای هفته. فرمود که: ایام می گردد و آن روز هیجدهم ذی الحجه است. گفتم: چه سزاوار است که در آن روز بکنم؟ فرمود که: روزه بگیر آن را ای حسن!. و بعضی چیزهای دیگر فرمود. عرض کردم که چه ثواب است از برای کسی که آن روز را روزه بگیرد؟ فرمود: روزه شش ماه(151).
و در حدیث دیگر وارد شده است که: روزه روز عید غدیر معادل روزه عمر دنیاست. هر کسی به آنقدر زنده باشد و روزه بگیرد، خواهد بود از برای او بعینه همین ثواب. و روزه این روز مقابل است در نزد خدا و در هر سالی، صد حج و صد عمره مبروره مقبوله(152).

چهارم: روزه روز ولادت با سعادت حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله

و آن، بنا بر اظهر و اقوی روز هفدهم ماه ربیع الاول است. و بعضی گفته اند که روزه دوازدهم این ماه است(153)، و این مذهب اهل سنت است. و ظاهر آن است که روز هفدهم است.
و روزه این روز ثواب بسیار دارد و احادیث در فضیلت این روزه به حد استفاضه رسیده است(154).
و شیخ طوسی رحمه الله در مصباح، از ائمه هدی روایت کرده است که ایشان فرموده اند که: هر که روزه بدارد این روز را، می نویسد خدای تعالی از برای او روزه یک سال(155). و در بعضی روایات وارد شده است که: می نویسد پروردگار از برای او روزه شصت سال را(156).