هدیه بهشتی

نویسنده : اسدالله محمدی نیا

نحس بودن روزها

در مورد نحس و شوم بودن بعضی از روزها، قرآن کریم در دو آیه به آن اشاره نمودند که هر دو آیه درباره قوم عاد است؛ قومی که از دستور خداوند بزرگ سرپیچی کردند و در برابر پیامبرشان ایستادند و پس از آن که خدای بزرگ حجت را بر آنها تمام کرد، اما آنها بر گناهان خود اصرار ورزیدند تا عذاب نازل شد.
قرآن کریم درباره این قوم می فرماید:
کذبت عاد کان عذابی و نذر، انا ارسلنا علیهم ریحا صرصرا فی یوم نحس مستمر تنزع الناس کانهم اعجاز نحل منقعر
قوم عاد نیز پیامبر خود را تکذیب کردند.
(پس بنگرید) عذاب و انذارهای من چگونه بود؛ ما تندباد وحشتناک و سردی را در یک روز شوم که استمرار و ادامه داشت، بر آن ها فرستادیم (و این باد) مردم را همچون تنه های درخت نخل ریشه کن شده، از جا بر می کند و به سو پرتاب می نمود(133).
از قرآن کریم استفاده می شود که روز نحس، همان روز نازل شدن عذاب بر قوم عاد و علت عذاب، ظلم و سرپیچی از فرمان خدای بزرگ و ایستادن در برابر پیامبرشان بوده است؛ بنابراین، نحس بودن آن روز به اعمال خود مردم عاد باز می گردد.
اگر آن ها از پیامبرشان سرپیچی نمی کردند و دستورات الهی را اطاعت می نمودند، نه تنها آن روز نحس و شوم نمی شد که روز عید و مبارکی نیز بود.
در روایتی می خوانیم:
یکی از یاران امام هادی (علیه السلام) گفت: خدمت حضرت (علیه السلام) رسیدم، در حالی که در مسیر راه انگشتم مجروح شده بود و سواری از کنارم گذشت و به شانه من صدمه زد و در وسط جمعیت گرفتار شدم و لباسم را پاره کردند، گفتم: خدا مرا از شر این روز حفظ کند.
عجب روز شومی هستی!
امام هادی (علیه السلام) فرمود: با ما ارتباط داری و چنین می گویی؟!
روز که گناهی ندارد، چرا روز را گناه کار می شمری؟!
از شنیدن این سخن به هوش آمدم و به خطای خود پی بردم؛
عرض کردم: ای مولای من! استغفار می کنم، و از خدا آمرزش می طلبم.
امام (علیه السلام) فرمود: مادنب الایام حای صرتم تتشامون بها اذا جوزبکم با عمالکم فیها
روزها چه گناهی دارند که شما آن ها را شوم و (نحس) می شمرید، هنگامی که کیفر اعمال شما در این روزها دامنتان را می گیرد؟!
راوی می گوید، عرض کردم: من برای همیشه از خدا استغفار می کنم و این توبه من است ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)!
امام هادی (علیه السلام) فرمود:
این برای تو فایده ای ندارد، خداوند شما را مجازات می کند به مذمت کردن چیزی که نکوهش ندارد.
آیا نمی دانی خداوند ثواب و عقاب می دهد و جزای اعمال را در این سرا و سرای دیگر خواهد داد.
سپس فرمود: دیگر این عمل را تکرار مکن و برای روزها، در برابر حکم خداوند کار و تاثیری قرار مده(134).

ایرانیان

در قرآن کریم آیات متعددی است که در آن آیات از مردمی تجلیل شده است.
وقتی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) سوال می شود که این مردم کیانند؟ آن حضرت می فرماید، این آیه در مورد ایرانیان است.
اکنون به یک آیه در این مورد توجه نمایید:
قرآن کریم می فرماید:
یا ایها الذین امنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یجبهم اذله علی المومنین اعزه علی الکافرین یجاهدون فی سبیل الله و لا یخافون لومه لائم
ای کسانی که ایمان آورده اید اگر هر فردی از شما از دین خود بیرون رود (به خداوند و اسلام زیانی نمی رساند) خداوند در آینده ملتی را می آورد که این صفات را دارند.
1 - خداوند آنها را دوست دارد و آنها هم خدا را دوست دارند.
2 - در برابر مومنان خاضع و مهربان می باشند.
3 - در مقابل دشمنان و ستمکاران سرسخت و خشن و پر قدرتند.
4 - جهاد در راه خداوند به طور مستمر از برنامه های آنها است.
5 - در انجام وظیفه و عمل به فرمان خداوند و دفاع از حق از ملامت هیچ ملامت کننده ای نمی هراسند(135).
هنگامی که درباره این آیه از رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) سوال کردند که این افرادی که در آینده خواهند آمد چه کسانی اند.
آن حضرت دست مبارکشان را بر شانه سلمان زد و فرمود:
لوکان الذین معلقا بالثریا لتناوله رجال من ابناء الفارس
اگر دین به ستاره ثریا بسته باشد و در آسمان ها قرار گیرد، مردانی از فارس آن را در اختیار خواهند گرفت(136).

استقلال فرهنگی

قرآن کریم در بسیاری از آیات به مسلمانان هشدار می دهد که مواظب دشمنانتان باشید تا مبادا استقلال فرهنگی شما را بگیرند و شما را از اصالت و هویت فرهنگی و دینی درون تهی سازند.
و بعد می فرماید: باید استقامت کنید و بدانید دشمنان به ویژه یهودیان و مسیحیان از شما راضی نخواهد شد تا از اسلام و اعتقادات خود دست بردارید.
بنابراین اگر ملتی بخواهد در دنیا اظهار وجود کند و روی پای خود بایستد و به تدریج نابود نگردد، راهی جز حفظ فرهنگ و هویت و پایند بودن به احکام و معارف دین را ندارد.
زیرا اگر ملت هر روز یکی از مسائل فرهنگی خود را کنار گذاشت، دیری نمی پاید که از اسلام و آداب و رسومش اسمی باقی نمی ماند.
به طور مثال اگر امروز در اثر عدم آگاهی و طعن و تمسخر جاهلان و معاندان اسم های فرزندان و خیابان ها و قیافه ها تغییر کرد، و فردا در نماز و روزه سستی شد، و چند روز بعد حجاب و چادر دست پا گیر خوانده شد و بعد از مدتی شکل منازل، شکل غربی و بیگانه گرفت، چند صباحی نمی گذرد که مسلمانان از اسلام فقط اسم آن در شناسنامه هایشان دارند.
بر همین اساس است که ائمه اطهار (علیهم السلام) روی نامگذاری و شکل و قیافه مسلمانان و عمل به احکام و آداب و رسوم دینی تاکید نموده اند.
قرآن کریم در این مورد می فرماید:
و لن ترضی عنک الیهود و لا النصاری حتی تتبع ملتهم قل ان هدی الله هو الهدی و لان اتبعت اهواء هم بعد الذی جاءک من العلم مالک من الله من ولی و لا نصیر
هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهد شد تا (به طور کامل تسلیم خواسته های آنها شوی و) از آیین و فرهنگ (تحریف یافته) آنان، پیروی کنی.
بگو: هدایت الهی تنها هدایت است و اگر از هوی و هوسهای آنان پیروی کنی، بعد از آنکه آگاه شده ای هیچ سرپرست و یاوری از سوی خدا برای تو نخواهد بود(137).
قرآن در آیه دیگر نیز می فرماید:
بسیاری از اهل کتاب از روی حسد - که در وجود آنها ریشه دوانده - آرزو می کردند شما را بعد از اسلام و ایمان، به حال کفر بازگردانند با اینکه حق برای آنها کاملا روشن شده است.
شما آنها را عفو کنید و گذشت نمایید تا خداوند فرمان خودش (فرمان جهاد) را بفرستد، خداوند بر هر چیزی تواناست(138).
رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:
من تشبه بقوم فهو منهم
هر کس خود را شبیه گروهی کند، از آنها محسوب می شود(139).
و همچنین فرمود:
لیس منا عن عمل بسنه غیرها
مسلمانان واقعی نیست که به دستور و (آداب و رسوم بیگانه) عمل نماید(140).
حضرت امام علی (علیه السلام) می فرماید:
لا تنزال هذه الامه بخیر ما لم یلبسوا ملابس العبکم و یطعموا اطعبه العجم فان فعلوا ذلک ضربهم الله بالذل
پیوسته امت مسلمان به راه خیر قدم می نهند، تا زمانی که از فرهنگ و آداب و رسوم (مانند پوشیدن لباس و غذا خوردن و...) از کافران تقلید نکنند.
و اگر در آداب از بیگانگان پیروی کردند خداوند قادر آنان را ذلیل می گرداند(141).