پیامبر اعظم در نهج البلاغه

نویسنده : قادر فاضلی

6. القائم

قائم، قیام کننده و بر پادارنده را گویند؛ پیامبر قائم به امر الهی است، قیام کننده به امر خدا برای بر پا نگه داشتن امر خدا.
قیام به امر الهی بدون استقامت ممکن نیست.
از این رو خداوند سبحان به رسول عظم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
فاستقم کما امرت و من تاب معک(55).
پس آن گونه استقامت داشته باش که امر شده ای و هر که با تو همراه است.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در خصوص این آیه فرمود: شیبتنی سوره هود سوره هود مرا پیر کرد، زیرا در این آیه پیامبر سنگینی امت را نیز به دوش می کشد.

7. حافظ

حافظ یعنی نگهدارنده؛ پیامبر حافظ عهد الهی است.
تمام عهدهایی که بر عهده پیامبران قبلی بود، به عهده وی نیز می باشد.
زیرا او حافظ ادیان گذشته و محبی رسالت آنهاست، که در مسائل قبلی گذشت.

8. امین

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قبل از رسالت نیز به صفت امین در میان عرب مشهور بود.
امانتداری صفت ممدوحی است که در همه ادیان و ملل ستوده شده است.
هر چه امانت ارزشمندتر باشد، باید امین و امانتدار مهم تر و قابل وثوق تر باشد.
مهم تر و با عظمت تر از وحی چیزی نیست و پیامبری امانتداری است که خداوند سبحان وحی خویش را در اختیار او نهاده است.