هدیه بهشتی

نویسنده : اسدالله محمدی نیا

استقلال فرهنگی

قرآن کریم در بسیاری از آیات به مسلمانان هشدار می دهد که مواظب دشمنانتان باشید تا مبادا استقلال فرهنگی شما را بگیرند و شما را از اصالت و هویت فرهنگی و دینی درون تهی سازند.
و بعد می فرماید: باید استقامت کنید و بدانید دشمنان به ویژه یهودیان و مسیحیان از شما راضی نخواهد شد تا از اسلام و اعتقادات خود دست بردارید.
بنابراین اگر ملتی بخواهد در دنیا اظهار وجود کند و روی پای خود بایستد و به تدریج نابود نگردد، راهی جز حفظ فرهنگ و هویت و پایند بودن به احکام و معارف دین را ندارد.
زیرا اگر ملت هر روز یکی از مسائل فرهنگی خود را کنار گذاشت، دیری نمی پاید که از اسلام و آداب و رسومش اسمی باقی نمی ماند.
به طور مثال اگر امروز در اثر عدم آگاهی و طعن و تمسخر جاهلان و معاندان اسم های فرزندان و خیابان ها و قیافه ها تغییر کرد، و فردا در نماز و روزه سستی شد، و چند روز بعد حجاب و چادر دست پا گیر خوانده شد و بعد از مدتی شکل منازل، شکل غربی و بیگانه گرفت، چند صباحی نمی گذرد که مسلمانان از اسلام فقط اسم آن در شناسنامه هایشان دارند.
بر همین اساس است که ائمه اطهار (علیهم السلام) روی نامگذاری و شکل و قیافه مسلمانان و عمل به احکام و آداب و رسوم دینی تاکید نموده اند.
قرآن کریم در این مورد می فرماید:
و لن ترضی عنک الیهود و لا النصاری حتی تتبع ملتهم قل ان هدی الله هو الهدی و لان اتبعت اهواء هم بعد الذی جاءک من العلم مالک من الله من ولی و لا نصیر
هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهد شد تا (به طور کامل تسلیم خواسته های آنها شوی و) از آیین و فرهنگ (تحریف یافته) آنان، پیروی کنی.
بگو: هدایت الهی تنها هدایت است و اگر از هوی و هوسهای آنان پیروی کنی، بعد از آنکه آگاه شده ای هیچ سرپرست و یاوری از سوی خدا برای تو نخواهد بود(137).
قرآن در آیه دیگر نیز می فرماید:
بسیاری از اهل کتاب از روی حسد - که در وجود آنها ریشه دوانده - آرزو می کردند شما را بعد از اسلام و ایمان، به حال کفر بازگردانند با اینکه حق برای آنها کاملا روشن شده است.
شما آنها را عفو کنید و گذشت نمایید تا خداوند فرمان خودش (فرمان جهاد) را بفرستد، خداوند بر هر چیزی تواناست(138).
رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:
من تشبه بقوم فهو منهم
هر کس خود را شبیه گروهی کند، از آنها محسوب می شود(139).
و همچنین فرمود:
لیس منا عن عمل بسنه غیرها
مسلمانان واقعی نیست که به دستور و (آداب و رسوم بیگانه) عمل نماید(140).
حضرت امام علی (علیه السلام) می فرماید:
لا تنزال هذه الامه بخیر ما لم یلبسوا ملابس العبکم و یطعموا اطعبه العجم فان فعلوا ذلک ضربهم الله بالذل
پیوسته امت مسلمان به راه خیر قدم می نهند، تا زمانی که از فرهنگ و آداب و رسوم (مانند پوشیدن لباس و غذا خوردن و...) از کافران تقلید نکنند.
و اگر در آداب از بیگانگان پیروی کردند خداوند قادر آنان را ذلیل می گرداند(141).

یهودیان و مسیحیان

در مورد غسل و وضو و تیمم با آن همه مسائلی که در فقه و رساله مراجع عالیقدر تقلید دارد، در قرآن دو آیه بیشتر نداریم(142).
در حالی که در مورد یهودی ها و مسیحی ها و بغض و کینه ای که آنان با اسلام دارند و روش هایی که برای ضربه زدن به مسلمانان بکار می برند حدود پانصد آیه(143) داریم.
و این نشان می دهد که دشمن شماره یک و لجوج و کینه توز مسلمانان این دو هستند.
تا جایی که در نمازهای واجب روزانه در حمد ما هر روز ده مرتبه از خداوند می خواهیم که خداوند ما را در مسیر صراط مستقیم قرار بدهد و از انحراف و ظلم و توطئه یهودیان و مسیحیان حفظ کند.
غیر المعضوب علیهم و لا الضالین
کسانی که خداوند بر آنها غضب کرد یهودیان اند و کسانی که گمراه شدند مسیحیان می باشند(144).
بنابراین نماز ما آمیخته با مسائل سیاسی و بیداری و آگاه نمودن مسلمانان از مکر و خدعه دشمنان اسلام است.
و هر چه مسلمانان بعد از رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) و ائمه اطهار (علیهم السلام) صدمه دیده اند، توطئه ای از جانب این دو دشمن مشترک مسلمانان در کار بوده است و ریشه فتنه و دشمنی به این دو و به ویژه یهودی ها بر می گردد.
اگر چه در برخی از آیات خداوند تعداد محدودی از آنان را استثناء کرده است.
اینک جهت اطلاع به چند آیه توجه فرمایید:
قرآن کریم می فرماید:
ما یود الذین کفروا من اهل الکتاب و لا المشرکین ان ینزل علیکم من خیر من ربکم و الله یختص برحمه من یشاء و الله ذوالفضل العظیم
کافران اهل کتاب (یهودها و مسیحی ها) و نیز مشرکان دوست ندارند خیر و برکتی از سوی خدا بر شما نازل گردد.
(اما این تنها آرزوی آنها است) زیرا خداوند رحمت و خیر و برکت خویش را به هر کس بخواهد اختصاص می دهد و خداوند دارای بخشش و فضل عظیم است(145).
یا ایها الذین امنوا لا تتخذوا بطانه من دونکم لا یالونکم خبالا و دواما عنتم قد بدت البعضاء من افواههم و ما تخفی صدورهم اکبر قد بینت لکم الایات ان کنتم تعقلون
ای کسانی که ایمان آورده اید، محرم اسرار از غیر خود انتخاب نکنید، اهل کتاب (یهودیان و مسیحیان) از هرگونه شر و فسادی درباره شما کوتاهی نمی کنند، آنها دوست دارند شما در زحمت و رنج باشید، نشانه های دشمنی از دهان (و تبلیغات) آنها آشکار است و آنچه در دل پنهان دارند از آنچه آشکار می کنند بالاتر است.
ما آیات (و راههای پیشگیری از شر آنها) را برای شما بیان کردیم اگر اندیشه کنید(146).
بعد قرآن کریم می فرماید:
ها انتم اولاء تحبونهم و لا یحبونکم و تومنون بالکتاب کله و اذا لقوکم قالوا امنا و اذا خلوا عضوا علیکم الانامل من الغیظ قل موتوا بغیظکم ان الله علیم بذات الصدور
شما مسلمانان آنها را دوست می دارید اما اهل کتاب شما را دوست ندارند در حالی که شما به همه کتاب های آسمانی ایمان دارند (اما آنها به قرآن شما ایمان ندارند) هنگامی که شما را ملاقات می کنند به صورت منافقانه می گویند: ایمان آورده ایم! اما هنگامی که تنها می شوند از شدت خشم بر شما سرانگشتان خود را به دندان می گزند.
بگو: بمیرید با همین خشمی که دارید، خدا از اسرار درون سینه ها آگاه است(147).
لتجدن اشد الناس عداوه للذین امنوا الیهود و الذین اشرکوا
به طور مسلم و قطع سرسخت ترین دشمنان مومنان یهودی ها و مشرکان هستند(148).

اصل کلی در سیاست خارجی

خداوند انسان را تحت سلطه احدی قرار نداده و فرمود نه به کسی ظلم و ستم کن، و نه زیر بار ظلم احدی برو(149)، اما اسلام طبق اصلی کلی به ما اجازه داده با همه کشورهای غیر مسلمان می توانید ارتباط اقتصادی، فرهنگی داشته باشید به شرط آنکه قصد توطئه و تسلط و ظلم و تجاوز نداشته باشند و رابطه متقابل باشد نه چناچه حضرت امام فرمود: رابطه گرگ و میش نباشد.
قرآن کریم می فرماید:
لا ینهکم الله عن الذین لم یقاتلوکم فی الدین و لم یخرجوکم من دیارکم ان تبروهم و تقسطوا الیهم ان الله یحب المقسطین انما ینهیکم الله عن الذین قاتلوکم فی الدین و اخرجوکم من دیارکم و ظاهروا علی اخراجکم ان تولوهم و من یتولهم فاولئک هم الظالمون
خداوند از نیکی کردن و رعایت عدالت نسبت به کسانی که با شما در امر دین پیکار نکردند و شما را از خانه و دیارتان نراندند نهی نمی کند، چرا که خداوند عدالت پیشگان را دوست دارد.
خداوند شما را تنها از دوستی کسانی نهی می کند که در امر دین با شما پیکار کردند و شما را از خانه و دیارتان آواره نمودند یا کمک به بیرون راندن شما کردند، آری خدای شما را که از هر گونه پیوند دوستی با آنها نهی می کند.
و هر کس آنها را دوست بدارد ظالم و ستمگر است(150).
البته ارتباط با کشورهای مسلمان باید بیشتر از غیر مسلمان باشد، به خاطر اینکه این روابط باعث تقویت دول از نظر اقتصادی و فرهنگی و نظامی می شود و ثانیا این روابط با دولت های غیر اسلامی نباید به تدریج منشاء تسلط و نفوذ در مشاغل کلیدی شود.
چناچه در اسپانیا آن حنادثه تاسف بار واقع شد(151).