پیامبر اعظم در نهج البلاغه

نویسنده : قادر فاضلی

1. شهادت بر بندگی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم

قبل از هر چیز به عبودیت او گواهی می دهد تا بعضی از مسلمین همانند نصارا بعد از وفات پیامبرشان به الوهیت وی قائل نگردند و پیامبرشان بنده برگزیده خدا بوده است.

2. شهادت بر رسالت پیامبر

رسالت بعد از بندگی است؛ تا بندگی نباشد رسالت و نبوت حاصل نمی شود بنابراین همگان بدانند که همه کمالات بر پایه بندگی استوار است.

3. شهادت به جاهلیت عرب در زمان بعثت

گواهی می دهد که عرب زمان بعثت در جاهلیت محض به سر می برد.
بنابراین کمالات حاصله توسط پیامبر جز خود پیامبر تکیه گاهی ندارد.
پیامبر همانند عموم شخصیتهای اجتماعی نیست که محصول جامعه خود باشند.
جامعه انقلابی و جامعه علمی شخصیت علمی و جامعه عرفانی شخصیت انقلابی و جامعه علمی شخصیت علمی و جامعه عرفانی شخصیت عرفانی و... داشته باشد.
بلکه پیامبر محصول خداوند است.
عرب زمان بعثت جز توحش و جهل و... چیز دیگری نداشت، بنابراین علی علیه السلام گواهی می دهد که پیامبر در چه زمانی مبعوث شد و چه تحولی در چه جامعه ای ایجاد کرد.