فهرست کتاب


آموزش فقه

محمد حسین فلاح زاده

درس (58) نذر، قسم، صدقه، هبه، صلح

یوفون بالنذر و یخافون یوماکان شره، مستطیرا
نیکان به نذر وفا می کنند و از روزی که گزند آن فراگیر است می ترسند.
(سوره انسان، آیه 7)

نذر

1 - در نذر باید صیغه خوانده شود و لازم نیست انسان آن را به عربی بخواند، پس اگر بگوید: چنانچه مریض من خب شود برای خدا بر من است که هزار ریال به فقیر بدهم، نذر او صحیح است(1034).
2 - نذر زن بدون اجازه شوهر باطل است(1035).
3 - انسان کاری را می تواند نذر کند که انجام آن برایش ممکن باشد، بنابراین کسی که مثلاً نمی تواند پیاده به کربلا برود، اگر نذر کند که پیاده برود، نذر او صحیح نیست(1036).
4 - اگر انسان نذر کند کاری را انجام دهد، باید همانطور که نذر کرده عمل کند، پس اگر نذر کند روز اول ماه روزه بگیرد، چنانچه روز قبل یا عبد از آن به جا آورد کفایت نمی کند(1037).
5 - اگر نذر کند که به فقیر معینی صدقه بدهد، نمی تواند آن را به فقیر دیگری بدهد(1038).
6 - اگر نذر کند که به زیارت یکی از امامان (علیهم السلام) برود، چنانچه به زیارت امام دیگر برود، کافی نیست و چنانچه به واسطه عذر نتواند آن امام را زیارت کند، چیزی بر او واجب نیست(1039).
7 - اگر برای حرم یکی از امامان (علیهم السلام) یا امامزادگان چیزی نذر کند، باید آن را به مصارف حرم برساند، از قبیل فرش، پرده و روشنایی(1040).
8 - اگر برای خود امام (علیه السلام) یا امامزداه چیزی نذر کند، چنانچه مصرف معینی را قصد کرده، باید به همان مصرف برساند و اگر مصرف معینی را قصد نکرده، باید به فقیران و زائران بدهد یا مسجد مانند آن بسازد و ثواب آن را به امام (علیه السلام) هدیه کند(1041).

استفتاء

س - کسی که نذر کرده که مبلغی در مورد نظیر اطعام و غیره صرف نماید، ایا می تواند، این مبلغ را به یکی از حسابهای ضروری تر، نظیر جبهه یا جنگ زدگان واریز نماید؟
ج - اگر نذر با صیغه معتبر شرعی بوده، باید بر طبق نذر عمل شود و اگر صیغه نداشته، اختیار به خود شماست(1042).