پیامبر اعظم در نهج البلاغه

نویسنده : قادر فاضلی

7. حافظ

حافظ یعنی نگهدارنده؛ پیامبر حافظ عهد الهی است.
تمام عهدهایی که بر عهده پیامبران قبلی بود، به عهده وی نیز می باشد.
زیرا او حافظ ادیان گذشته و محبی رسالت آنهاست، که در مسائل قبلی گذشت.

8. امین

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قبل از رسالت نیز به صفت امین در میان عرب مشهور بود.
امانتداری صفت ممدوحی است که در همه ادیان و ملل ستوده شده است.
هر چه امانت ارزشمندتر باشد، باید امین و امانتدار مهم تر و قابل وثوق تر باشد.
مهم تر و با عظمت تر از وحی چیزی نیست و پیامبری امانتداری است که خداوند سبحان وحی خویش را در اختیار او نهاده است.

9. خازن علم

علیم یکی از اسمای الهی است.
چون اسمای الهی در عالم خارج دارای مظهر است، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مظهر همه اسمای الهی است که یکی از آنها علیم می باشد.
امیرالمؤمنین در این خطبه به مظهریت رسول اعظم صلی الله علیه و آله و سلم از این جهت توجه کرده و فرمود:
و خازن علمک المخزون پیامبر خازن علم مخزون توست.
مراد از علم مخزون، علم مخصوص و نهفته خداست.
علم مخزون در مقابل علم مشهور است.
علم مشهور علمی است که نصیب همگان می شود، ولی علم مخزون، علمی است که در خزینه غیب الهی بوده و غیر از صاحبان راز و مقربان درگاه او، کسی را بدان دسترسی نیست.
علم عام یا علم مشهور دو مرتبه دارد: یک مرتیه اش عبارت است از علمی که در اختیار همه انسانها بوده و هر کس به اندازه تلاش و زحمت خود بدان دست می یابد؛ و مرتبه دیگرش، عبم مشهور بیان انبیاست.
یعنی علمی که همگان بدان راه ندارند و مخصوص انبیا می باشد ولی مخصوص همه انبیا و مشهور میان آنهاست.
طبق معنای دوم، مراد از علم مخزون برای رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم علمی خواهد بو که فقط مخصوص ایشان بود و انبیایی دیگر را بدان راه نبوده است.