پیامبر اعظم در نهج البلاغه

قادر فاضلی‏

برکات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم

وجود نازنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم برکات فراوانی داشته است که شمارش آنها در حوصله این مختصر نمی گنجد.
ولی از باب اینکه:

آب دریا را اگر نتوان کشید - هم به قدر تشنگی باید چشید

علی علیه السلام در نهج البلاغه کرارا به این برکات اشاره کرده است.
در یکی از آن خطبه ها می فرماید:
ثم ان الله سبحانه بعث محمدا صلی الله علیه و آله و سلم بالحق دنا من الدنیا الانقطاع و اقبل من الاخره الاطلاع، و اظلمت بهجتها بعد اشراق، و قامت باهلها علی ساق و خشن منها مهاد و ازف منها قیاد فی انقطاع من مدتها، و اقتراب من اشراطها و تصرم من اهلها و انفصام من خلقتها من سببها، و عفاء من اعلامها و تکشف من عوراتها، و قصر من طولها جعله الله لرسالته و کرامه لامته و ربیعا لاهل زمانه و رفعه لاعوانه و شرفا لانصاره.
سپس خداوند سبحان محمد صلی الله علیه و آله و سلم را بر حق به پیامبری مبعوث فرمود، در حالی که دنیا رو به پایان بود و آخرت برای احاطه و اشراف روی آورده و شکوفیایی دنیا پس از روشنایی آن رو به تاریکی نهاده بود.
و دنیا برای اهل خود با شدت و مشقتها رویاروی شده، زمانش رو به زوال و شرایط فنا و نابودی آن نزدیک گشته بود.
هنگامی بود که دنیا از اهلش در حال بریدن و حلقه های اتصال مردم در حال جدا شدن از یکدیگر بود و اسباب و علل آن در حال کسیختن و پرچمهای راهنمایی دنیا در آن دوران در حال افسردگی و محو شدن، و ظاهر شدن پدیده های زشت و کوتاه شدن امتداد - زندگی - در آن بود.
خداوند سبحان در چنین دورانی پیامبر خود را مامور ابلاغ رسالتش فرموده و کرامتی برای امتش و بهاری برای اهل زمانش و عظمتی برای یارانش و شرفی برای یاورانش قرار داده(86).
در خطبه دیگر می فرماید:
مستقره صلی الله علیه و آله و سلم خیر مستقر و منبته اشرف منبت، فی معدان الکرامه و مماهد السلامه قد صرفت نحو افئده الابراه، و ثنیت الیه ازمه الابصار.
دفن الله به الضغائن و اطفا به الثوائر، الف به اخوانا و فرق به اقرانا اعزبه الذله و اذل به العزه، کلامه بیان و صمته لسان.
قرارگاه او بهترین قرارگاهاست و منشا روییدن وجود آن حضرت بهترین منشاها در معادن کرامت و گهواره های پاک و سالم.
دلهای نیکوکاران به سوی او گشته و مهارهای بصیرتهای مردم بینا به آنها منعطف شده است.
خداوند سبحان به برکت وجود او کینه ها را مدفون ساخته و هیجانهای شدید و عداوتها و خصومتها را به وسیله او خاموش فرمود.
به یمن وجود نازنین او انسانها جدا از هم را برادر ساخت و به وسیله او همدستان کفار را متفرق نموده، پستی و خواری را از برکت او عزیز و با قدرت او عزت نابجا را ذلیل فرمود.
سخنش آشکار کننده حق است و سکوت او زبانی است گویا(87).
حضرت در این فرازها به چند جهت از برکات وجودی وی اشاره کرده است که عبارتند از:

1. آخر الزمان بودن پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

پیامبران دیگر در زمانهای طولانی مبعوث شده و هزاران سال به تبلیغ دین توحیدی پرداخته اند.
پیامبر اسلام آخرین پیامبر از سلسله جلیله انبیا می باشد که دینش پایان همه ادیان و در پایان زمان عمر دنیاست؛ یعنی بعد از وی پیامبر نخواهد آمد.
دین او دینی است که به قیامت متصل خواهد و زمان او نزدیک ترین زمان به قیامت است؛ از این رو وی را پیامبر آخزالزمان نامیده اند.

2. روشنگری پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم

همه پیامبران چراغهای روشنی الهی بوده اند، اما جهل مردم و غفلت آنها موجب شده بود که این چراغها خاموش شوند و مردم در تاریکی جهل و غفلت و عناد زندگی کنند.
یکی از برکات پیامبر این بود که چراغی در دل تاریکها شد و جهان را از ظلمات نجات داده و دوباره به زندگی مردم روحی تازه بخشید.