هدیه بهشتی

نویسنده : اسدالله محمدی نیا

مواد مخدر و قرص های روان گردان

هر کس که کمترین بهره ای از عقل داشته باشد، از خوردن و آشامیدن و استفاده از چیزهای خبیث و آلوده و نفرت انگیز دوری می جوید و به طرف چیزهایی مفید و پاکی که سرشار از خاصیت برای بدن است جذب می شود.
بر اساس همین فطرت بشر خداوند هر کاری که مورد نفرت مردم باشد یا برای فرد یا جامعه ضرر قابل توجه داشته باشد حرام کرده است.
قرآن کریم در این باره می فرماید:
... و یجل لهم الطیبات و یحرم علیهم الخبائت...
رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) طیبات و آنچه را طبع سلیم می پسندد برای مردم حلال می شمرد و آنچه خبیث و تنفر آمیز می باشد بر آنها تحریم می کند(104).
خداوند سبحان می فرماید:
کسی که از حدود و احکام الهی تجاوز کند در واقع به خودش ظلم نموده است(105).
مواد مخدر با اسم های متعدد که دارد مورد نفرت اکثر مردم است و ضررهای جسمی و روحی و اجتماعی آن برای صاحبان خرد و اندیشه پوشیده نیست که چگونه شخص معتاد را به نابودی می کشاند و خانواده ها را متلاشی می کند و فرزندان پاک را به روز سیاه سوق می دهد.
آیا این ها ظلم نیست؟ آیا اینها تجاوز به حقوق مردم و حدود الهی نیست؟!
رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:
سیاتی زمان علی امتی یاکلون شیئا اسمه البنج، انا بری منهم و هم بریئون منی
زمانی می آید که امت من چیزی را مصرف می کنند، اسم آن بنگ و حشیش می باشد، به خاطر این عملشان من از آنها بیزارم و آنها نیز از من دور می باشند(106).
رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:
کسی که بنگ و حشیش مصرف کند، گناهش مانند آن است که:
1 - خانه خدا را هفتاد بار خراب کرده است.
2 - هفتاد فرشته مقرب درگاه حضرت حق را کشته است.
3 - گناهش مانند کسی است که هفتاد پیامبر را به قتل رسانده است.
4 - هفتاد قرآن و کتاب آسمانی را آتش زده است.
5 - و مانند آن است که هفتاد سنگ به طرف خداوند پرتاب کرده است.
6 - و انسان معتاد و حشیشی از رحمت خداوند دورتر از شراب خوار، ربا خوار، زناکار و سخن چنین است(107).

تحقیر دیگران

مسخره کردن، القاب زشت

در اسلام هر کاری که باعث شود دیگران تحقیر شوند، یا آبروی اجتماعی آنها بریزد حرام است و این عمل به هر وسیله و تحت هر عنوان باشد گناه است و این کوچک کردن دیگران می تواند به وسیله غیبت، تهمت، مسخره کردن، لقب های زشت، ابرو بالا انداختن، چشمک زدن معنی دار و دهها مورد دیگر باشد.
آنچه لازم می باشد همه ما بدانیم آن است که مواظب باشیم با زبانمان و چشم هایمان و حرکتمان دیگران را خرد و تحقیر ننماییم.
قرآن کریم در این مورد می فرماید:
یا ایها الذین امنوا لا یسخر قوم من قوم عسی ان یکونوا خیرامنهم
ای کسانی که ایمان آورده اید، نباید گروهی از شما گروه دیگری را مسخره کنند.
شاید آنها که مورد استهزاء قرار گرفته اند از اینها بهتر باشند(108).
و لا نسا من نساء عسی ان یکن خیرا منهن
همچنین هیچ گروهی از زنان نباید زنان دیگری را مورد مسخره قرار دهند، چرا که ممکن است آنها از اینها بهتر باشند(109).
و لا تلمزوا انفسکم
و یکدیگر را مورد طعن و عیب جویی قرار ندهید(110).
و لا تنابروا بالاقاب بنس الاسم الفسوق بعد الایمان و من لم یتب فاولئک هم الظالمون
و ای مومنان یکدیگر را با القاب زشت و ناپسند یاد نکنید.
بسیار بد است که بر کسی بعد از ایمان آوردن، نام کفر بگذارند.
و آنها که توبه نکنند (از این اعمال دست بر ندارند) ظلم و ستمگر هستند(111).