فهرست کتاب


زلزله چرا؟!

میرستار مهدیزاده‏

علمای ریاکار

مسعده از امام صادق (علیه السلام) و او از پدرانش نقل کرده که فرمودند:
خداوند کتابی از کتب خود را بر یکی از پیغمبران فرو فرستاد و از جمله مطالب آن، این بود که برخی از مخلوقات من دین را وسیله به دست آوردن دنیا قرار می دهند. چون گرگی که لباس میش بپوشید، آنان دلهای گرگ صفت خود را با دین می آرایند؛ با این که از زهر تلخ ترند، زبانشان از عسل شیرین تر است و رفتارشان در باطن از مردار بدبوتر خواهد بود. آیا (اینان) به رحمت من مغرور شده اند، یا با من نیرنگ می زنند، یا این که بر من جرات نموده اند؟!
پس به عزتم سوگند یاد می کنم که البته آنها را دچار فتنه ای لجام گسیخته گردانم تا هر کجا که پیش آید بدون مانع کشیده شود و به همه جای زمین برود؛ آن چنان فتنه ای که فرزانه را حیران گذارد و صاحب نظر را سرگردان سازد و اندیشمند را واله و مبهوت نمایند. لباس تفرقه بر پیکر اجتماعشان بپوشانم و پاره ای را عذاب پاره دیگر بچشانم و با دشمنانم از دشمنانم انتقام گیرم و پروا نخواهم داشت(100)
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
برخی از علما دوست دارند علمشان را مثل گنجی پنهان دارند و کسی از آنها چیزی یاد نگیرد؛ آنها در درک اول از آتش هستند.
برخی از دانشمندان، وقتی خودشان نصیحت می نمایند (الفت می گیرند) و وقتی او را نصیحت می کنند، روی بر می تابد و قبول نمی کنند (یا وقتی نصیحت می کنند، درشتی و سرزنش می نمایند)؛ آنها در درک دوم از آتش قرار دارند.
از علما عده ای هستند که نظرشان بر این است که علم خویش را برای صاحبان پول و شرف صرف کنند و به کار گیرند و برای فقرا و مساکین علم خویش را ارزانی نمی دارند؛ آنها در طبقه سوم از آتش هستند.
برخی از علما، در علم خویش، همان شیوه و رسم ستمگران و شاهان را می پویند و اگر کسی حرف او را بر گرداند یا در کار او کوتاهی کند، غضب می کنند و خشم می گیرند؛ چنین افرادی از دانشمندان در درک چهارم جهنم هستند.
گروهی از علما، به دنبال احادیث و علوم بیهوده مسیحیان و غربیان می روند، تا با علم آنان، علم خویش را مستدل و محکم سازند و حدیث و کلام خویش را زیاد سازند؛ آنان در طبقه پنجم از درک قرار خواهند داشت.
از دانشمندان عده ای هستند که خود را بذل فتوا می کنند و می گویند: از من بپرسید! و چه بسا که او یک حرفی را نفهمد و نتواند جواب گوید! و خداوند کسانی که خود را می گیرند و به زحمت می اندازند، دوست ندارد؛ آنها را در درک ششم از آتش هستند.
و برخی از علما، علم خویش را مایه جوانمردی و عقل قرار می دهند (به بهانه علم، فضل فروشی می کنند و فخر و ریا به خرج می دهند و علم را وسیله خود نمایی قرار می دهند)؛ آنان در درک هفتم آتش قرار دارند (آخرین درجه عذاب برای ریاکاران از علما می باشد)(101)
پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود:
علم را برای مباهات و فخر فروشی بر علما نیاموزید، و علم را برای جدال با سفها یاد نگیرید و برای خود نمایی و ریا در مجالس یاد نگیرید و برای جلب مردم به سوی خودتان علم طلب نکنید، تا بر آنان ریاست کنید؛ چرا که هر کس چنین کند؛ در آتش خواهد بود و علمش در روز قیامت بر ضد خودش حجت خواهد بود؛ ولی علم را بیاموزید و به دیگران یاد دهید (علم را برای خدا و شرافت خود علم، نه به عنوان وسیله ای برای رسیدن به آرزوهای دنیایی و خواسته های نفسانی بیاموزید(102).
باز فرموده اند: هر کس علم بیاموزد برای تکبر و بزرگ فروشی، جاهل می میرد؛ و هر کس علم آموزد، ولی نکند، منافق می میرد؛ و هر کس علم را برای مناظره و مجادله و بحث (برای اثبات برتری علمی خویش) یاد گیرد، کافر و زندیق می میرد؛ و هر کس علم را برای عمل کردن خودش یاد گیرد، مومن خواهد مرد.(103).
میهمانی ریاکاران
امیر المومنین (علیه السلام) فرمود: هر کس سفره احسانی بچیند (برای جشن ازدواج یا عزاداری یا... و مردم را به مهمانی دعوت کند و نظرش مفاخرت و نشان دادن شکوهمندی خود باشد و به آن فخر فروشد، خداوند روز قیامت او را سیاه روی به عرصه محشر آورد(104)

خانه ریاکاران

پیامبر (صلی الله علیه و آله) در آخرین خطبه خویش در مدینه، عقاب و ثواب بسیاری از اعمال را بیان فرمودند که در آخر کتاب ثواب و عقاب اعمال، درج شده است. در مورد ریا آمده است.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: هر کس از روی ریا و سمعه (برای رسیدن به گوش دیگران) یعنی برای خود نمایی و شهرت طلبی، خانه ای برای خود بسازد، آن منزل را تا هفتمین طبقه زمین در روز قیامت به دوش خواهد کشید. سپس آن، چون حلقه ای آتش گرفته، بر گردن او افتد، آنگاه او را با آن حال به آتش دوزخ در افکنند. راوی گوید: پرسیدم که یا رسول الله! چگونه خانه ای از روی ریا و شهرت طلبی بنا کند؟
فرمود: خانه ای بسازد که بیش از مقدار شان و یا حاجتش باشد و یا برای فخر فروشی و بالیدن بر دیگران، آن را برای خود تهیه کند(105)
همه مردم، به ویژه سرمایه داران و بعضی از مسئوولان، باید بیشتر به حدیث فوق توجه کنند.
روضه خلد برین، خلوت مسؤولان است مایه محتشمی، خدمت مسؤولان است!د
گنج عزت که طلسمات عجایب دارد فتح آن در نظر رحمت مسئوولان است!د
قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت منظری از چمن عزلت مسؤولان است د
آنچه زر می شود از پرتو آن کوی سیاه کیمیایی است که در صحبت مسؤولان است!د
گنج قارون که فرو می رود از قهر هنوز دیده باشی، بیش از آن ثروت مسؤولان است!د
آن که پیشش بنهد تاج تکبر، خورشید کبریایی است که در حشمت مسؤولان است!د
ای توانگر مفروش این همه نخوت، که تو را برج زر در کنف همت مسؤولان است!د
لباس ریاکاران
هر کس لباس بپوشد و در آن به خود ببالد و به دیگران فخر فروشد، خداوند او را با قبرش در جانبی از جهنم فرو برد، و پیوسته تا آسمان ها و زمین بر قرار، است فرو رود. همانا قارون لباسی پوشید و با آن بر دیگران فخر فروخت و در زمین فرو رفت و تا قیامت همچنان فرو می رود(106)
ازدواج ریاکاران
هر کس همسری حلال برگزیند با پول حلال، ولی قصدش خودنمایی و فخر فروشی باشد، خداوند عزوجل او را جز خواری و ذلت نیفزاید، و به قدری که از آن زن کام گیرد، او را در کناری از جهنم، باز دارد، سپس در اعماق جهنم اندازد؛ آن جا که گودیش به اندازه مسافت هفتاد سال راه باشد.(107)

ریا و قاریان قرآن

هر کس قرآن را تلاوت کند و منظورش شهرت باشد یا بدین تلاوت چیزی بخواهد (غیر از رضای خدا و نزدیک شدن به او)، پروردگار عزوجل را در قیامت دیدار نماید در حالی که صورتش استخوانی باشد بدون گوشت (بدترین شکل و بی آبروترین صورت) و همواره قرآن بر قفای او زند تا داخل آتشش نماید، پس در آن سقوط کند با کسانی که در آن سقوط می کنند؛ و هر کس قرآن را بخواند، ولی عمل نکند، خداوند او را در قیامت کور محشور می گرداند(108)
و هرکس برای خود نمایی و شهرت طلبی، قرآن را بیاموزد و قصدش مجادله با کم خردان و فخر فروشی به دانشمندان باشد، و دنیا را بدان خواهد، پروردگار عزوجل در روز قیامت استخوان های او را پراکنده سازد، و در آتش دوزخ کسی عذابش از وی شدیدتر نباشد، و هیچ گونه عذابی در جهنم نباشد؛ جز این که او بدان عذاب معذب خواهد شد؛ از بس خداوند بر او خشمگین و از او ناراضی است(109)
هر کس قرآن را بیاموزد و در علم، متواضع باشد و دیگران را برای خدا تعلیم بدهد، هیچ کس در بهشت، ثوابش از وی افزون تر نباشد، و کسی در آن جا منزلت و مقامش از او بالاتر نخواهد بود؛ و در بهشت هیچ درجه بلند و ارجمندی نیست، جز این که برای او در آن درجه سهم وافر و بیشتری خواهد بود، و شریف ترین مقام را به او خواهند داد. آری را باید دانست که علم، از عمل مقامش بالاتر است و ملاک دین، ورع و پاکدامنی است(110).
آری، ریا این گونه باعث سوختن اعمال و سوزش عامل عمل ریایی می گردد. بیشترین حسرتی که بعد از مرگ، گریبانگیر مردم می شود، از ریا می باشد، چون می بینند اکثر یا همه اعمالشان به دلیل عدم اخلاص در نیت و داخل شدن ریا و سمعه و شهرت طلبی در نیت هایشان باطل شده است.
ریا در دنیا باعث زلزله نیز می شود؛ برای جامعه ای که خدا را کمتر، ارج می نهند و پایه تعاملاتشان نه خدا، که رضای مردم است و عظمت و شکوه الهی برایشان بیشتر اهمیت دارد و تمام برنامه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی برای کسب رای و جلب توجه و رضای مردم و حتی کشورهای غیر اسلامی صورت می گیرد و به خدا توجهی ندارند.
چنین سیره و روشی، این جامعه را قطعاً در برابر انواع خشم های بزرگ الهی قرار خواهد داد و موجب بروز پیامدها و بازتاب های منفی فردی و اجتماعی و روانی گسترده نیز خواهد شد. چون هر نوع خروج از سیر طبیعی و هر گونه ناهماهنگی با مسیر تعیین شده خلقت، بازتابی متناسب با میزان انحراف در پی دارد.
انواع بیماری های روانی، جنگ ها، استرس ها و اضطراب های روحی به این دلیل است و دنیا پرستی ها و همه شهرت و شهوت طلبی ها باعث هلاکت خود انسانها می گردد . این حرکت رو به رشد انحراف از مسیر طبیعی خلقت، ادامه دارد، مگر این که انسان رو به خدا کند و در راهی که او برای بشر نشان داده، قدم گذارد و نیت و عمل و جهت حرکت خود را در ظاهر و باطن رو به سوی خدا تنظیم کند فقط آن روز است که آرامش حقیقی در دلها پدیدار می گردد و زمین آرام می گیرد:
الا به ذکر الله تطمئن القلوب
با یاد خدا دلها آرامش می یابد.