فهرست کتاب


بهشت خانواده با زنان شایسته

الف - یوسفیان‏

علم فاطمه (سلام الله علیه): رسول خدا (صلی علی محمد و آله و سلم) به سلمان می فرماید: یا سلمان!

ان ابتنی فاطمه ملأالله قلبها و جوارحها ایمانا الی مشاشها تفرعت لطاعه الله(240) (دخترم فاطمه آنچنان ایمان در اعماق دل و تمامی وجودش نفوذ کرده که برای عبادت خدا خود را از همه چیز فارغ می سازد.)
رسول خدا (صلی علی محمد و آله و سلم) فرمود: فاطمه بضعه منی و هی نور عینی و ثمره فوادی و روحی اللتی بین جنبی و هی الحوارء الانسیه(241)، (فاطمه پاره و وجود و نور دو چشم و میوه قلب من است، او روح و جان من است که در میان دو پهلویم قرار گرفته، او حوریه ای در سیمای انسان است).
فاطمه (سلام الله علیه) فخر علی (علیه السلام) است: انا وصیه و زوج ابنته سیده نساء العالمین(242).
امیرالمؤمنین در مصیبت از دست دادن حضرت زهرا (سلام الله علیه) خطاب به رسول خدا (صلی علی محمد و آله و سلم) عرض می کند: قل یا رسول الله عن صفیتک صبری ای رسول خدا! صبر من در مورد برگزیده و محبوب تو کم شده است.
فاطمه هم ام الائمه است و هم ام ابیها(243)، فاطمه از اهل البیت است که خداوند پاکی و عدم پلیدی آنها را ارداه کرده است.(244)
و مسلما از افرادی است که این آیات در مورد آنهاست: آیه مباهله، آیه مودت ذی القربی، آیات نخستین سوره هل أتی - سوره انسان - و سوره کوثر...(245)

عصمت فاطمه (سلام الله علیه): ملاک امامت که عصمت باشد در حضرت زهرا (سلام الله علیه) وجود

داشت ولی خداوند به جهت مصالح زن بودن و رعایت شئونات، این مسئولیت را از دوش ایشان برداشتند، ولی همان طوری که قول و فعل و تقریر معصوم حجت است قول و فعل و تقریر ایشان نیز حجت است، ایشان از جهت کمالات معنوی و موهبت های الهی چیزی کم ندارد، با این تفاوت که از داشتن مسئولیت های اجتماعی و مراجعات بیگانگان معاف شدند.

عبادت زهرا (سلام الله علیه): قال الحسن البصری: ما کان فی الدین اعبد من فاطمه (سلام الله

علیه) کانت تقوم حتی تتورم قدماها.
زهرای مرضیه (سلام الله علیه) بچه داری می کند، به دست مبارک آسیا می کند، مشک آب بر دوش می کشد، حتی زمانی که همکار پیدا می کند با فضه خادمه کارها را تقسیم می کند، یک روز او کار می کند و حضرت استراحت می کند و روز بعد، او استراحت می کند و حضرت کار می کند، حضرت جوان است و جوان، خواب لازم دارد، اما شبانگاه با آن همه کار و تلاش و خستگی زیاد روزانه، به نماز می ایستد، آن قدر روی پا می ایستد که پاهای مبارک ورم می کند. درباره دو نفر گفته شده که اینها از شدت روی پا ایستادن و ایاک نعبد و ایاک نستعین گفتن پاهایشان ورم کرد: یکی شخص پیامبر اکرم (صلی علی محمد و آله و سلم) و یکی زهرای مرضیه (سلام الله علیه)؛ حضرت در دل شب روی پا می ایستد و خدا خدا می گوید و دیگران را دعا می کند. امام حسین (علیه السلام) می فرماید: مادرم شب تا به صبح روی پا ایستاد و نماز به جا آورد و دعا کرد و گفت: خدا! همسایه ها، مسلمانان ها، دیگران. به مادرم گفتم: خوب بود به ما هم دعا می کردی، فرمود: عزیزم! دیگران بر ما مقدمند، الجار ثم الدار.(246)
آنگاه که رسول خدا (صلی علی محمد و آله و سلم) از او پرسید: دخترم چه درخواستی داری؟ اکنون فرشته وحی در کنار من است و از جانب خدا پیام آورده هر چه بخواهی تحقق می پذیرد، او در جواب گفت: شغلنی عن مسئله لذه خدمته، لاحاجه لی غیر النظر الی وجهه الکریم فی دارالسلام، (لذتی که از خدمت به خدا می برم مرا از هر خواهشی باز داشته، مرا حاجتی جز این نیست که پیوسته ناظر جمال زیبا و والای خداوند باشم).(247) و دعاها و قرائت قرآن و نمازهای او، تأیید این معناست.