فهرست کتاب


توبه از منظر قرآن و روایات

سید محمد حسین موسوی آل اعتماد

الف) پشیمانی از کارهای زشت گذشته

امیر مومنان علی - علیه السلام - فرموده است:
المقر بالذنب تائب(133)؛
کسی که به گناه اعتراف کند، توبه کننده است.
و نیز آن حضرت فرموده اند:
شافع المذنب اقراره و توبته اعتذاره(134)؛
شفاعت کننده گنهکار، همان اعتراف به گناه خویش، و توبه اش معذرت خواهی اوست.
و در زیارت امیر مومنان علی - علیه السلام - امام سجاد - علیه السلام - می فرمایند:
... و توبه من اناب الیک مقبوله(135)؛
و توبه کسی که به درگاه تو باز می گردد، پذیرفته شده است.

ب) تصمیم به ترک گناه در آینده

مفسر گران قدر شیخ طبرسی - قدس سره - می فرمایند:
تمام مسلمانان اتفاق نظر دارند بر اینکه گناه آدمی را پروردگار می بخشد و کیفری ندارد(136).

ج) پیش از مشاهده آثار مرگ باشد

و لیست التوبه للذین یعملون السیئات حتی اذا حضر احدهم الموت قال انی تبت الان(137)؛
کسانی که کارهای زشت می کنند، تا آن گاه که مرگ یکی از آنها فرا می رسد گوید اکنون توبه کردم، توبه، پذیرفته نخواهد شد.