فهرست کتاب


آموزش فقه

محمد حسین فلاح زاده

طلاق

طلاق در لغت به معنای آزاد کردن و در اصطلاح فقهی به معنای جدایی زن و شوهر از یکدیگر، با شرایط آن می باشد.
اسلام برای ازدواج، برقراری بنیان خانواده و دوام آن اهمیت بسیار زیادی قایل شده است و برای آن که از طلاقهای بی مورد جلوگیری شود، سفارشهای بسیاری درباره دقت در انتخاب همسر در آغاز و خوشرفتاری زن و شوهر در طول زندگی کرده است. و بعد از آن مراحل، اگر بر اثر برخی موانع و مشکلات چاره ای جز اجرای طلاق نبود، شرایط سنگینی قرار داده است، تا حتی المقدور، طلاق کمتر واقع شود و کانون گرم خانواده، با اندک کدورت و ناراحتی به هم نخورد.

شرایط طلاق

1 - مردی که زن خود را طلاق می دهد باید:
عاقل و بنابر احتیاط واجب بالغ باشد.
به اختیار خود طلاق دهد، او را بر طلاق مجبور نکرده باشند.
قصد طلاق داشته باشد، به شوخی صیغه طلاق را نگوید.
2 - زن، در وقت طلاق باید:
از حیض و نفاس پاک باشد(1141).
شوهرش در مدتی که از خون پاک شده یا در مدت حیض یا نفاس که پیش از این پاک بود با او آمیزش نکرده باشد.
همسر دائمی شوهرش باشد.
در ازدواج موقت طلاق نیست و جدا شدن زن و شوهر به تمام شدن مدت عقد است یا این که مرد مدت را به او ببخشد، به این ترتیب که بگوید: مدت را به تو بخشیدم. و شاهد گرفتن و پاک بودن از حیض لازم نیست(1142).
و اما صیغه طلاق:
باید عربی صحیح خوانده شود.
هنگام اجرای آن دو مرد عادل حاضر باشند و صیغه طلاق را بشنوند.

اقسام طلاق

طلاق بر دو نوع است: رجعی و بائن.
طلاق رجعی، آن است که بعد از طلاق تا مدت معینی که زن در عده است مرد می تواند به او رجوع کند؛ یعنی بدون خواندن عقد مجدد او را به همسری قبول کند.
طلاق بائن، آن است که بعد از طلاق، مرد حق ندارد به زن خود رجوع کند.
در شش صورت اگر زنی را طلاق دهند، بائن است:
1 - زنی که نه سالش تمام نشده باشد.
2 - زنی که یائسه باشد.
3 - زنی که شوهرش بعد از عقد با او نزدیکی نکرده باشد.
4 - زنی که او را سه مرتبه طلاق داده باشند.
5 - زنی که به ادامه زندگی با شوهر مایل نیست و با بخشیدن مهر خود یا مال دیگری به شوهرش از او تقاضای طلاق می کند که به این طلاق خلع گفته می شود.
6 - زنی که به سبب بی میلی هر دو به ادامه همسری طلاق داده می شود و زن مالی به مرد بدهد که او را طلاق بدهد، به این طلاق مبارات گفته می شود(1143).